Ειναι μιαμ η μπλιαξ;

Ένα Ευχαριστώ,Μια Πρόταση,Μια Συνάντηση και Δέκα αργοπορημένες Αγάπες

2012-02-09T19:36:00.001+01:00

Το παιχνίδι τελείωσε, τώρα είμαστε στη φάση που πηγαινοέρχονται τα δωράκια ανά ...ε,θα το πω! Ανά τον κόσμο! :))))))))))))))))) (αφού αλλάζουμε ηπείρους και περνούμε θάλασσες)

Ελπίζω να είδατε την ανάρτηση της Νίκης για τη συνάντηση στην Αθήνα στις 12 του Φεβρουαρίου. Αν είστε στην Ελλάδα κατεβείτε για να γνωρίσετε την παρέα αλλά και να ανταλλάξετε εκεί τα δωράκια σας. Για περισσότερες πληροφορίες στα ζαχαρολούλουδα... :)
Όσα παιδάκια είμαστε εκτός Ελλάδος ...θ'αρκεστούμε στις φωτογραφίες που σίγουρα θα βγάλετε οι παρευρισκόμενοι!!! (ακούσατε ή να κάνω καφέ; ) :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Ένα μεγάλο Ευχαριστώ σε όλους τους ΧοΧοΧοΣεφς,ελπίζω να απολαύσατε το παιχνίδι και να παραλάβατε τα δωράκια σας.

Η Πρασινάδα από τα Ιστομαγειρέματα έδωσε μια πολύ ωραία ιδέα για Συνεχές Παιχνίδι, στο οποίο θα μπορεί να λάβει μέρος όποια μπλογκοκουζίνα θέλει. Να κάνουμε Επιλογή Υλικού/Θέματος κάθε Μήνα, και να Μαγειρεύουμε Όλοι ένα Πιάτο με Αυτό το Υλικό/Θέμα,όποια μέρα του Μήνα βολεύει τον καθένα. Θα κάνω σχετική ανάρτηση στα Παιχνίδιατης Κουζίνας,στα οποία μπορείτε να γίνετε Συγγραφείς. Όποιος θέλει,μπορεί να μου στείλει ήμειλ! :)

Και τέλος μια πρόσκληση για το Δέκα που είχα από την Βίτα μας...

Αγαπημένο Βιβλίο: Όλα όσα διαβάζω ξανά και ξανά και ξανά. Αυτή την περίοδο ξαναδιαβάζω Ντόρις Λέσσιγκ και Ζυράννα Ζατέλη. Δεν ξέρω αν θα βαρεθώ ποτέ την ελευθερία τους.

Αγαπημένη Πόλη ... η Αθήνα! Ήταν παιδικός έρωτας κι έγινε αγάπη. Δεν την αλλάζω με καμιά άλλη πόλη στον κόσμο,ούτε καν τη Λευκωσία!

Αγαπημένο Γλυκό ...ανάμεσα σε χειμωνιάτικες σοκολατίνες και καλοκαιρινές φρουτοδημιουργίες, θα προτιμήσω την φρέσκια κρέμα με φυσική βανίλια και ελάχιστη ζάχαρη. Το πιο απλό γλυκό στον κόσμο ίσως. Μια μερίδα φρέσκια κρέμα. Παλιά σερβίρετο στα καλά ζαχαροπλαστεία,τώρα δεν ξέρω.

Αγαπημένο Άρωμα; Τα φρεσκοπλυμένα και σιδερωμένα ρούχα από τα χεράκια της μάμμας μου,αλλάζει το μαλακτικό και όμως η μυρωδιά της φροντίδας είναι εκεί,ίδια κι απαράλλαχτη τόσα χρόνια. Συναγωνίζεται με τα γιασεμιά του δειλινού περίπατου στο χωριό και το άρωμα του καφέ που μόλις ψήθηκε.

Αγαπημένο Μπλογκ: Πολλά. Τί ερώτηση παγίδα εν τούτη;

Αγαπημένο Τραγούδι: Έχω πολλά αγαπημένα τραγούδια που δεν ανήκουν στους ερμηνευτές που αγαπώ. Λόγω σμίξης συναισθημάτων κι αναμνήσεων.

Αγαπημένος Προορισμός: Το πατρικό του παππού μου στο κρασοκεφαλοχώρι.

Αγαπημένο Φαγητό: Νόμιζα πως ήταν ο μουσσακάς μα προφανώς είναι τα μακαρόνια με κιμά. Με πράσινη σαλάτα.

Αγαπημένο Μέρος για Καφέ : Χμ...για ελληνικό, στο σπίτι μου σε ήσυχο κυριακάτικο πρωινό. Για οποιοδήποτε άλλο καφέ, όπου μπορούμε να βρεθούμε με τους κολλητούς.

Αγαπημένη Ανάρτηση: Κάποιο κείμενο που έγραψα σε παραδεισένιο μπλογκ όταν ήμουν ένα άλλο κορίτσι,κάπου εκεί πριν τα 25.

πολλά πολλά φιλιά
από αύριο μπαίνω ξανά στην μπλογκοκουζίνα με ένα "ανάλευρο" γλυκό Σοκολάτας :)

Ο HoHoHoChef και η Μάφιαμωβ

2012-01-11T17:38:00.000+01:00

Τί όμορφα που εξελίσσεται το παιχνίδι μας!!! :)))))))))))))))))

Εδώ,
Όπως βλέπετε στον τίτλο,

άφησα τις θάλασσες και μπήκα στα πλοκάμια της Μαφίας!
Χμ...μαγειρικό μπλογκ που να το ονομάζουν Μαφία; Τέλεια! Αλλά γιατί δεν το γνώριζα μέχρι τώρα;
Οι απαντήσεις ήρθαν με το που άνοιξα τη σελίδα τους. Το μπλογκ τους άρχισε μόλις τον Σεπτέμβριο του 2011, άρα βρίσκονται ουσιαστικά στο ξεκίνημα.
Η πρόκληση εντόπισης συνταγών μεγάλη: Κατ΄αρχάς τα κορίτσια, δυο αδερφούλες για την ακρίβεια,η Νοτούλα και η Όλιβ, όπως είπαμε, άρχισαν το μπλογκ τους πριν μερικούς μήνες. Έπειτα, οι πλείστες συνταγές που ανεβάζουν είναι από άλλες φίλες της παρέας μας, οι οποίες λαμβάνουν μέρος στο παιχνίδι.Ωχ!

Challenge accepted!
Και βουαλά: μια σαλάτα, ένα δείπνο για παρέα με τηλεόραση,κι ένα γλυκό.

Σαλάτα Νοστιμότατη
Η σαλάτα όντως νοστιμότατη!
Άλλαξα όμως μερικά πράγματα: Δεν έψησα τις πιπεριές και τα μανιτάρια στο γκριλ, προτίμησα να τα σοτάρω στο τηγάνι,με 2-3 κουταλάκια νερό.
Αντί για καλαμπόκι ανάμικτο στη σαλάτα,είπα να βράσω 2 καλαμπόκια, και να τα σερβίρω γαρνιρισμένα με τη σαλάτα.
Επίσης, αντί για ξύδι μπαλσάμικο, πρόσθεσα στη σαλάτα λεμόνι κι έδωσα κρέμα μπαλσάμικο στο πιάτο,όπως βλέπετε στη φωτογραφία!
Είναι μια σαλάτα που θα μπει για τα καλά στο εβδομαδιαίο μας μενού, μιάμι μιαμ! :)))))))

Για το κυρίως πιάτο, δυσκολεύτηκα πολύ αν και η σαλάτα όπως φτιάχτηκε πιο πάνω,μπορεί να περάσει άνετα για κυρίως πιάτο.
Κατέληξα σε μια λιχουδιά, που δεν θα φας στο τραπέζι αλλά στο χέρι, σε βραδιά με ταινίες ή αθλητικά. Η βερσιόν των κοριτσιών, είναι μάλλον για πάρτυ, έτσι χρειάστηκε να την πειράξω αρκετά για να μπορέσει να περάσει ως κυρίως πιάτο.

Mini Hot Dogs ή Oven Hot Dogs της Μωβ

Αγόρασα ένα πακέτο λουκάνικα για 4 χοτ ντογκς αλλά τίποτα δεν με σταμάτησε από το να χρησιμοποιήσω κι αυτά τα λαχταριστά ελληνικά λουκάνικα από κρέας αγριογούρουνου.
Μοίρασα τα 2 καπνιστά κι έτσι είχαμε 8 ντογκς.

Αντί να τα βράσω,έκοψα τα υλικά,άπλωσα στα ψωμάκια μουσταρδομαγιονέζα, "συναρμολόγησα" τα χοτ ντογκς, τα έβαλα στον φούρνο και 35 λεπτά αργότερα, ο Μάρσαλ είχε τρελλαθεί από τη μυρωδιά και σκεφτόταν σοβαρά ν΄ανοίξει από μόνος του τον φούρνο.

Λόγω γεύσης,δεν ακολούθησα τη μαφιόζικη συνταγή με καρότο και λάχανο.Καραμελλωμένα κρεμμυδάκια όμως,βεβαίως βεβαίως! Και φυσικά, ξυδάτα αγγουράκια-τουρσί,ντοματίνια και τριμμένο τσένταρ.Σλουρπ!
Άπλωσα στα ψωμάκια,μια σάλτσα μουστάρδας που είχα στο ψυγείο (μουσταρδομαγιονέζα ουσιαστικά,με βότανα και χυμό πορτοκαλιού) εμποδίζοντας τα από βέβαιη ξηρασία φούρνου. Όσο για τη γεύση που δίνει μια λεπτή στρώση μουσταρδομαγιονέζας; Θεϊκή!
Για πιο "τσίλι" γεύση,μπορούμε να προσθέσουμε καυτές πιπεριές και φασόλια σε πικάντικη σάλτσα ντομάτας και ακολούθως να βάλουμε το ταψί στο φούρνο.

Όπως βλέπετε, σέρβιρα με πράσινη σαλάτα. Ο Λάβης πρόσθεσε στα δικά του φασόλια,που είχα ψήσει σε ξεχωριστό ταψάκι.

Ένα φαγητό που δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στο εβδομαδιαίο μενού μας αλλά σίγουρα θα το φτιάξω σε μελλοντική μάζωξη αγοριών για ποδόσφαιρο και μπίρες.

Σταφιδόψωμα ή Ψωμάκια με Κράνα

Οι σταφίδες σε οποιοδήποτε γλυκό ή ψωμί...μπλιαξ. Ο Λάβης πάλι,τις λατρεύει.
Τα μαφιόζικα σταφιδόψωμα φώναζαν "Νοστιμότατα!Τέλεια!"
Κι έπειτα ήθελα να δοκιμάσω ένα γλυκό,που να μπορείς να σερβίρεις με καφέ το πρωί ή το απόγευμα και να μην είναι κατ΄ανάγκη,επιδόρπιο.
Ακολούθησα πιστά τη συνταγή, προσθέτωντας μόνο λίγο λιωμένο βούτυρο στη ζύμη (στο στάδιο που λιώνεις τη μαγιά στο ζεστό νερό) κι αντικαθιστώντας τη σταφίδα με αποξηραμένα κράνα-κράμπερρις.

Καταπληκτικά ψωμάκια, αφρούγια,μιάμι μιαμ!
Ο Λάβης τα τίμησε για πρωινό,και την επόμενη βδομάδα θα του τα φτιάξω με σταφίδες που λατρεύει.
Ναι,αυτό είναι ένα γλυκό πρωινό,που θα μπει για τα καλά στο πρόγραμμα!

Νοτούλα και Όλιβ μου,
ευχαριστώ πολύ! :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Χαίρομαι που γνώρισα το μπλογκ σας,
θα σας ζητούσα μόνο ένα πράγμα: ν΄ανεβάζετε περισσότερες δικές σας δημιουργίες στο μέλλον.

Ποιοί είναι τελικά οι ΧοΧοΧοΣεφς;

2012-01-04T21:04:00.003+01:00

Η Μωβ επέστρεψε στο σπίτι της,
φορώντας μερικές πολύχρωμες γαζούλες κάτω από το φόρεμα! :Ρ :)

Στη μέση του παιχνιδιού-αν και βλέπω πως οι περισσότερες αποφασίσαμε να περιμένουμε τον γύρο του Γενάρη- σας αναρτώ τη λίστα με τα μπλογκς που λαμβάνουν μέρος,όπως ζητήσατε.Ελπίζω να βοηθήσει στις αναγνωστικές διαδρομές μας! :)))))))))))))))))))))))))))

Ξανθή από http://asproylas.blogspot.com

http://mangiaregreco.blogspot.com/

http://lemoncinnamon.blogspot.com/

Δήμητρα από http://nostimia.blogspot.com

http://naleipeitovisino.blogspot.com

Prasinada apo Istomageiremata

http://lilaspurplethoughts.blogspot.com/

www.mariplateau.blogspot.com

http://cookingandart-marion.blogspot.com/

http://www.saborconna.blogspot.com

marinaslifefamily.blogspot.com

Εντός Εκτός κι επί τα αυτά

MAFIA

Mia Maria

www.sugarbuzz.gr

www.zibaldoneculinario.blogspot.com

cretangastronomy.blogspot.com

Έλενα από Syntages ths Kardias

theonewithallthetastes.blogspot.com

http://eri-captaincook.blogspot.com

Postbabylon apo Istomageiremata

www.cookthebook.blogspot.com

http://chrisoscreations.blogspot.com

http://cookwithelena.blogspot.com

http://stellamark.blogspot.com

http://www.sugarflowerscreations.com

Royal-coconut.blogspot.com

http://www.miamormpliax.blogspot.com

http://myfunkycook.blogspot.com

Είναι 29 μπλογκς,από τα οποία το ένα δεν είναι μπλογκ μαγειρικής. Η παρέα απέκτησε 30 κοριτσάκια-ναι μα ούτε ένα αγόρι!!!τς τς τς- με την Βίβιαν,η οποία δεν έχει δικό της μπλογκ αλλά θα της αναρτήσουμε στο νεοσύστατο μπλογκ ΧοΧοΧοΣεφ,στο οποίο θα μπορούμε να αναρτήσουμε ή όλα τα παιχνίδια ή θα δούμε... :)

Καλή Χρονιά,
Χρόνια Πολλά κι Ευτυχισμένα,
πάντα με Αγάπη,
Υγεία σε Ψυχή και Μυαλό,

και με το σώμα σε Προσοχή! :))))))))))

πολλά πολλά σας μμμμΜΜμμμμμάαααααααααααααακια!!!!

2012

2012-01-02T13:23:00.001+01:00

"thalassamov" asked me to tell you she will be back as soon as possible.
She is in the hospital and will come home in two days. Everything is good.She apologies for the games,which you understand better than me.
Happy 2012!

Κρύο με ζεστό Κρασόμελο για δύο (ή περισσότερους) :)

2011-12-15T17:11:00.000+01:00

Χριστουγεννιάζουν οι βδομάδες, οι ετοιμασίες (σας) άρχισαν.
Στη γειτονιά μας μυρίζει πορτοκάλι και πιπερόριζα, κανέλα και μήλο.
Δεν θα ήταν φοβερή μια χριστουγεννιάτικη μηλόπιτα; χμ...για να δούμε πώς θα σπάσουμε την παράδοση του ΚρίστμαςΚέικ...:Ρ :)

Θέλω να κάνω μια τελευταία βόλτα στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι μα δεν ξέρω αν θα προλάβω.
Αν και δεν μ΄αρέσει το μοντέρνο πνεύμα των Εορτών, μ΄αρέσουν οι βόλτες στις πλατείες με τα παραδοσιακά παζαράκια. Ο κόσμος είναι χαλαρός, χαμογελαστός. Μ΄αρέσει να βλέπω χαμογελαστούς ανθρώπους, κι ας είναι στιγμιαία. Ζαλισμένοι από το κέφι περισσότερο παρά απ΄το καυτό κρασόμελο,τις μεθυσμένες Σοκολάτες και το Άϊερλικέρ (εγκνογκ - λικέρ από αυγά),τα μάτια τους χαμογελάνε παρέα με το πρόσωπο,βοηθώντας έτσι να λησμονήσεις το κουστούμι και την ουδετερότητα της ύπαρξης τους.
Κόσμος ανάμικτος, πολύχρωμος μπροστά στα λιλιπούτεια κιόσκια, να δοκιμάζει γάντια ή ξύλινα παιχνιδάκια, να μυρίζει κεριά ή να θαυμάζει εύθραυστα στολίδια. Τα παιδιά, ενθουσιασμένα που είναι τέτοια ώρα έξω,ξύπνια (!!!!), ζητάνε το ένα ή το άλλο γλυκό-τηγανίτες, αφρό ή φρούτα ντυμένα με σοκολάτα, μπισκότα πιπερόριζας σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, καραμελωμένα μήλα ή ξηρούς καρπούς- και η κάθε μαμά,επιτρέπει αυστηρά την αγορά γλυκού " Μόνο ένα γλυκό για τον καθένα σας!!!"
Δεν μου λείπει φέτος το άρωμα από ψητό καλαμπόκι.Μόνο οι χωρωδίες και τα ματσικόρυδα (νάρκισσοι;),που αγόραζε η μάμμα μου στις χριστουγεννιάτικες βόλτες μας. Με το καλό,θα τα προλάβουμε φέτος. Μια βόλτα στη βραδινή Λευκωσία,αν υπάρχει όπως παλιά δηλαδή.

Προς το παρόν είμαστε ακόμη εδώ. Κι αυτό τον μικροΔεκέμβρη! :)))

Ψες κατάφερα να φέρω στο διαμέρισμα μας άρωμα Χριστοπάζαρου με ζεστό Κρασόμελο.

Ακολουθεί η συνταγή που ανάρτησα για χάρη μερικών φίλων στο μημαγειρικό μου μπλογκ, μαζί με το βίντεο ετοιμασίας Γκλιούβαϊν,στα γερμανικά.
Αν δεν καταλαβάινετε τη γλώσσα,δεν πειράζει! Το θέμα είναι να δείτε τα βήματα,αν βαριέστε να διαβάσετε τη συνταγή! :))))))

Η συνταγή του Γκλιού(γκλουγκλουγκλουχικ)βαϊν είναι απλή.
Χρειαζόμαστε κρασί. Ναι, το κόκκινο είναι πιο διαδεδομένο, μπορούμε όμως να χρησιμοποιήσουμε και λευκό. Προσωπικά, αγαπώ το κόκκινο για αυτό και η συνταγή που ακολουθεί είναι με κόκκινο κρασί.

Μπορούμε να επιλέξουμε όποιο κρασί θέλουμε. Προτιμήστε όμως κάποιο φθηνό κρασί, το ακριβό εξάλλου το απολαμβάνουμε χωρίς μπαχαρικά κι έπειτα, παραδοσιακά, το κρασόμελο ετοιμαζόταν από κακής ποιότητας κρασί, που ο μόνος τρόπος να καταναλωθεί ήταν αυτή η σμίξη με μέλι και μπαχαρικά. Είχα στο σπίτι ...χμ....ιταλικό αφρώδες κόκκινο κάπως γλυκό-ό,τι χειρότερο μπορείς εσύ ο μπιρόβιος να βρεις στα ράφια του σούπερμαρκετ και να το πάρεις δώρο σε οινογνώστες (αυτοί είμαστε εμείς τρομάρα μου! :Ρ ) Ευτυχώς που το είχαμε να λες και δεν χρειάστηκε θυσία κάποιου άλλου μπουκαλιού.

Φροντίστε να έχετε στο σπίτι : λεμόνι,πορτοκάλι, αστεροειδής γλυκάνισο, γαρύφαλλα, κανέλα (προτιμότερο σε ξυλάκια αλλά μας κάνει και η σκόνη),μέλι ή ζάχαρη ή λικέρ, μαύρο τσάι.

Το μαύρο τσάι μπορεί να είναι χύμα, άρα θα ρίξετε φυλλαράκια με τ' ακροδάχτυλα ή θα χρησιμοποιήσετε 1-2 φακελλάκια.

Σπιτικό Κρασόμελο:

Υλικά:
1 λ Κρασί
1 πορτοκάλι
1 λεμόνι
μαύρο τσάι
2 ξυλάκια κανέλα ή 1 κουταλάκι
3-4 γαρύφαλλα
2-3 αστεροειδής γλυκάνισους
2 κουταλιές μέλι (η δόση μελιού και ζάχαρης είναι σχετική με το πόσο γλυκό θέλετε το γκλιούβαϊν σας)

Ετοιμασία:
Πλένουμε πορτοκάλι και λεμόνι.
Σε ένα κατσαρολάκι, δίνουμε το ένα λίτρο κρασί.
Ζεσταίνουμε το κρασί μας σε χαμηλή μέχρι μέτρια θερμοκρασία, σαν αφέψημα. ΔΕΝ το βράζουμε σε δυνατή φωτιά σα να βιαζόμαστε να βράσουμε νερό για μακαρόνια! Σημαντικό στεπ,το τονίζει και ο Σεφ στο βίντεο.
Δίνουμε τα μπαχαρικά και το τσάι μέσα στο κρασί, όχι σαν στο βίντεο-ένα κατσαρολάκι=λιγότερο πλύσιμο :Ρ :)
Στοίβουμε μισό λεμόνι και μισό ή ολόκληρο το πορτοκάλι. Δίνουμε 1-2 ροδέλες στο κρασί.
Προσθέτουμε ζάχαρη ή μέλι. Προτιμούμε το μέλι για το άρωμα και τη γεύση που χαρίζει στο γκλιούβαϊν μας. (αν θέλουμε βέβαια μπορούμε να παραλείψουμε ζάχαρη/μέλι προσθέτωντας κάποιο λικέρ).
Αφήνουμε το γκλιουβαϊν μας να ζεσταθεί,φτάνοντας στη θερμοκρασία που θέλουμε.

Επειδή είμαστε "Θκιοππαλλιές" (τσακμπαμ;), δεν χρησιμοποιούμε σουρωτήρια και ειδικά υφάσματα τελευταίας νανοτεχνολογίας. Παίρνουμε το σουρωτηράκι,που χρησιμοποιούμε για το τσάι, το τοποθετούμε πάνω στο φλυτζάνι που σερβίρουμε και βουαλά το κρασόμελο μας! :))))))

Τόλμησα να το σερβίρω σε κάποια γυάλινα ποτήρια που έχουμε, μια χαρά!
Επίσης, αντί να ρίξω τις ροδέλες εσπεριδοειδών στο κρασί, προτίμησα να να τις κρατήσω για διακόσμηση στο σερβίρισμα,λέγε το και γαρνιτούρα... :)
Μισή / μία ροδέλα στο κάθε φλυτζάνι/ποτήρι.
Το μαύρο τσάι δεν είναι απαραίτητο όμως ναι,ναι, ναι ...δίνει αυτό το κάτι -που θέλω- στο Glühwein.

Ελπίζω να το απολαύσετε!

HoHoHoChef - τελικές οδηγίες και ημερομηνίες

2011-12-15T10:34:00.000+01:00

Καλημέρα και Καλό Μεσημέρι!!! :)))))))))))))))

Απολογούμαι για την καθυστέρηση. Χωρίς γιατί και διότι,συνέβησαν κάποια πράγματα, εντάξει. Όλα καλά! :)))))

Ο ΧοΧοΧοΣεφ σας έστειλς τους τυχερούς σας μπλόγκερς την Τρίτη.
Πέμπτη Σήμερα, ώρα για οδηγίες.

Πάμε να τις διαβάσουμε!

Διαβάζουμε το όνομα του τυχερού μας μπλόγκερ αλλά δεν το λέμε πουθενά!
Πάμε στη σελίδα του τυχερού μας μπλόγκερ και μελετούμε τις συνταγές του. Μπορούμε να διαλέξουμε από μία μέχρι τρεις συνταγές (1-3),ανάλογα με τον χρόνο,τη διάθεση μας και φυσικά τον αριθμό και το είδος των συνταγών που συναντάμε στο μπλογκ,που μας έλαχε. Αν θα φτιάξουμε 2 ή 3 συνταγές, τότε προσέχουμε να ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες: ορεκτικό/συνοδευτικό, κυρίως,γλυκό.
Ετοιμάζουμε τις συνταγές, φωτογραφίζουμε το αποτέλεσμα μας. Σημειώνουμε τί μας άρεσε, τί αλλάξαμε διότι πιθανώς να θέλαμε να το προσαρμόσουμε στο δικό μας γούστο κλπ...
Αναρτήσεις: Επιλέγουμε ένα τίτλο σχετικό με το παιχνίδι. Βάζουμε το μπαντζ (λογότυπο;) και ....Γράφουμε τις σημειώσεις και τις παρατηρήσεις μας, ανεβάζουμε τις φωτογραφίες, δίνοντας και τον σύνδεσμο του μπλογκ από το οποίο μαγειρέψαμε. Μόνο τότε ο μπλόγκερ θα γνωρίζει ποιός μαγείρεψε από τη σελίδα του! :)
Όταν αναρτήσουμε τις συνταγές μας μπορούμε,αν θέλουμε, να επικοινωνήσουμε απευθείας με τον τυχερό μας μπλόγκερ για να του στείλουμε και το δωράκι του.
Ημερομηνίες αναρτήσεων: Κάποια παιδάκια έχουν προετοιμασίες για τις Εορτές για αυτό ζήτησαν αναβολή των αναρτήσεων μέχρι την μεταγιορτινή περίοδο,αρχές του Γενάρη. Άλλα παιδάκια όμως ήδη βρήκαν τις συνταγές και τώρα βρίσκονται στο στάδιο της ετοιμασίας τους. Ο ΧοΧοΧοΣεφ θέλοντας να ευχαριστήσει όλους τους παίκτες, αποφάσισε να δώσει δύο σετ ημερομηνιών για τις αναρτήσεις μας:

Πριν τις Γιορτές: 19-23 Δεκεμβρίου
Μετά τις Γιορτές: 9-12 Ιανουαρίου

Αποφασίστε πότε θέλετε ν΄αναρτήσετε τις συνταγές που διαλέξατε. Μην το φανερώσετε πουθενά, αφήστε μας να παίξουμε ανακαλύπτοντας τις αναρτήσεις σας! :)))))
Πρέπει όμως να είμαστε πιστοί στις ημερομηνίες: Από 19 μέχρι και 23 Δεκεμβρίου και από 9 μέχρι 12 Ιανουαρίου. Όχι πριν και μετά και παράμετα...

....

Αν ξέχασα κάτι, θυμήστε το,σας παρακαλώ!

HoHoHoChef -Τελευταία μέρα

2011-12-12T11:02:00.000+01:00

Καλημερούδια μας!

Στα γρήγορα η ανάρτηση διότι τελευταία βδομάδα πριν τις Εορτές,γίνεται ένας πανικός πολύχρωμος σε άγχος και τρέξιμο,πριν τελειώσει ο χρόνος. Ω λαλα ένα Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα Να! Τί να σου πω! :Ρ
αχ αχ αχ δεν σε αφήνουν να χριστουγεννιάσεις με τίποτα...καφεδάκι κρύο και στο πόδι, μου θυμίζουμε όλοι εδώ ....φλαμέγκο! :)))))))))))) άστα!!!

Στο παιχνίδι μας τώρα.

Επειδή ο ΧοΧοΧοΣεφ θα σας στείλει τον τυχερό σας μπλόγκερ απόψε λίγο πριν τα μεσάνυχτα,
ναι,υπάρχει ακόμη ένα μικρό περιθώριο χρόνου και όσα παιδάκια θέλουνε να παίξουν, μπορούνε να στείλουνε τη συμμετοχή τους μέχρι αργά τη νύχτα.
Κοριτσάκια που στείλατε σήμερα τη συμμετοχή σας, μην ανησυχείτε, θα λάβετε σύντομα την επιβεβαίωση συμμετοχής.

Από αύριο λοιπόν αρχίζει το παιχνίδι. Θα αναρτήσω αργότερα ξανά, τις οδηγίες και πιθανόν νέες ημερομηνίες-ώστε να παίξουν όλοι όσοι ανησυχούν μην προλάβουν λόγω γιορτινών υποχρεώσεων ή και διακοπών.

πολλά φιλιά μωβ
Όμορφη μας Βδομάδα!!!

Τριλογία σ' ένα πιάτο

2011-12-06T10:58:00.002+01:00

Σούπα Μανιταριών, με Τορτελλίνια Τυριών, και κομματάκια τραγανού μπέικον.

Χειμωνιάτικη Ζεστασιά στο κουτάλι, νόστιμο ζυμαρικό και λιχούδικο αλλαντικό για τους μερακλήδες.

Μπορείτε όμως να μαντέψετε το μυστικό υλικό; ε; ε ; :)))))))))))))

Θα το βρείτε στην συνταγή που ακολουθεί.

Σούπα Μανιταριών,Τορτελλίνια και Μπέικον

Υλικά
Μια χούφτα αποξηραμένα μανιτάρια
10-15 μανιτάρια
1 κρεμμύδι ή 2 φρέσκα κρεμμυδάκια ή ένα μεγάλο κομμάτι από πράσο
1 ποτήρι λευκό κρασί
φρέσκο τυρί κρέμα ή κρεμώδες τυρί που λιώνει αλά "γελαστή αγελάδα" ή φρέσκα κρέμα
ένα ψωμάκι κομμένο σε μπουκιές
1-2 κουταλιές βούτυρο ή ελαιόλαδο
2 χούφτες τριμμένη παρμεζάνα ή κεφαλοτύρι
2 χούφτες τριμμένο φουντούκι (παραπαππααααααααααααμ!!! :) )
σχοινόπρασο
αλάτι,ξηρός βασιλικός,πιπέρι μαύρο

Ετοιμασία
Βράζουμε νερό στον βραστήρα. Σε ένα μεγάλο φλυτζάνι αναμιγνύουμε το βραστό νερό με τα αποξηραμένα μανιτάρια. Καλύπτουμε το φλυτζάνι και το αφήνουμε στην άκρη. Αυτός είναι ο ζωμός μας, νόστιμος και υγιεινός.
Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι. Κόβουμε σε μικροσκοπικά κυβάκια τα μανιτάρια εκτός από 2-3.
Σε μια μεγάλη,βαθειά κατσαρόλα, δίνουμε βούτυρο/ελαιόλαδο και την ψίχα φουντουκιού για να καβουρδιστεί. Ανακατεύουμε προσεχτικά για 1 περίπου λεπτό. Προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τα μανιτάρια. Αλατίζουμε κι αφήνουμε να μαρανθούν. Προσθέτουμε το λευκό κρασί κι ανακατεύουμε. Δίνουμε τον ζωμό μαζί με τα (πρώην αποξηραμένα) μανιτάρια. Προσθέτουμε αν χρειαστεί κι άλλο νερό,αλάτι,βασιλικό,πιπέρι. Σειρά έχει το ψωμί, που μαζί με το τριμμένο φουντουκι είναι υπεύθυνα για το δέσιμο της σούπας μας.
Όταν η σούπα παρει τη βράση της, προσθέτουμε το τυρί, και λιώνουμε τα υλικά με το μπλέντερ χειρός.
Τώρα μπορούμε να προσθέσουμε τα τορτελλίνια και αν χρειαστεί,να προσθέσουμε ακόμα λίγο αλάτι ή φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι.

Σε ένα τηγανάκι, σοτάρουμε κομματάκια / λωριδούλες μπέικον.
Μπορούμε βέβαια να βράσουμε τα τορτελλίνια μας σε ξεχωριστό νερό και να τα σοτάρουμε στο τηγάνι μαζί με το μπέικον και τριμμένη παρμεζάνα ή κεφαλοτύρι ...

Κόβουμε τα τελευταία 2-3 μανιτάρια σε λεπτές φετούλες και τις ρίχνουμε στο τηγάνι με το μπέικον. Μαζί με σχοινόπρασο,θα αποτελέσουν τη γαρνιτούρα της σούπας.

Σερβίρουμε τη σούπα σε βαθύ πιάτο-εδώ σε πιάτο μακαρονάδας- και στο κέντρο τοποθετουμε 3-4 τορτελλίνια. Γαρνίρουμε με κομματάκια μπέικον,τις φετούλες μανιταριών και το σχοινόπρασο. Ακόμη λίγο φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι για μερικούς μερικούς- μουά μουά!- και βουαλά!

Μιάμι μιαμ ακόμη και για τον Μάρσαλ,που ψιλοκρύωσε αυτές τις μέρες...:)

HohohoChef Update και Μη ξεχνάτε να δηλώσετε συμμετοχή στο παιχνίδι!

2011-12-02T13:17:00.000+01:00

Το παιχνίδι ξεκίνησε!
Ήδη έφθασαν τα πρώτα ήμειλς, και η λίστα μεγαλώνει! :)))))))))

Επειδή όμως υπάρχουν παιδιά χωρίς μπλογκ μαγειρικής ή χωρίς μπλογκ που θέλουν να λάβουν μέρος θα πρέπει να ετοιμαστεί μια δεύτερη λίστα.

Στην Πρώτη λίστα όλα όπως είπαμε: εδώ βρίσκονται όλα τα παιδιά με μπλογκ μαγειρικής/ζαχαροπλαστικής που αποφάσισαν να λάβουν μέρος στο παιχνίδι.
Σ' αυτή την 1η λίστα, θα τηρήσουμε τους κανόνες του παιχνιδιού που αναφέραμε στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση.

Στη δεύτερη λίστα,θα μπουν τα ονόματα όσων δεν έχουν δικό τους μπλογκ.
Ο καθένας που είναι στη 2η λίστα, θα μαγειρέψει συνταγές από τον αντίστοιχο παίχτη της 1ης λίστας. Δηλαδή η πρώτη παίκτρια που δήλωσε συμμετοχή και δεν έχει δικό της μπλογκ, θα μαγειρέψει όποια συνταγή θέλει από το μπλογκ της 1η παίκτριας της 1ης λίστας (ναι,ακόμη δεν έχουμε ανδρική συμμετοχή...ΠΟΥ ΠΗΓΑΤΕ ΑΓΟΡΙΑ;) η 2η παίκτρια θα μαγειρέψει συνταγές από το μπλογκ της 2ης παίκτριας της 1ης λίστας κοκ...
Το μόνο που θα πρέπει να κάνουν οι μη μπλόγκερς είναι να ετοιμάσουν το συνταγοκείμενο τους με φωτογραφία και τις παρατηρήσεις τους και να το στείλουν στο hohohochef@yahoo.gr.

Θα ετοιμάσω ένα μπλογκ,στο οποίο θα αναρτήσουμε όλες τις συνταγές που ετοίμασαν οι μημπλόγκερς για να τις διαβάσετε. Το μπλογκ μπορεί να διατηρηθεί,και ποιός ξέρει; Για μελλοντικά παιχνίδια (όχι απαραίτητα το ίδιο) μπορεί να μας χρειαστεί. :)

Όσο για δωράκια; Οι μημπλόγκερς θα πρέπει ν΄ανταλλάξουν δωράκια μεταξύ τους. Ο 1ος θα στείλει δωράκι στον 2ο,ο 3ος στον 4ο κοκ...ο τελευταίος στον 1ο βεβαίως βεβαίως! :))))))
Οι μπλόγκερς,όπως είπαμε, θα στείλουν το δωράκι τους στον ιδιοκτήτη του μπλογκ από το οποίο θα πρέπει να επιλέξουν συνταγές για να μαγειρέψουν.

Μη ξεχνάτε!
Αν θέλετε να παίξετε ΠΡΕΠΕΙ να στείλετε email στο hohohochef@yahoo.gr μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου!

Τέλος, μπορείτε να αναρτήσετε το εικονίδιο,καλώντας κι άλλους φούντις της ελληνικής μπλογκόσφαιρας στο παιχνίδι μας!

πολλά φιλιά

Χειμωνιάτικο δείπνο Κυριακής και Σκορτσονέρα

2011-11-29T20:24:00.001+01:00

Μπήκαμε επισήμως σε χειμωνιάτικη διάθεση. Νυχτώνει πολύ νωρίς. Το σαββατοκύριακο νύχτωσε από τις τρεισήμιση. Μια ώρα που συνήθως στην Κύπρο αποκαλείς "μεσημέρι" ή έστω "απομεσήμερο" αφού συχνότερα γευματίζουμε μετά τις δύο.Γευματίζουμε; Γευματίζαμε,εννοώ.

Οι Κυριακές με τον Λάβη διαφέρουν πολύ από τις Κυριακές της Κύπρου.
Δεν περιέχουν εκκλησία και μεγάλο γεύμα στης γιαγιάς. Καμιά φορά το πρώτο, ποτέ το δεύτερο.

Οι χειμωνιάτικες Κυριακές μας, σε αντίθεση με τις καλοκαιρινές,είναι συνήθως σπιτικές. Μπραντς το μεσημέρι, εφημερίδες,ταινίες,βιβλία, στην μικρή μας δυάδα. Είναι ίσως η μόνη μέρα που περνάμε μαζί. Εκτός αν τύχει κάτι. Και με εξαίρεση της ηρεμίας, τον μεγάλο περίπατο του Μάρσαλ. :) Συνήθως είναι η μέρα που φτιάχνω κάποιο ιδιαίτερο γλυκό κι ένα "γερό" δείπνο.

Η κουζίνα δεν χρειάζεται αναμμένη θέρμανση τις Κυριακές. Ζεσταίνεται από τον φούρνο. Δεν χρειάζεται σαπούνι ή αρωματικό χώρου. Κατακτάται από το άρωμα του γλυκού, μια τεράστια αγκαλιά βανίλιας ή φρούτων ή θερμαντικής σοκολάτας. Χαίρεσαι να μπαίνεις μέσα.Νιώθεις πως ναι, είσαι σπίτι.

Ίσως γιατί στη Μεσόγειο το σπίτι έχει πάντα μια μαγική κουζίνα να το ζεσταίνει. Και μόνο τότε,θεωρείται σπιτικό.

Την Κυριακή που μας πέρασε, έφτιαξα ένα τέλειο κέικ σοκολάτας χωρίς αλεύρι. Θα ανεβάσω την συνταγή σε μερικές μέρες, όταν θα το έχω ξαναφτιάξει σε τούρτα για τα γενέθλεια του Λάβη.

Πριν το γλυκό,έφτιαξα το δείπνο μας.
Βοδινό με πουρέ λαχανικών και φασολάκια.

Βοδινό Αργεντινής, λαχανικά Παγόχωρας, φασολάκια Ελλάδος.

Το βοδινό, ακριβό,δεν τ΄αγοράζουμε συχνά. Ένα κιλό βέβαια, στοιχίζει πολύ λιγότερο από 2 στέικς των 180γρ. σε Αργεντίνικο Εστιατόρειο. Άρα,κατά κάποιο τρόπο ναι,είναι φθηνό.
Έβαλα σε ένα ταψί λίγο κόκκινο κρασί με μπαχαρικά. Τί μπαχαρικά; Δεν έχει σημασία,νομίζω.
Κοκκίνησα το κρέας από όλες τις πλευρές στο τηγάνι και ακολούθως το αλάτισα και το έβαλα στο ταψί, το σκέπασα και βουρ στον προθερμαινόμενο φούρνο για 40-50 λεπτά,στους 170°C. Λίγα λεπτά πριν το βγάλω από τον φούρνο,αφαίρεσα το αλουμινόχαρτο για να πάρει λίγο χρωματάκι.
Δεν το τρώμε καλοψημένο,όπως βλέπετε στη φωτογραφία.

Ο επίτηδες μη πηκτός πηκτός πουρές φτιάχτηκε από καρρότα,πατάτες και schwarzwurzel,που στα ελληνικά ονομάζεται σκορτσονέρα ή σταρίδα. Η σκορτσονέρα ήτανε κατεψυγμένη,όμως στις φωτογραφίες παρακάτω βλέπετε φρέσκια,που είχα αγοράσει και μαγειρέψει πριν μερικές μέρες.
Στον πουρέ μ΄αρέσει να αναμιγνύω φρέσκα βότανα. Αυτή τη φορά,πρόσθεσα σχοινόπρασο.

Εδώ και κάποιο διάστημα, αγοράζω μόνο φασολάκια Ελλάδος. Γλυκά,ολόγλυκα, ακόμηκι αν τα σερβίρεις βραστά.
Τα φασολάκια ξεχάστηκαν στο νερό, λάθος μου, σχεδόν λιπόθυμα τα θυμήθηκα αλλά τέσπα,συμβαίνουν αυτά! :))))) Κανονικά, βράζεις το νερό, ρίχνεις τα φασολάκια για μερικά λεπτά και τέλος,τα ρίχνεις σε παγωμένο νερό για να μείνουν τραγανά και πρασινωπά πρασινωπά (πράσινα και χαρωπά δηλαδή :) ).

Για μια πεντανόστιμη σάλτσα, χρησιμοποιήσα τον ζωμό με το κρασί που υπήρχε στο ταψί μετά το ψήσιμο, τον έβαλα σε ένα κατσαρολάκι, με αλάτι. Τον έδεσα με τον πουρέ που ήταν ήδη έτοιμος. -Γιατί να χρησιμοποιήσεις αλεύρι όταν έχεις έτοιμο τον πουρέ;- και του πρόσθεσα στο τέλος φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι.

Φυσικά,έμεινε αρκετό φαγητό και για το δευτεριάτικο γεύμα στο γραφείο.
Η μεγάλη μου αγάπη όμως είναι να φυλάω μερικές φετούλες ψητού/ρόστου και να τις βάζω σε σάντουιτς με πράσινα,ντοματούλα και κάποιο ελληνικό τυρί. μιάμ!

Και τώρα στην Schwarzwurzel-Σκορτσονέρα

Στα ελληνικά η σκορτσονέρα, υπάρχει σε παλαιότερα λεξικά, και θεωρείται εξαιρετικό αντιβηχικό ενώ πλέον, γνωρίζουμε πως είναι καταπληκτική τροφή για διαβητικούς.

Την Σκορτσονέρα, τη γνώρισα στο εστιατόρειο του Πανεπιστημίου πριν μερικά χρόνια. Νόμισα πως επρόκειτο για κομματάκια σελινόριζας αλλά τελικά όχι,κάτι άλλο ήταν. Δοκίμασαν όλοι από το πιάτο μου εκείνο το απόγευμα - οι Έλληνες ποτέ δεν τρώγαμε μεσημέρι μεσημέρι- μα κανένας δεν ήξερε τί ήταν. Και στο μπουφέ αναγραφόταν "λαχανικά" ,τίποτα περισσότερο.
Κατά τις μεγάλες πείνες ο κόσμος τρεφόταν με αυτές τις ρίζες, πλέον όμως έχουν ξεχαστεί από τις περισσότερες κουζίνες ενώ στην Ελλάδα η σκορτσονέρα η κροκόφυλλη στην Εύβοια κινδυνεύει με αφανισμό.Αν πρόκειται για το ίδιο φυτό,δεν γνωρίζω.
Η ετοιμασία της; Φοράς γάντια και πλένεις προσεχτικά την ρίζα. Θέλει μπόλικο νερό,μην ξεχνάμε πως ήταν στο χώμα,το οποίο κουβαλάει ακόμη μαζί της.

Ξεφλουδίζουμε με το μαχαίρι τη ρίζα, και την ρίχνουμε απευθείας σε νερό με χυμό λεμονιού. Βέβαια,γνώρισε και την λεμονόκουπα. Ελληνικά κόλπα αυτά :)))

Για πρώτη φορά μαγειρέματος, ακολούθησα την πιο απλή συνταγή. Την έβρασα για 10-15 λεπτά,στο τηγάνι,αφαίρεσα το νερό και πρόσθεσα βούτυρο. Αλάτισμα και βουαλά! :)

Σκορτσονέρα νόστιμη σε μια πράσινη σαλάτα όπως το λυκοτρίβολο

Η γεύση της, θυμίζει αγκινάρα, ενώ για μερικούς άλλους μοιάζει με αυτήν του σπαραγγιού αλλά και των στρειδιών...

Μυστήριο ο ουρανίσκος τ΄ανθρώπου τελικά! :))))))

χΟ χΟ χΟ Σεφ - Οδηγίες-Το παιχνίδι άρχισε!

2011-11-28T01:37:00.003+01:00

ο Άγιος Βασίλης ήρθε από την... http://www.wordans.com/wordansfiles/images/2010/10/23/53116/53116_340.jpg?1287844488

Ελάτε να παίξουμε!
Δεν κατάφερα ν΄ανεβάσω τις οδηγίες μέσα στο Σαββατοκύριακο,ξημερώματα Δευτέρας όμως,ναι! :)))))))))))))

Σκοπός του παιχνιδιού;

Να βρούμε και να δοκιμάσουμε νέες συνταγές από την ελληνική μπλογκόσφαιρα και κυρίως την κουζίνα συμπλόγκερ μας που ακόμη δεν δοκιμάσαμε.

Οι κανονισμοί;

Απλοί. Λοιπόν:

1. Όσα παιδάκια θέλουν να λάβουν μέρος, στέλλουν email στο hohohochef@yahoo.gr από σήμερα μέχρι τις11 Δεκεμβρίου. Γράψτε σας παρακαλώ το ψευδώνυμο που χρησιμοποιείτε στην Μπλογκόσφαιρα, και την ιστοσελίδα σας. Στις 12.12. θα λάβετε τον τυχερό σας μπλόγκερ! :) Μην του το πείτε όμως, ας μείνει η όμορφη έκπληξη όταν θα δει τη συνταγή του σε δική σας ανάρτηση! :))))))

2.Για να μην μαγειρέψουμε όλοι από το ίδιο μπλογκ, θα τεθεί λίστα προτεραιότητας. Ο πρώτος θα μαγειρέψει συνταγή από το μπλογκ του τελευταίου, το δεύτερος από το μπλογκ του πρώτου, ο τρίτος από το μπλογκ του δεύτερου κοκ.
Για να μην υπάρξει καμιά νοθεία έχει δοθεί πρόσβαση σε ακόμη ένα μέλος της ελληνική κουζινομπλογκόσφαιρας. Κυκλοφορεί ανάμεσα μας, ιδιαίτερα δημοφιλής η κουζίνα (του/της; :Ρ ) και θα μπορεί να ελέγξει ανά πάσα στιγμή πως η λίστα τηρείται.
Η Μωβ θα μπει στη λίστα ή πρώτη πρώτη ή τελευταία τελευταία!

3.Μπορούμε να επιλέξουμε όποια συνταγή θέλουμε από το μπλογκ που μας έτυχε. Μπορούμε να φτιάξουμε από 1 μέχρι 3 πιάτα:Ορεκτικό,Κυρίως,Γλυκό. Ό,τι θέλει ο καθένας και ό,τι του επιτρέπει ο χρόνος του.

4. Οι αναρτήσεις να γίνουν καλύτερα πριν τα Χριστούγεννα,από τις 14 μέχρι και τις 22 Δεκεμβρίου ή θέλετε και τις πρώτες μέρες του Γενάρη; (αυτό πρέπει να το διευκρινίσουμε ακόμη).

5.Η ανάρτηση πρέπει να αποτελείται από μια τουλάχιστον φωτογραφία του πιάτου και να συμπεριλαμβάνει στο κείμενο,τον σύνδεσμο της αρχικής συνταγής. Δεν χρειάζεται να γράψουμε τη συνταγή από την αρχή,μπορούμε όμως να την σχολιάσουμε: Γιατί επιλέξαμε τη συγκεκριμένη; Τί μας τράβηξε την προσοχή; Τί μας άρεσε; Αλλάξαμε τις αναλογίες,πειράξαμε καθόλου τη συνταγή ώστε να προσαρμοστεί στο δικό μας γούστο; Όχι κακοπροέραιτα σχόλια, Χριστούγεννα έρχονται,Γιορτή της Αγάπης!

6. Μπορούμε να επιλέξουμε ένα μικρό δωράκι για τον συντάκτη της συνταγής που μας έτυχε.*

7.Αν θέλουμε, δανειζόμαστε τη φωτογραφία με τον σύνδεσμο και διαδίδουμε το παιχνίδι σε άλλες κουζίνες.

*Δώρο;

Ελεύθερη επιλογή αν θα στέιλουμε δωράκι. Να είναι όμως κάτι που έχει σχέση με κουζίνα,μαγειρική,ζαχαροπλαστική.Μπορεί να είναι χειροποίητο ή όχι. Μπορεί να είναι τοπικό προϊόν της πόλης μας αν ο τυχερός μας μπλογκερ ζει σε άλλη πόλη,επαρχία,χώρα.
Θα πρέπει μονάχα ν΄ανταλλάξετε διευθύνσεις. Αλλά μόνο μετά τις 22 Δεκεμβρίου. Εξάλλου ο Άης Βασίλης έρχεται την Πρωτοχρονιά! Μέρες θα υπάρχουν! :)))))))))))))))))))))))))))))))))

Ας παίξουμε λοιπόν! :)

UPDATE: Υπάρχει τώρα ένα θέμα που δεν έλαβα υπόψη μου.
Ήρθε ήμειλ από ένα κορίτσι που δεν έχει μπλογκ μαγειρικής αλλά θέλει να λάβει μέρος στο παιχνίδι.
Ίσως αν υπάρχουν κι άλλεςτέτοιες συμμετοχές να πρέπει να διαμορφωθεί ανάλογα το παιχνίδι.
Περιμένω προτάσεις!

ΥΓ: Για τυχόν παρατηρήσεις και κριτική, να το βήμα, να και τα σχόλια....
ΥΓμάρσαλ: Απολογούμαι που άργησα. Έπρεπε όμως να βρούμε πού θα αφήσουμε τον Μάρσαλ για μερικές μέρες, Όχι και τόσο εύκολο όταν ζεις στο εξωτερικό,χωρίς Οικογένεια. Οι φίλοι ταξιδεύουν όλοι στην πόλη/πατρίδα τους και οι συναδέλφοι ήδη γκρινιάζουν που θα πρέπει να περάσουν την ενδιάμεση εβδομάδα στο γραφείο,όχι να σου προσέχουν και τον σκύλο...αχ βαχ... Τέσπα,σήμερα βρήκαμε μια καταπληκική οικογένεια. Μια νεαρή νοσοκόμα, μανούλα (νομίσαμε πως το αγοράκι της ήταν ο μικρός της αδερφός! και περιμέναμε να έρθει η μαμά τους,ευτυχώς συνειδητοποιήσαμε την παρολίγον γκάφα μας ), που ζει έξω από την Λουκανικούπολη.Ευτυχώς, η σκυλίτσα τους ξετρελλάθηκε με τον Μαρσαλάκο μας και τώρα μπορούμε να κατέβουμε για μια βδομάδα στην Κύπρο. Για οικογενειακά Χριστούγεννα. :'' )))))

Χο Χο Χο Σεφ

2011-11-24T18:00:00.001+01:00


Μίνι cupcakes από ένα πολύχρωμο κατάστημα που άνοιξε στην Λουκανικούπολη. Δεν είναι κουκλάκια;

Πόσα παιδάκια αγαπάτε τα παιχνίδια;

Τί θα λέγατε να αρχίσουμε ένα δικό μας παιχνίδι;

Η ιδέα: Ο καθένας μας να μαγειρέψει 3 συνταγές Ορεκτικό/Κυρίως/Γλυκό.
Οι συνταγές όμως θα πρέπει να είναι από το μπλογκ κάποιου άλλου μπλογκοσεφ.

Αλλά!

Δεν θα επιλέξουμε από ποιό παιδάκι θα βρούμε συνταγές. Μην προκαλέσουμε συνωστισμό σε 1-2 αγαπημένα μας. Ας γίνει διαδρομή το παιχνίδι, για να γνωρίσουμε και μπλογκς που ούτε καν γνωρίζουμε τόσο καλά (δεν μπορείς να διαβάζεις όλη την ελληνική μαγειρομπλογκόσφαιρα καθημερινά,έτσι;) όσο θα θέλαμε ή θα έπρεπε.
Απίστευτο πόση δημιουργία υπάρχει στις ελληνικές κουζίνες.
Θα κάνουμε κάτι σαν κλήρωση ή ...θα δούμε. Πρασινάδα μπορούμε να δανειστούμε την ιδέα της Μάνας; :) Αν θέλει κόπιράιτς,της φτιάχνουμε αγαπημένο γλυκο! :)))))))))))))))

Μέσα στον Δεκέμβριο θα μπορούμε να κάνουμε τις αναρτήσεις. Πριν τις Χριστουγεννιάτικες Ετοιμασίες.

Χμ... Μήπως θέλετε να δοκιμάσουμε να παίξουμε με γιορτινές συνταγές; ή έστω πιάτα που αξίζουν το γιορτινό τραπέζι;

Ιδέες ζητούνται.
Θέλετε να υπάρξουν και δωράκια;

Σας δίνω το βήμα! :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Σουπίτσες

2011-11-22T01:39:00.001+01:00

Αν στη γέννα της Πρωτοχρονιάς είσαι άρρωστη, ναι ναι ναι...θα είσαι άρρωστη όλη τη χρονιά!
Δεν ξέρω γιατί,πρώτη φορά είμαι σχεδόν κάθε μήνα γριππωμένη/κρυολογημένη. Μετά από εξετάσεις υποψίας,άρχισα να πιστεύω στην παροιμία που λέει πως ό,τι κάνεις σαν θα μπει ο χρόνος,θα το κάνεις όλη τη χρονιά.
Να εξηγηθεί αλλιώς,αδύνατο.

Και με το κεφάλι να θυμίζει δεκάκιλο πατατόσακκο, τον Λάβη να κοιμάται στο δεύτερο υπνοδωμάτιο ώστε να μην κολλήσει κι αγχωθεί ο προϊστάμενος, τον Μάρσαλ να πηγαινοέρχεται τις νύχτες σαν Φύλακας Άγγελος, μπαίνω στην κουζίνα για σούπα. Όχι για σούπα μανιταριών ή μπρόκολιτυριού, ούτε καν σούπα του Ποππαϊ.
Στην αρχή μια κοτόσουπα, στη συνέχεια λαχανικά. Αύριο ίσως πάλι κοτόσουπα,θα δείξει.

Απόψε σειρά είχε μια απλή σούπα λαχανικών. Είδατε; Πρόσθεσα τη φωτογραφία! (γιούούούούπιιιι!!!)

Η συνταγή;
Έκοψα 1 κρεμμύδι,2 καρόττα,4 πατάτες μικρομεσαίες (χμ...),μπόλικο σέλινο, μερικά ντοματίνια,τζίντζερ και σκόρδο, τα έβαλα σε νερό παρέα με αλάτι,πιπέρι,βασιλικό,ρίγανη.Στη φωτιά (αν και καθόλου ξενέρωτα) μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά. Ακολούθως, πρόσθεσα μια μεγάλη κουταλιά τυρί κρέμα, μια κουταλιά ελαιόλαδο και σβουρρρρρρρρρρρρρρρρρ με το μίξερ/λιωτήρα χειρός. Μια βελουδένια σούπα, νόστιμη για τον Λάβη, με κάμποσο χυμό λεμονιού για την άρρωστη Μωβ...
Όποιος θέλει κι αγαπάει,μπορεί να της προσθέσει ζωμό λαχανικών,ελαιόλαδο,βούτυρο...ό,τι θέλει ο καθένας... και αν δεν είστε αρρωστούλια, να την γαρνίρετε με τυρί, κρέμα μπαλσάμικο,ξηρούς καρπούς,ό,τι μα ό,τι θέλετε και πιστεύετε πως ταιριάζει!

Ας θυμηθούμε όμως και ...

...την Κοτομακαρονόσουπα,που έφτιαξα ξανά χθες,ό,τι πρέπει για κρυολόγημα...φυσικά η χθεσινή έκδοση ήταν πολύ καλύτερη από την τότε συνταγή...Μεγαλώνουμε,οι μαγειρικές μας βελτιώνονται..

...την Πρασοπατατόσουπα,
που τιμήσαμε την περασμένη βδομάδα πάλι, χωρίς αλλαντικά μα με κομμάτια Παρμεζάνας,δώρο των Ιταλών της Οικογένειας που είχαμε φιλοξενήσει στις αρχές του μήνα...

...τη νόστιμη Ντοματόσουπα λαχανικών
Αγαπημένο πιάτο 4 εποχών, κρύο ή αχνιστό, με όποιαδήποτε παραλλαγή αγαπάτε.

...την τέλεια Κολοκυθόσουπα
Στην φωτογραφία τα τορτίλια τσιπς του Λάβη, να απλουστεύουν μια σούπα φθινοπωρινή και ντελικάτη. Χίλιες δυο παραλλαγές και εδώ. Μπαχαρικά, γάλα καρύδας ή φρέσκα κρέμα,γλυκό ή ξηρό κρασί, καρόττο,σελινόριζα,πατάτες ή μονάχα κολοκύθα;

... τη γερμανίδα Σούπα Φακής
παραδοσιακό πιάτο,που μόνο ελαφρύ δεν είναι. Για παγωμένες χειμωνιάτικες μέρες ή βραδιές. Ένα από τα πρώτα πιάτα της παγοχωρίτικης κουζίνας που αγάπησα.

...την κυπριακή Λουβάνα

...και τον Τραχανά,βεβαίως βεβαίως...

Για να μην ξεχνάμε κι από που ερχόμαστε. Λουβάνα του παππού μου και Τραχανάς της γιαγιάς, δύο από τις καλύτερες σούπες της ελληνικής κουζίνας.

Φαγητό για Όλους

2011-11-16T22:32:00.000+01:00

Αν κάποιος ιστορικός άνοιγε την ελληνική μαγειρομπλογκόσφαιρα σε εκατόν χρόνια, τί θα έγραφε για μας; Πως είμαστε πλούσιοι,αναίσθητοι ή αισιόδοξοι όσον αφορά την κρίση και τα μέτρα λιτότητας;
Είναι εποχές που η μαγειρική τέχνη πρέπει να κλειστεί στη ντουλάπα της και η ανταλλαγή συνταγών να σταματήσει για χάρη της Αλλαγής και της Φτώχειας στην οποία μας σέρνουνε με καθόλου δημοκρατικό τρόπο οι Τράπεζες και οι Ελάχιστοι;

Η Ελλάδα πτωχεύει,στην Ισπανία κτίζονται παραγκούπολεις, η Ευρώπη πτωχεύει, ο κόσμος πεινά. Κι αναρωτιέμαι: Πόσες φορές πτώχευσε η Ελλάδα όταν ζούσαν οι γονείς και οι παππούδες μας; Πόσο επηρέασε τη ζωή τους,που ούτως ή άλλως ήταν σκληρή;
Μήπως τα σπίτια τους που κτίζονταν σχεδόν πρόχειρα και σίγουρα χωρίς κάποιο αρχιτεκτονικό σχέδιο,δεν ήταν στην ουσία καλύβες και παράγκες; Κι όμως, γνώρισα πολλούς Άρχοντες στα φτωχόσπιτα που προλάβαμε εμείς τα παιδιά της δεκαετίας 80-90.

Πρώτη φορά είδα ζητιάνο στην Κύπρο, πριν 2 χρόνια. Μπορεί και 3. Ποτέ προηγουμένως δεν είχα δει στη Νήσο. Δεν φοβήθηκα. Όλοι γνωρίζουμε πραγματικά φτωχές οικογένειες,που περισσότερο η Μοίρα σε κακό παιχνίδι με την Υγεία και όχι η Τεμπελιά σημάδεψαν την ανέχειά τους.

Στα μικρά μου εύρισκα ξεδιάντροπη μια γιαγιά γειτόνισσα της γιαγιάς στο χωριό, που ερχόταν πάντα τα μεσημέρια για φαγητό. Σχεδόν καθημερινά. Μεγαλώνοντας έμαθα πως η γυναίκα είχε μείνει χήρα πολύ νωρίς,και δούλευε σε πλουσιόσπιτα στην Χώρα για να μεγαλώσει τα παιδιά της. Η γιαγιά μου με την σοφία της είχε ανοίξει το σπίτι της από την αρχή για όποιον είχε ανάγκη,παρά τη δική της φτώχεια. Δεν ένιωθε φτωχή; Λυπάμαι που δεν ξέρω τί ένιωθε η γιαγιά μου,όταν φορούσε ένα ολόκληρο χρόνο 2 φορέματα.Το τρίτο ήταν το κυριακάτικο της,τα καλά της για την Εκκλησία και τις Επισκέψεις.
" Για όλους έχει ο Θεός!Δόξα σοι!" έλεγε συχνά κάνοντας τον σταυρό της. Ψωμί θα ζύμωνε και φάνταζε σα να πολλαπλασιαζότανε η ζύμη με την σιωπηλή της προσευχή. Έφτιαχνε το ψωμί κι έδινε στη γειτόνισσά της,που μετά από δεκαετίας καθαρίσματος τα κόκκαλα της και ο γιατρός δεν της επέτρεπαν κούραση. Έπαιρνε και στην Εκκλησία,να τα δώσει ο Ιερέας όπου νόμιζε πως τα είχαν ανάγκη. Δεν το ακούσαμε ποτέ, το έμαθα μόνο όταν μερικά καλοκαίρια τη βοηθούσα να κουβαλήσουμε τα ψωμιά και τα κουλούρια. Αν είχαν μαζευτεί αρκετές ελιές ή αν είχε φτιάξει περισσότερο τραχανά,περίμενε να πάω στο χωριό να με "πέψει" κρυφά σε ένα δύο σπιτάκια. Έμενε βέβαια κι αυτό μυστικό μας...

Οι γονείς μου με τη σειρά τους,βοηθούν σιωπηλά. Αν έγραφα περισσότερα, και τύγχαινε ποτέ να τα διαβάσουν, θα θύμωναν για αυτό σταματώ.
Στα βήματα τους αργώ να φτάσω,δυστυχώς.
Στον δρόμο συναντώ καθημερινά ζητιάνους. (...) Αν με ευχαριστήσουν, ντρέπομαι. Ντρέπομαι διότι υποστηρίζω με τον τρόπο μου ένα σύστημα που μας μεταφέρει όλους πιο κοντά στην απελπισία παρά στην ευμάρεια.

Σε πιο οργανωμένο στάδιο,στην Παγόχωρα υπάρχει η δωρεά φαγητού σε συνανθρώπους μας, που το έχουν πραγματική ανάγκη. Λαχανικά,κρέας,γάλα,ψωμί,τα πάντα δίνονται στις "Τράπεζες Τροφίμων",όπου όποιος έχει την ανάλογη ταυτότητα/κάρτα,μπορεί να πάρει δωρεάν ή να πληρώσει 1-2 ευρώ για όλα. Δεν είμαι ακριβώς σίγουρη για τη διαδικασία και τις λεπτομέρειες.
Στο σούπερμαρκετ της γειτονιάς μας, το φορτηγάκι έρχεται 3 φορές τη βδομάδα. Τις υπόλοιπες δύο μέρες δυστυχώς, πετιέται πολύ φαγητό: κρέας που έφτασε η ημερομηνία λήξης, λαχανικά που θα μπορούσαν να μαγειρευτούν ακόμη και την επομένη,φρούτα που θα μπορούσανε να γίνουνε χυμός. Σε μια συζήτηση με την υπεύθυνη του υποκαταστήματος,η μόνη λύση είναι να έρχεται καθημερινά το φορτηγάκι,κάτι αδύνατο προς το παρόν. Δεν υπάρχουν αρκετοί εθελοντές και χρήματα ενώ ο αριθμός των φτωχών,μεγαλώνει ολοένα.

Στην Λουκανικούπολη υπάρχουν πολλοί Φούρνοι που πουλάνε "Χτεσινό Ψωμί" σε χαμηλότατες τιμές,διευκολύνοντας έτσι πολύ κόσμο. Πρόσφατα με το που έκλεισε το ταμείο,είδα μια πωλήτρια να δίνει ό,τι έμεινε σε ανθρώπους που ζουν στον δρόμο.

Μη θέλοντας να επεκταθώ άλλο στα της Παγόχωρας, θα ήθελα να σας καλέσω στο Κτίσιμο μιας Λίστας με Οργανώσεις ή Εθελοντισμό της Γειτονιάς που γνωρίζετε πως υπάρχει στην περιοχή,στον δήμο ή στην Πόλη σας. Κι αν δεν υπάρχει,μπορούμε να φτιάξουμε.
Όλοι μπορούμε να βρεθούμε στη θέση της ανεργίας και της ανάγκης σιωπηλής βοήθειας.

Ίσως ν΄αρχίζαμε ένα νέο μπλογκ όπου θα καταγράφαμε κάτι τέτοιο;
Τί πιστεύετε ότι μπορούμε να κάνουμε για τους γείτονες μας;
Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε;

Στην σελίδα ΜΠΟΡΟΥΜΕ θα βρείτε περισσότερες πληροφορίες.

Τσιπς φουρνιστά

2011-11-16T06:01:00.001+01:00

Μετά από μέρες (εμ..βδομάδες καλύτερα) απουσίας από την διαδυχτιακή κουζινίτσα μου, επιστρέφω ("δυναμικά";) ! :)))))))))))))
Στην αρχή πειραματιζόμουνα με διάφορα φαγητά. Στη μέση, φιλοξενούσαμε τους Ιταλούς της οικογένειας και όπως καταλαβαίνεις, δουλειά,πεζοπορία με ξενάγηση και μαγείρεμα για 4 πηρούνια ενήλικα,ένα μωρό κουταλάκι κι ένα σκυλάκο με πιάτο κολλημένο στη μουσούδα του, το τέλος προβλεπότανε σε μορφή σαββατοκύριακου στο κρεββάτι,στον καναπέ,ήσυχο και φρόνιμο φρόνιμο.

Οι συνταγές σας που δανείστηκα από την μπλογκόσφαιρα, γέμιζαν το τραπέζι τα περισσότερα βράδια και τιμήθηκαν δεόντως από τους φιλοξενούμενους αλλά και από τους φίλους που ήρθαν για να γνωρίσουν ή να συναντήσουν τα παιδιά. Σας ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ! :))))))))))))

Φωτογραφίες στο τραπέζι δεν τράβηξα,πού χρόνος και μυαλό; Μερικές που τράβηξε ο Νεομπαμπάς ελπίζω να θυμηθεί να μου τις στείλει σύντομα και ίσως ανεβάσω μερικές. Τράβηξα μια τέλεια φώτο του Αγαπούλη όμως - το μωρό που είδαμε για 1η φορά στα 1α του γενέθλεια στην Ιταλία- να απολαμβάνει παν κέικς με σοκολάτα. Του άρεσαν τόσο πολύ που το μουτράκι του ήταν καλυμμένο με σοκολάτα,μασουλούσε κι έλεγε "Μποοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοον σία,μποοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοον!" :΄))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Ο Μάρσαλ σε μια από τις μέρες ξενάγησης

Πέρασαν γρήγορα οι μέρες,αλήθεια.

Το Σαββατοκύριακο θέλαμε μονάχα να ξεκουραστούμε.

Δευτέρα βράδυ, έχοντας ανάψει τον φούρνο για το δείπνο,σκέφτηκα να φτιάξω μερικά τσιπς. Τσιπς Πατάτας! Μιάμι μιαμ!

Είχαμε πλανταίν στο σπίτι, και δύο απ΄αυτά θα γίνονταν τσιπς. Ο Λάβης πρότεινε να τα τηγανίσουμε, προτίμησα όμως να τα κάνω φουρνιστά. Πρώτον γιατί είναι πιο υγιεινά και δεύτερον γιατί είναι πιο νόστιμα! Και η ετοιμασία τους φυσικά πιο απλή.Τα βάζεις στον ήδη αναμμένο φούρνο και γυρνάς όταν είναι ώρα τους να ετοιμαστούν-ανάλογος ο χρόνος με τη θερμοκρασία...έτοιμο σπιτικό σνακ,μιάμι μιαμ χωρίς πολλά πολλά! :)))))

Συνταγή δεν υπάρχει. Είτε πατάτες είτε πλανταίν είτε καρόττα είτε είτε είτε...φετούλες ή ροδέλες λεπτές σαν χαρτί.
Ελάχιστο ελαιόλαδο ή κάποιο άλλο λάδι της επιλογής μας, και ...ό,τι θέλουμε! Αλάτι,πιπέρι,ρίγανη κλπ...

Απλώνουμε στο ταψί χαρτί ψησίματος. Με το πινέλο απλώνουμε ελαιόλαδο σε όλο το χαρτί. Κόβουμε πατάτες/πλανταίν/καρόττα/κλπ σε ροδέλες όσο πιο λεπτές γίνεται,σχεδόν δισδιάστατες. Τοποθετούμε τις ροδέλες στο χαρτί και ψήνουμε μέχρι να χρυσίσουν και να γίνουν τραγανές τραγανές.

Σε μια κούπα, αναμιγνύουμε αλάτι με ρίγανη ή ό,τι άλλο θέλουμε. Ρίχνουμε τις ροδέλες και χορεύουμε την κούπα προσεχτικά μα με κέφι,κάνει καλό.
Τα πλανταίν απέκτησαν ιδιαίτερα ελληνική γεύση με το αλάτι και τη ρίγανη.

Η ποσότητα που βλέπετε στη φωτογραφία είναι από 1 μόνο πλανταίν. Έψησα συνολικά δύο.

Αν ξέρετε ποιά είναι η καλύτερη μέθοδος για να δώσεις γεύση ξύδι στα τσιπς χωρίς αυτά να μαλακώσουν,περιμένω!

φιλάκια σας πολλά

Σολω(ο;)μός με Κρέμα Πορτοκάλι

2011-10-24T17:49:00.000+02:00

Στην Παγόχωρα ο σολωμός είναι σχετικά φθηνός και τώρα,μετά από χρόνια που αγόραζα κατεψυγμένα φιλέτα σολωμού,άρχισα να αγοράζω φρέσκο από το ψαράδικο της γειτονιάς μας ή από το ψαράδικο του τούρκικου μπακάλικου. Στο τελευταίο,γνωρίζω πως έρχεται Τετάρτη και Παρασκευή,έτσι προτιμώ να τον αγοράζω και να τον ετοιμάζω την ίδια βραδιά.
Είτε με μακαρόνια είτε στον φούρνο είτε σε ασιάτικο...ασιάτικο,χμ...

Κοίτα να δεις επήρεια τα σούσι! Στη γειτονιά μας υπάρχει ένα μικροσκοπικό εστιατόρειο με σούσι κλπ, ο μάγειρας είναι "αυθεντικός" σούσι σεφ, κι ετοιμάζει τις πιο νόστιμες λωρίδες ωμού σολωμού,που έχουμε γευτεί ποτέ!
Ανοίγοντας λοιπόν το χαρτί με τον φρέσκο ωμό σολωμό,που μόλις αγόρασα από το ψαράδικο,μπαίνω στον πειρασμό να κόψω μια λωριδούλα και να την δοκιμάσω. Τόσο λαχταριστός και "άοσμος" είναι!Κρατιέμαι όμως και τον τοποθετώ στον φούρνο για μερικά λεπτά!

Η συνταγή Σολωμού με Κρέμα Πορτοκάλι είναι πολύ απλή, καταφέρνει όμως να κλέψει τις εντυπώσεις αν έχετε καλεσμένους για φαγητό.

Υλικά:
Σολωμός
3 πορτοκάλια ζουμερά
1/2 ποτήρι λευκό γλυκό κρασί ή σιέρρυ
3 γεμάτες κουταλιές βούτυρο (ή περισσότερο)
Κρεμ Φρεχ ή 2 γεμάτες κουταλιές τυρί κρέμα (Φιλαδέλφια ή κάτι άλλο)
αλάτι,μαύρο πιπέρι,κάρρυ,ζάχαρη ή μέλι
βασιλικός ξηρός και φρέσκος
μελάσσα φρέσκα

Ετοιμασία:
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στη ψηλότερη θερμοκρασία.
Σε ένα ταψί απλώνουμε χαρτί ψησίματος και στη μέση τοποθετούμε τον σολωμό μας.Πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι.
Πλένουμε το ένα πορτοκάλι και το κόβουμε στη μέση. Στοίβουμε το μισό πάνω από τον σολωμό,το άλλο μισό το κόβουμε σε ροδέλες και τις τοποθετούμε πάνω στο ψάρι.Αν θέλουμε δίνουμε μερικές κουταλιές λευκό γλυκό κρασί ή σέρι, που θα χρησιμοποιήσουμε και στην σάλτσα μας. Κλείνουμε προσεχτικά το χαρτί, φτιάχνοντας "πακετάκι". Τοποθετούμε στον φούρνο και ψήνουμε στους σε 175-200°C για όσο χρειαστεί.Για ένα τεράστιο κομμάτι, χρειάζομαι γύρω στα 25 λεπτά, αφού το συγκεκριμένο ψάρι δεν χρειάζεται να ξεροψηθεί αλλά να είναι "βουτυρένιο" και να κόβεται με το πηρούνι. Στην επιφάνεια του συνήθως, σχηματίζονται υπόλευκοι"αφροί".
Αν θέλουμε,μπορούμε ν΄ανοίξουμε το πακετάκι λίγο πριν το τέλος, και να αφήσουμε τις ροδέλες πορτοκαλιού να καραμελώσουν.

Για την σάλτσα/κρέμα:
Πλένουμε δύο ζουμερά πορτοκάλια. Τρίβουμε τη φλούδα μισού πορτοκαλιού. Στοίβουμε τα πορτοκάλια. Σε ένα κατσαρολάκι, χύνουμε το κρασί, τον χυμό κι ανακατεύουμε,περιμένοντας να ζεσταθούν. Κόβουμε το βούτυρο και το τυρί κρέμα σε κομματάκια και τα προσθέτουμε,ανακατεύοντας με ένα μικρό σύρμα ή πηρούνι μέχρι να διαλυθεί το τυρί. Προσθέτουμε το κάρρυ,το αλάτι,το πιπέρι και τον ξηρό βασιλικό. Μισό κουταλάκι ζάχαρη ή μέλι,που μπορεί να χρειαστούν αν η σάλτσα μας είναι ξινή. Προσέχουμε την ποσότητα για να μην είναι ιδιαίτερα γλυκιά η σάλτσα. Εκτός αν μας αρέσει η γεύση μαρμελάδας,όλα θέμα γούστου.
Προσθέτουμε την τριμμένη φλούδα πορτοκαλιού,ανακατεύουμε,αφήνουμε λίγα λεπτά και η σάλτσα θα δέσει, θα αποκτήσει την υφή κρέμας ή κάσταρντ. Δεν χρειάζεται αλεύρι η συνταγή αν όμως το αγαπάτε, μπορείτε να προσθέσετε κορν φλάουαρ διαλυμένο σε λίγο κρύο νερό και να την δέσετε όπως κάνετε με άλλες συνταγές.
Όταν η κρέμα μας είναι έτοιμη, ψιλοκόβουμε φύλλα φρέσκου βασιλικού και μελάσσας και τα αναμιγνύουμε στην σάλτσα.Αν δεν θέλουμε την σάλτσα να πήζει ακαριαία στο κρύο,μπορούμε να προσθέσουμε και μια κουταλιά ελαιόλαδο.
Μπορούμε ν΄αντικαταστήσουμε τα βότανα, με φρέσκο άνηθο ή κάποιο άλλο πράσινο που αγαπάμε σε συνδιασμό με το ψάρι.

Σερβίρουμε το ψάρι και περιχύνουμε καυτή τη σάλτσα πάνω του. Στολίζουμε με ροδέλα πορτοκαλιού.Με λαχανικά,μακαρονάκια,κνοέντελ,ρυζότο ή πατάτες ... θεϊκό φαγητό! :)

Παγωτό Καϊμάκι - φτάσαμε;

2011-10-06T13:15:00.002+02:00

Δεν χειμώνιασε ακόμη,έτσι; Πρόλαβα την ανάρτηση! Κι αφού υπάρχει ήλιος στην Παγόχωρα,θα υπάρχει και στη Μεσόγειο,που την αγαπάει πολύ πολύ πολύ!
-οκ,ο ήλιος μόλις έφυγε κι έδωσε τη θέση του στη βροχή...κλαψ σνιφ...-

Το νέο καλώδιο της φωτογραφικής έφθασε επιτέλους,και σήμερα βουρ για να ξεφορτώσω την κουρασμένη μικρή,που δεν χωρούσε άλλο μπιτ στην κάρτα της. Οι φωτογραφίες επιτέλους ανεβάστηκαν στο Μωβάκι-το λαπτοπ- και ο Μάρσαλ άφησε ήσυχα τα καλώδια για τα καλά- τα αλοίφω με κοπανισμένη κανέλα και ναι, το σκυλάκι μας σιχαίνεται τη μυρωδιά της! Το είχα διαβάσει ως τιπ για να φυλάξεις τα έπιπλα από τετράποδα,ε,πιάνει και με τα καλώδια.Προς το παρόν.

Παγωτό Καϊμάκι, τσιχλωτό και νόστιμο.
Ανακάλυψη ανίδεης κορασίδος πόλης: Καϊμάκια υπάρχουν πολλά. Διαφορετικές ποσότητες λίπους,διαφορετική υφή,διαφορετική γεύση.
Τα τούρκικα μου όμως περιορίζονται σε μερικές φράσεις τυπικές και δεν μπορούσα να διαβάσω τις διαφορετικές λέξεις που περιέγραφαν τα καϊμάκια στο ψυγείο του μπακάλικου. Μέχρι τώρα αγόραζα καϊμάκι με 23% λιπαρά,το οποίο το καθιστά πιο ελαφρύ κι από την φρέσκα κρέμα γάλακτος,που συνήθως έχει 30% λιπαρά.Για σάλτσες κλπ,ό,τι πρέπει. Για παγωτό όμως; Μήπως υπάρχει καϊμάκι με περισσότερα λιπαρά; Για να δούμε.... ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΚΓΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚΚ!!!
Κάθεστε οι νεαροί,οι νεαροί; Οι μεγάλοι το ξέρουν ήδη το σοκαριστικό!
Το παγωτό καϊμάκι είναι παχυντικό! Ειδικά αν το φτιάξεις με καϊμάκι 79% λιπαρά. ΕΒΔΟΜΗΝΤΑΕΝΝΕΑ, ΝΑΙ! Καλά διαβάσατε.

Παρά το πρώτο σοκ, θυμήθηκα τη συμβουλή πως το καλό καϊμάκι έχει πολλά λιπαρά,κι έτσι,αποφάσισα να αγοράσω 2 κεσεδάκια για να δοκιμάσω το παγωτό.

Έφτιαξα παγωτό με καϊμάκι 23% και καϊμάκι με 79% για να μάθω τη διαφορά στην υφή και στη γεύση. Εννοείται πως με το δεύτερο η υφή ήταν η σωστή αλλά για το γούστο μου,έπεφτε πολύ βουτυρέ. Έτσι, στην τελευταία ετοιμασία, πρόσθεσα λίγο καϊμάκι 23 στο 79,αφού στο μπακάλικο δεν υπήρχε κάτι με 50% λιπαρά.
Νομίζω πως θα προτιμήσω τη σμίξη των δύο,τις επόμενες φορές παρά το γεγονός πως με το 79% η υφή ήταν σχεδόν ίδια με αυτήν του παγωτού,που είχα δοκιμάσει στην Αθήνα.

Πάμε τώρα στη συνταγή.

Παγωτό Καϊμάκι

Υλικά:
2 κούπες καϊμάκι (1.5 κούπα καϊμάκι 79% και 1/2 κούπα καϊμάκι 23%)
2 κούπες γάλα ολόπαχο
2/3 και κάτι,ζάχαρη
2 κοφτά κλκια σαλέπι*
1 κλκι κρυστάλλους μαστίχας
1 κλκι βανίλια ή βανιλλίνη

Ετοιμασία:
Κοπανάμε τη μαστίχα μαζί με τη βανίλια και 1 κλκι από τη ζάχαρη.
Σε ένα φλυτζάνι, σμίγουμε λίγο από το γάλα μαζί με το σαλέπι,ανακατεύοντας με ένα πηρούνι μέχρι να έχουμε μια "αλοιφή" πηκτή. Προσοχή να μην σβωλιάσει.
Σε μια κατσαρόλα,ζεσταίνουμε το υπόλοιπο γάλα, και του προσθέτουμε το καϊμάκι και τη ζάχαρη,κι ανακατεύουμε. Μόλις το καϊμάκι διαλυθεί στο γάλα, προσθέτουμε το σαλέπι ανακατεύοντας καλά με το σύρμα,ώστε να μην σβωλιάσει το μίγμα μας, και τέλος προσθέτουμε την κοπανισμένη μαστίχα.
Σε χαμηλή φωτιά, ζεσταίνουμε το μίγμα για περίπου 20 λεπτά μέχρι να δέσει σε κρέμα. Η υφή στο κέντρο της κρέμας μπορεί να μας θυμίζει και το " μπαλόνι" μαγιάς από τη ζύμη λουκουμάδων.
Ανακατεύουμε συχνά την κρέμα με το σύρμα, ώστε να μην κολλήσει.
Μπορεί να χρειαστούμε 25 λεπτά για την κρέμα,βεβαίως βεβαίως.
Την αφήνουμε να κρυώσει, και την τοποθετούμε σε ένα μεγάλο δοχείο για να πάρει τη θέση της στο ψυγείο με προορισμό την παγωτομηχανή,1 ώρα πριν το σερβίρισμα (ή ανάλογα με τις οδηγίες της παγωτομηχανής σας) ή στον θάλαμο.

Τόσο πυκνή γεύση,που μια μεγάλη μπάλα αρκεί.Φυλάγεται στον θάλαμο για γρήγορο επιδόρπιο ξαφνικών επισκέψεων.

Σημειώσεις Ετοιμασίας
Αν δεν έχουμε παγωτομηχανή, θα το βάλουμε στο θάλαμο και θα το βγάλουμε σε 40-50 λεπτά για να το χτυπήσουμε στο μπλέντερ ή με το μίξερ χειρός. Μετά,πάλι στον θάλαμο για 40-50 λεπτά,πάλι χτύπημα στο μπλέντερ. 2-3 φορές,άρα θα χρειαστούμε να είμαστε στο σπίτι τις πρώτες 2-3 ώρες. Σε μερικές συνταγές, προτείνουν 5-6 κτυπήματα,άρα θα χρειαστούμε 5-6 ώρες. Έφτιαξα το παγωτό με το σύρμα την πρώτη φορά, κι ακολούθησα τη διαδικασία για 5-6 ώρες. Δεν έμεινα ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα. Δεν ξέρω όμως τί έφταιγε.
Αν δεν έχετε παγωτομηχανή,προτιμήστε κάποιο μεταλλικό δοχείο, που μπορείτε να καλύψετε. Ως φοιτήτρια χρησιμοποιούσα ένα κατσαρολάκι.
Το μίγμα παγωτού,είναι καλό να μπαίνει στην παγωτομηχανή αρκετά ψυχρό ώστε να μην υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στις θερμοκρασίες του κάδου και του μίγματος.
Αν θα ετοιμάσουμε το παγωτό και θα το σερβίρουμε πολύ αργότερα, θυμόμαστε να το βγάλουμε από την κατάψυξη 10-15 λεπτά νωρίτερα.

Σημειώσεις για τα υλικά:
Οι συνταγές που μας έδωσαν η Αγγελική,η Έλενα και η Λίλα, μοιάζουν πάρα πολύ.
Η αναλογία είναι: 1 κούπα καϊμάκι: 1 κούπα ολόπαχο γάλα: 1/3 κούπας ζάχαρη: 1 κλκι σαλέπι.
Η ποσότητα της μαστίχας είναι αναλογική με το γούστο μας. Αν και θα έδινα τουλάχιστον 1/2 κλκι στην 1 κούπα καϊμάκι/γάλα/κλπ
Λόγω του μεγέθους της παγωτομηχανής μου, μπορώ να φτιάξω το παγωτό με 2 κούπες καϊμάκι κλπ κλπ... όσοι μπορούνε να φτιάξουν περισσότερο, ας ακολουθήσουν την αναλογία που δίνω πιο πάνω μιας και όλες οι συνταγές βασίζονται σε αυτήν ακριβώς την αναλογία.
Τα 2 κλκια σαλέπι ήταν συνήθως εντάξει για 2 κούπες καϊμάκι. Μια φορά όμως μου φάνηκε υπερβολικό. Έτσι, αφαίρεσα ελάχιστο σαλέπι, χρησιμοποιώντας 1 3/4 κλκι σαλέπι για 2 κούπες καϊμάκι. Νομίζω προτιμώ αυτή τη δόση αν και είναι σχετικό.

Δεν ξέρω τί καϊμάκι βρίσκετε στην γειτονιά ή στην πόλη σας αλλά προτιμήστε το πιο λιπαρό.

Στη συνταγή προσθέτω βανίλια ή βανιλλίνη λόγω αρώματος. Δεν είναι απαραίτητο υλικό.

Συνταγή Μπόνους:
Μια φορά που είχαμε ξαφνική επίσκεψη από φίλους,κι έπρεπε να ετοιμάσω γλυκό της τελευταίας στιγμής, έψησα νεκταρίνια πασπαλισμένα με λίγη ζάχαρη και κανέλα στο φούρνο και σέρβιρα με παγωτό καϊμάκι. Δυστυχώς δεν έβγαλα φωτογραφία αλλά επειδή η συνταγή είναι απίστευτα μικρή, ο συνδιασμός ήταν απίθανα νόστιμος και το επιδόρπιο κομψότατο, θέλω να προσθέσω τη συνταγή σε αυτήν την ανάρτηση.
Πλένεις καιόβεις το νεκταρίνι στη μέση, αφαιράς το κουκούτσι, απλώνεις χαρτί ψησίματος σε ένα ταψί και πάνω τοποθετείς τα μισά νεκταρίνια. Πασπαλίζεις με λίγη ζάχαρη και κανέλα και ψήνεις σε μέτρια θερμοκρασία για περίπου 20 λεπτά ή μέχρι τα φρούτα να καραμελώσουν.
Δύο μισά νεκταρίνια και μια μπάλα παγωτό καϊμάκι σε ένα πιατάκι,όνειρο ελληνικής νοστιμιάς!
:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

παγωτό καϊμάκι με σως καραμέλας

7 τραγούδια (δεν) θα σου πω!

2011-09-21T14:35:00.000+02:00

7 ονομάζεται το παιχνίδι που κυκλοφοράει αυτές τις μέρες στην ελληνική μπλογκόσφαιρα. Η Vita ( Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους) είχε την ευγένεια να με προσκαλέσει-κι ευτυχώς καθώς είμαι παιδάκι που λατρεύει τα παιχνίδια! :Ρ :)-μα ομολογώ πως αγχώθηκα.
Διότι είμαι αναποφάσιστη.
Συνταγογραφώ μεν από το 2008 όμως όχι τόσο συχνά όσο άλλα παιδάκια. Ο στατιστικολόγος της γκούγκολ δεν χρειάστηκε και ιδιαίτερο χρόνο για να επεξεργαστεί τις 160 και κάτι αναρτήσεις στο μιάμ ή μπλιαξ.
Εύκολο να βρεθεί η δημοφιλέστερη ανάρτηση. Οι υπόλοιπες όμως; Περίπατος στο παρελθόν: Στα 2008 ένας φίλος μου διορίστηκε σε νησί. Μέχρι τότε, ζούσε στην Αθήνα και φυσικά είχε σπιτικό φαγητό της μαμάς, οπόταν στα 30 του δεν είχε χρειαστεί να αγγίξει κατσαρόλα, παρά μόνο για να την μεταφέρει στο τραπέζι και να την αδειάσει! :)
Του είχα στείλει μερικές συνταγές πρώτης ανάγκης σε ίμειλ αλλά η ιδέα εγκαταλείφθηκε για χάρη της δημιουργίας αυτού του μπλογκ.Ο φίλος ενθουσιάστηκε κι άρχισε τις δοκιμές.
Άρχισα ν΄αναρτώ συνταγές μαζικής παραγωγής, χωρίς φωτογραφίες στην αρχή, κι αργότερα δανεισμένες από το διαδύκτιο.
Ο Φίλος έμαθε να μαγειρεύει, εγώ άρχισα να φωτογραφίζω κάποιες συνταγές, και ν΄αλλάζω μέσα μέσα τη διακόσμηση και την διαρύθμιση της κουζινίτσας. Μέσα από την μπλογκόσφαιρα γνώρισα χίλιες και μία συνταγές Ελλήνων και μη, βελτίωσα τη μαγειρική μου, γνώρισα διαδυχτιακά πολλά πολλά παιδάκια.
Ήρθε η Κρίση, φτιαγμένη από τους τραπεζικούς και τους οικονομολόγους, για να την πληρώσουμε όλοι όσοι δεν ανήκουμε σε αυτόν τον χώρο. Κι αν για τις τιμές της αγοράς και την ανεργία δεν έχω καταφέρει κάτι το ουσιαστικό αφού οι ψηφοφόροι θεωρούμαστε αόρατοι, κατάφερα να κάνω οικονομία στην κουζίνα. Χάρη στους μεγαλύτερους της παρέας μας, έμαθα πραγματική οικιακή οικονομία και στο μωβ σπίτι τίποτα δεν πάει χαμένο. Κάτι είναι κι αυτό...
Και είμαστε στο 2011. Άλλαξα τρία διαμερίσματα και δύο πόλεις, συγκατοικώ πλέον με τον Λάβη και τον Μάρσαλ, στην πιο κουλτουριάρικη μητρόπολη της Ευρώπης και γνωρίζω συνεχώς νέους ανθρώπους, από όλα τα μέρη της γης, που σημαίνει: νέες εμπειρίες,περισσότερα χρώματα,περισσότερες συνταγές! :)))))))))))))))))
Παραδοσιακά ελληνικά πιάτα μαγειρεμένα αλλιώς. Εξωτικά ή σύγχρονα πειραγμένα. Νέες γεύσεις,ελληνικά πλασμένες.
Κι ως συνήθως παραπολυλογώντας θα μπω στη λίστα των καθόλου μυστικών Επτά! :)

Η πιο όμορφη ανάρτηση

Για να είμαι ειλικρινής, πολλές αναρτήσεις βρίσκω όμορφες κι ας μην πλησιάζουν οι φωτογραφίες μου την ομορφιά όσων βλέπων σε μερικά άλλα μπλογκς.
Δυσκολεύτηκα να επιλέξω ανάμεσα στις Σαλάτες Νεκταρινής Θάλασσας με Πράσινη Μαγιονέζα και στη Σαλάτα Λυκοτρίβολου με Μύρτιλλα και Μαλακό Κατσικίσιο Τυρί, στην Φραουλόπιτα με Μαυροδάφνη και στα Μίνι Cheesecakes,που ήταν πραγματικά κουκλάκια!

Τελικά κατέληξα στη Φραουλόπιτα και στη Σαλάτα Λυκοτρίβολου. Λόγω χρωμάτων! :)

Η πιο δημοφιλής

Απλή,μικρή κι απέρριτη. Η δημοφιλέστερη συνταγή του μπλογκ από την αρχή του μέχρι σήμερα.
Βασική Συνταγή για Κέικ... μάλλον έχει να κάνει με τις λέξεις έρευνας στο γκούγκολ. Στατιστικά η δημοφιλέστερη. Ένα σχόλιο μονάχα,το οποίο είδα για πρώτη φορά, τώρα με το παιχνίδι...

Η πιο αμφιλεγόμενη

Δύο επιλογές για αυτήν την κατηγορία. Η πρώτη,όχι τόσο για την συνταγή όσο για τα στατιστικά της ανάρτησης. Τρίτη στις προβολές ανάρτησης. Δεν ξέρω πόσος κόσμος έψαχνε το τραγούδι,έπεσε στη σαλάτα με τα μαυρομμάτικα και με έβρισε...ή μπορεί και να έγινε αναγνώστης του μπλογκ,ποιός ξέρει;
Τα μαύρα μάτια σου όταν τα βλέπω με ζαλίζουνε

Μεθυσμένο Αγριογούρουνο με κάστανα κακάου

Το Χριστουγεννιάτικο πιάτο, που ενθουσίασε τους φίλους μας αλλά προβλημάτισε τους αναγνώστες με την προσθήκη κακάο στη σάλτσα.

Γενικά παρατηρώ πως στα ελληνόφωνα μπλογκς δεν υπάρχει ενθουσιασμός για πειραματισμό. Κρίμα,πολύ κρίμα.Ειδικά όταν το αποτέλεσμα είναι τόσο νόστιμο. Δοκιμασμένο και χωρίς κάστανα, με βοδινό. Επίσης πολύ νόστιμο.

Η πιο χρήσιμη

Christmas Cake

Δεν ξέρω αν θα το φτιάξω ποτέ καθώς είναι ένα γλυκό που δεν μου αρέσει. Είναι όμως το παραδοσιακό γλυκό των Χριστουγέννων και το Κρίστμας Κέικ της Μωβ Μαμάς είναι ίσως ένα από τα καλύτερα σε όλη την Κύπρο. Είναι μια χρήσιμη συνταγή για τα παιδάκια από Κύπρο, και ίσως από Ελλάδα, που θέλουνε να το δοκιμάσουν.
Παρακολουθώντας ξανά μετά από χρόνια τη Μάμμα μου να το φτιάχνει, φωτογραφίζοντας και βοηθώντας την, ένιωσα και πάλι παιδάκι,και μπήκα στο πνεύμα των Γιορτών. Κτίσαμε μια όμορφη ανάμνηση, σπιτική και εορτινή. Δεν έχουμε πλέον συχνά την ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Ίσως στο μέλλον... :))))))))))))))))

Η Σταχτοπούτα

Μάγκικη Φασολάδα
Πραγματικά δεν περίμενα την επιτυχία αυτής της ανάρτησης. Η συνταγή ήταν αυθόρμητη και τα υλικά ...προκλητικά ξένα στην ελληνική γεύση. Δεν ήξερα τί θα γραφόταν στα σχόλια. Η συνταγή αγκαλιάστηκε, και πραγματικά χάρηκα. Γλύτωσε και ο Λάβης τη γκρίνια που δεν αγόρασε ντομάτες και λεμόνια...

Η ανάρτηση που δεν έτυχε της προσοχής που της άξιζε

Μούσλι Μπρέικ Vs Chocolate Cream Pie
Δύο αναρτήσεις,που θεωρώ άξιες αναφοράς. Η πρώτη,ανάρτηση του 2009. Σπιτικά Μούσλι. Πείραμα κι Επιτυχία! Με βιολογικά ή όχι δημητριακά,φρούτα, ξηρούς καρπούς,σοκολάτα κλπ κλπ ... Από τότε,αφιερώνω μια ώρα κάθε μήνα για την ετοιμασία τους. Τα φτιάχνω κάθε φορά με διαφορετικές προσθήκες, πάντα νόστιμα.Τον χειμώνα πιο ζεστά,με σοκολάτα ή καραμέλα και το καλοκαίρι με ξηρά φρούτα. Σπιτικά Μούσλι,Ναι! Ποτέ ξανά μούσλι του Εμπορίου!
Η δεύτερη ανάρτηση, Σοκολατόπιτα. Με βάση για τάρτες/πίτες, κρέμα σοκολάτα και φρέσκια κρέμα για επικάλυψη,ήταν από τα καλύτερα γλυκά που έφτιαξα ή δοκίμασα. Κι όμως,εδώ έμεινε απαρατήρητη. Δεν ξέρω γιατί. Φταίει το όνομα που ήταν στ΄αγγλικά;Φταίει ότι η ανάρτηση έγινε μετά τα Χριστούγεννα που όλοι είχαν σκάσει από τα πολλά γλυκά; Επισκεφθείτε την ανάρτηση, αξίζει την δοκιμή σας αυτό το γλυκό.

Η ανάρτηση για την οποία είμαι περήφανη

Κινέζικα Ραβιόλια Won Ton. Δεν θα πω περισσότερα, δείτε τον σύνδεσμο. :)

Εξαίρεση μηκουζινική ανάρτηση, οι Παιδικές Γεύσεις, της Δήμητρας και του Παππού
γιατί σας περπάτησα για λίγο στην Κύπρο του 80 και του 90, διότι αγαπώ πολύ τον παππούλη μου, καλά να είναι στον Ουρανό...ήταν ανάρτηση από καρδιάς. :΄΄΄))))

Το Παιχνίδι τελειώνει με πρόσκληση νέων παικτών. Καλώ λοιπόν στο 7...

Την Σκοτεινή μας Σεφ
Την Πρασινάδα από τα Ιστομαγειρέματα
Την Eri/Captain Cook
Τον GP Drink...eat!!!!
Τη Ζαμπία από το Kitchen Stori.es
Τα κορίτσια από το Τί θα φάμε σήμερα;
Την Έλενα από τις Συνταγές της Καρδιάς

ΥΓ:η ανάρτηση για το Παγωτό Καϊμάκι θα ανεβεί μόλις φθάσει το νέω καλώδιο για την Φωτογραφική...ας είναι καλά τα δοντάκια του Μάρσαλ...

Σορμπέ Μάγκο Λευκής Σοκολάτας-Εσείς μένετε Πιστοί στις Συνταγές;

2011-09-05T20:12:00.000+02:00

Πριν μερικές βδομάδες παρέγγειλα από την Αμαζόνα, το βιβλίο του Μάγου των Παγωτών, David Lebovitz, το δημοφιλέστατο The Perfect Scoop.

http://lifestyle.8flo.com/files/2011/03/the-perfect-scoop.jpg

Καταπληκτική η Αμαζόνα, δύο μέρες μετά την παραγγελία, το βιβλίο βρισκόταν στο τραπέζι μας κι εγώ διάβαζα τις πρώτες σελίδες-όχι τις συνταγές! :) όπου ο συγγραφέας σε εισάγει στον κόσμο της ετοιμασίας Παγωτού.
Βασικές συμβουλές, που αντιγράφω από το βιβλίο:

ο κάδος της παγωτομηχανής πρέπει να είναι τουλάχιστον 24 ώρες στην κατάψυξη πριν ετοιμάσουμε το παγωτό μας.
Βγάζουμε τον κάδο, τον τοποθετούμε κι ανάβουμε την παγωτομηχανή για μερικά λεπτά πριν προσθέσουμε το μίγμα του παγωτού μας. Ο λόγος;Για να μην κολλήσει το μίγμα στα τοιχώματα του κάδου.
Η κρέμα ή το μίγμα μας πρέπει να είναι κρύα. Για αυτό τα ετοιμάζουμε και τα τοποθετούμε στο ψυγείο 1-2 ώρες νωρίτερα.

Απομνημόνευσα τις συμβουλές του για την χρήση της παγωτομηχανής, και τις βασικές συμβουλές για τα είδη παγωτού.
Εκεί βέβαια ξεκίνησα να παραστρατώ και να σμίγω άλλα υλικά στις συνταγές του...κακή συνήθεια με πεντανόστιμα αποτελέσματα! :))))))))))))))
Ας πούμε στο Παγωτό Βανίλιας, έμεινα πιστή στην αυθεντική βανίλια αλλά πρόσθεσα και λευκή σοκολάτα. Στο Παγωτό Σοκολάτας, επειδή δεν είχα στο σπίτι αρκετή φρέσκια κρέμα, πρόσθεσα την φρέσκια αναρή-λέγε την και ρικόττα-που υπήρχε στο ψυγείο.
Ευτυχώς ο Μάγος Lebovitz, έχει αφιερώσει αρκετές σελίδες στις σάλτσες και στις πρόσθετες γεύσεις που μπορούνε ν΄αλλάξουν τελείως τις βασικές συνταγές του.
Με βάση τη συνταγή του για παγωτό βανίλια, έφτιαξα επιτέλους το Τέλειο Παγωτό Καϊμάκι με τις Συνταγές που μου αναφέρατε στο σχετικό ποστ. Ελπίζω πριν τελειώσει το καλοκαίρι (στις 21 Σεπτεμβρίου) να καταφέρω να γράψω και την καϊμακάμικη ανάρτηση.

Το δώρο του Λάβη, η χαριτωμένη Ντίσνεϊ παγωτομηχανή Ariete

Η παγωτομηχανή μου-της Ariete

, η οποία παρά το γεγονός πως στα 65 ευρώ ανήκει στις φθηνές παγωτομηχανές, αποδείχθηκε πολύ καλή βοηθός!
Η αλήθεια είναι πως δεν μ΄αρέσουν τα πολλά αξεσουάρς κουζίνας.Όμως τόσα χρόνια,όσα παγωτά και να έφτιαξα δεν είχαν την υφή που δίνει η μηχανή. Κι ας ακολουθούσα πιστά τις συνταγές, αφού ήταν ακόμη ξένη γη. Όσοι αγαπάτε τα παγωτά και τα αγνά υλικά, επενδύστε σε μια παγωτομηχανή, ανάλογη του πορτοφολιού και της κουζίνας σας. Κάντε μια σωστή έρευνα αγοράς, και βουρ για σπιτικό παγωτό!

Την περασμένη βδομάδα, απολαύσαμε σορμπέτ Μάγκο.

Η συνταγή βέβαια ήθελε 2 Μάγκο ενώ είχαμε μόνο ένα. Όμως στο σπίτι υπήρχε χυμός μάγκο-ΧΑ!- κι έτσι αυτοσχεδίασα.

Η συνταγή, την οποία δεν χρειάζετε ν΄ακολουθήσετε πιστά :)

Σορμπέ Μάγκο με Λευκή Σοκολάτα

Υλικά:
1 Μάγκο
1 ποτήρι χυμός Μάγκο
3-4 κουταλιές νερό
4-5 κουταλιές ζάχαρη
χυμός λεμονιού-1 λεμόνι ή περισσότερα, ανάλογα με το γούστο μας
1 πρέζα αλάτι

Κρέμα λευκής σοκολάτας:
1/2 κουτάκι φρέσκας κρέμας
100-150 γρμ λευκή σοκολάτα ή λευκή κουβερτούρα

Ετοιμασία:
Ζεσταίνουμε την κρέμα σε ένα κατσαρολάκι. Ψιλοκόβουμε τη σοκολάτα και όταν η κρέμα έχει αρχίσει να θυμώνει, της προσθέτουμε τη σοκολάτα. Ανακατεύουμε και βάζουμε σε ένα πιατάκι. Περιμένουμε να κρυώσει κι ακολούθως την βάζουμε στο ψυγείο.
Ξεφλουδίζουμε και κόβουμε σε κύβους το μάγκο. Στο μπλέντερ, λιώνουμε τα κομμάτια μαζί με τον χυμό λεμονιού, προσθέτουμε τη ζάχαρη, το νερό, το αλάτι και τον χυμό. Κτυπάμε τα υλικά μέχρι να έχουμε ένα ποτό, σε μορφή σμούθι δηλαδή σαν πηκτό χυμό. Προσθέτουμε κι άλλο χυμό λεμονιού, ζάχαρη ή αλάτι, ανάλογα με το γούστο μας.
Βάζουμε το μίγμα μας στο ψυγείο.
Σαράντα λεπτά πριν το σερβίρισμα του παγωτού, βγάζουμε τον κάδο από την κατάψυξη, εφαρμόζουμε κι ανάβουμε την παγωτομηχανή. 3-5 λεπτά αργότερα, προσθέτουμε το μίγμα Μάγκο κι ενώ η παγωτομηχανή δουλεύει,εμείς κάνουμε ό,τι θέλουμε...απαγορεύεται να πηγαινοερχόμαστε και να δοκιμάζουμε! :Ρ
Λίγο πριν το παγωτό είναι έτοιμο, προσθέτουμε την κρέμα λευκής σοκολάτας.
Σερβίρουμε, γαρνιρισμένο.
Αν μείνει παγωτό, το βάζουμε στην κατάψυξη.

Αν τελικά βάλουμε το παγωτό στην κατάψυξη, την επόμενη φορά που θα το σερβίρουμε, το βγάζουμε 10-15 λεπτά νωρίτερα ώστε να μαλακώσει.

Μιάμι μιαμ,σλούρπι σλουρπ δροσερό και φρουτένιο!

Brownies Vs Chocolate Cake

2011-08-23T10:25:00.002+02:00

BrowniesVsChocolateCake

Brownies ή Κέικ Σοκολάτας;
Την Κυριακή, ο Λάβης είχε συνέλθει εντελώς από το κρυολόγημα,που τον κτύπησε την προηγούμενη βδομάδα και ήθελε επειγόντως γλυκό. Άσχετο αλλά μόλις είχε αρχίσει να γδέρνει ο λαιμός μου (τώρα είμαι εγώ άρρωστη,σνιφ κλαψ λυγμ κουχουκουχου)
Ήθελα να φτιάξω μπράουνις αλλά ο Λάβης προτιμούσε κέικ ελαφρύ και αφράτο.
Μπράουνις υπάρχουν πολλά. Η υφή τους μπορεί να μοιάζει σε αυτήν μπισκότου ή να είναι πιο υγρά και τέλεια (τ΄αγαπημένα μου) ή να είναι σαν κέικ. Την Κυριακή έφτιαξα την τρίτη εκδοχή αλλά με την προσθήκη γαλακτοκομικού υγρού.
Αποφάσισα να μην περιμένω τον πυρετό να κτυπήσει το κεφάλι μου, και να φτιάξω κέικ με τα υλικά που βάζω στα μπράουνις. Ένα μικρό ταψί, ίσα που να φτάσει για 3 μέρες ως πρωινό του στη δουλειά.

Πρόβλημα:δεν υπήρχε βούτυρο στο σπίτι. Μάλλον υπήρχε αλλά ήταν αλοιφόμενο (;) (σπρενταμπολ) άρα με 1-2 σταγόνες ρασπέλαιο (εύχομαι) και χαμηλών λιπαρών. Αλατισμένο κιόλας, όμως αυτό δεν με χαλάει αφού ένα κουταλάκι αλάτι χρειάζεται στη σοκολάτα! :)))))))))))))))
Συνήθως χρησιμοποιώ βούτυρο γάλακτος, φρέσκο, ανάλατο και μη,δεν με πειράζει. Ή μισή δόση βούτυρο και μισή δόση ελαιόλαδο. Μερικά παιδάκια προτιμούν το φυτικό βούτυρο ή την μαργαρίνη. Ο καθένας ό,τι προτιμάει και ό,τι του αρέσει. Αυτή τη φορά μονάχα, αντικατέστησα το φρέσκο βούτυρο με το βούτυρο που αναφέρω πιο πάνω, και το αποτέλεσμα δεν είχε μεγάλη διαφορά για τον Λάβη. Για μένα όμως υπήρχε. Την επόμενη φορά επιστροφή στο φρέσκο βούτυρο γάλακτος.

Μισό κουτάκι από αυτό το βούτυρο λοιπόν, και ένα κουτάκι φρέσκας κρέμας γάλακτος.
- Αν αντικαταστήσετε το γάλα στα κέικ με κρέμα φρέσκα θα δείτε την πεντανόστιμη διαφορά!-

Κέικ Σοκολάτας αντί για Μπράουνις

Υλικά για ένα μικρό ταψί:
200 γρ κουβερτούρα πικρής σοκολάτας υγείας
2 αυγά
ζάχαρη (1/2 -3/4 φλυτζανιού)
αλεύρι (1 1/2 φλυτζάνι τουλάχιστον)
1/2 κουτάκι αλατισμένο βούτυρο σπρενταμπολ χαμηλών λιπαρών (σημειώνω το είδος διότι κάνει διαφορά στην υφή του κέικ)
1 κουτάκι φρέσκα κρέμα γάλακτος
1 κλκι αλάτι
1 κλκι νεσκαφε ή νεσπρέσσο ή κάποιο άλλο στιγμιαίο καφέ της επιλογής σας
κακάο
1 baking powder
1 βανίλια

Ετοιμασία:
Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας, βουτυρώνουμε το ταψί μας.
Χρησιμοποίησα ένα μικρό ορθογώνιο ταψί, όχι πολύ βαθύ αφού θέλουμε το κέικ να είναι λίγο πιο ψηλό από αντίστοιχα μπράουνις.
Σε μια μεγάλη κούπα, κτύπησα τα αυγά με τη ζάχαρη και βανίλια, όταν απέκτησαν το κρεμώδες αποτέλεσμα που ήθελα, πρόσθεσα το αλάτι, το μπέικινγ πάουντερ και την φρέσκα κρέμα, αναμιγνύοντας καλά. Πρόσθεσα το αλεύρι, τόσο όσο να δώσει ένα σφικτό μίγμα.
Παράλληλα, σε μπεν μαρί, έλιωσα την κουβερτούρα με το βούτυρο, της πρόσθεσα στο τέλος το νεσπρέσσο σκόνη και λίγο κακάο, αναμιγνύωντας μέχρι να διαλυθούν στη σοκολάτα.
Με ένα ξύλινο (σιλικόνης για την ακρίβεια) κουτάλι, ανάμιξα προσεχτικά τη λιωμένη σοκολάτα στο μίγμα, με απαλές κινήσεις από κάτω προς τα πάνω, ώστε να εγκλωβιστεί στο μίγμα αέρας, που θα βοηθήσει το γλυκό να γίνει αφράτο.
Τέλος, έψησα το γλυκό στους 175°C γύρω στα 30 λεπτά, μέχρι να είναι έτοιμο. Μπορεί να χρειαστείτε 5 λεπτά περισσότερα, ανάλογα με την προθέρμανση και τον φούρνο σας.
Μπορείτε άφοβα ν΄ανοίξετε τον φούρνο στα τελευταία 5-10 λεπτά και να ελέγξετε αν το γλυκό είναι έτοιμο, αφού δεν υπάρχει κίνδυνος να πέσει...εξάλλου είναι χαμηλό γλυκό! :)

Αφήνουμε να κρυώσει καλά και μετά κόβουμε, σερβίρουμε και μιάμι μιαμ για τον καφέ μας!
Έχει την πυκνή γεύση που προσφέρουν τα μπράουνις και την ελαφρότητα ενός κέικ, έτσι μείναμε ικανοποιημένοι και οι δύο.

BrowniesVsChocolateCake

BrowniesVsChocolateCupcakes

Όμορφη σας Τρίτη!

Σαλάτες Νεκταρινής θάλασσας με πράσινη μαγιονέζα

2011-08-11T16:32:00.002+02:00

Είχαμε ήλιο το Σαββατοκύριακο! Δηλαδή το Σάββατο μόνο...τέλεια μέρα,χορτάσαμε εξοχή, στο καναδέζικο καφέ και περπατήσαμε για ώρες ολόκληρες μέχρι που βράδιασε για τα καλά.
Σαββατοκύριακο έφτιαξα δύο πολύ παρόμοιες σαλάτες, σχεδόν ίδιες δηλαδή, νόστιμες,πολύχρωμες και δροσερές.

Γκεστ σταρ που μονιμοποιείται στις Σαλάτες για το υπόλοιπο του Καλοκαιριού (του ποιού;) το Νεκταρίνι. Το φρούτο που μοιάζει στο ροδάκινο αλλά το προτιμώ λόγω της λείας του φλούδας.

Σαλάτες, ένα από τα αγαπημένα μου φαγητά καλοκαιριού, από την χωριάτικη και τη σαλάτα μάμμας/θείας που είναι γεμάτη φρέσκα χορταρικά,ντομάτα,μαρούλι και μπόοοοοοοοοοοοοοοοοολικο λεμόνι μέχρι τις σύγχρονες γεύσεις της οποιασδήποτε ανάμιξης λαχανικών και φρούτων με τυριά,αλλαντικά,κρέας και θαλασσινά βεβαίως βεβαίως. Εξπεριμεντάλ και αυτοσχέδιες στο σπίτι.Ανάλογα με τα υλικά και τις θερμοκρασίες, εξαρτώμενη από τη διάθεση. Σχεδόν πάντα όμως με ελαιόλαδο και λεμόνι.

Ας αρχίσουμε με την Πράσινη Μαγιονέζα, χορτοφαγική, που θα προτιμήσω στις επόμενες νηστείες.

Πράσινη Μαγιονέζα

Υλικά:

1 αβοκάντο

ελαιόλαδο

1 κτλκι μουστάρδα

χυμό λεμονιού

αλάτι,πιπέρι,βασιλικό ξηρό

(σκόρδο,φρέσκο δυόσμο,φρέσκο κόλιανδρο,φρέσκο βασιλικό)

Ετοιμασία:

Διαλέγουμε ένα ώριμο αβοκάντο.Το καθαρίζουμε και το λιώνουμε με ένα πηρούνι σε μια μεγάλη κούπα. Όταν αποκτήσουμε ένα λείο χαλί, προσθέτουμε τη μουστάρδα, τον χυμό λεμονιού, το ελαιόλαδο κι ανακατεύουμε με το σύρμα. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι ανάλογα με το γούστα μας, κι αν θέλουμε βασιλικό,ρίγανη,φρέσκα χορταρικά ψιλοκομμένα ή και τριμμένο σκόρδο.

Εναλλακτικά, κτυπάμε τα υλικά στο μπλέντερ/μιξεράκι μας χωρίς φόβο να κόψει η μαγιονέζα!

Βουαλά ένα μιάμι μιαμ! :)))))))))))))))))))))))

Συνταγή για σαλάτα;

Κόβουμε σε λεπτές ροδέλες το σέλινο, το καρότο σε λωριδούλες, το νεκταρίνι σε μεγάλες μπουκιές.

Πλένουμε και βράζουμε τις γαρίδες. Καθαρίζουμε αν χρειαστεί.Στις μεγάλες γαρίδες άφησα την ουρά και καλά πως είναι πιο ...αισθησιακό! Οι μικρές ήταν προκαθαρισμένες,ευτυχώς.

Σε μια κούπα αναμιγνύουμε τα υλικά με λίγο αλάτι, βασιλικό και πιπέρι.

Στο πιάτο, απλώνουμε την μαγιονέζα σαν χαλί και τοποθετούμε πάνω της τη σαλάτα μας.

Έτοιμο το μιάμι μιαμ! :)))))))))))))))))))))))))

Στη δεύτερη σαλάτα,

έβρασα κινέζικα ραβιόλια με γέμιση γαρίδας/λαχανικών, που είχα στην κατάφυξη, έβρασα κι έκοψα σουρίμι (απομίμηση καβουριού) και γαριδούλες.

Έβαλα τη σαλάτα στο πιάτο που πάλι αποτελείτο από σέλινο.καρότο,νεκταρίνι,της πρόσθεσα φρέσκα γιοχάνεσμπέρεν-λέγε τα και φραγκοστάφυλα- και κομματάκια αβοκάντο,μετά τη μαγιονέζα (στην οποία ανάμιξα κάρρυ και κόκκινη πιπεριά) και πάνω πάνω τα ραβιόλια μας.Στόλισα με μπουκετάκια γιοχάνεσμπερεν/φραγκοστάφυλα... Ομόρφησε;δεν ξέρω. Νοστίμεψε;ΣΙΓΟΥΡΑ! :)))))))))))))))))))))))))))))))))

Υπέροχο καλοκαιρινό πιάτο, που θα φτιάξω πολλές φορές.

Ήταν και μια εναλλακτική πρόταση για σερβίρισμα κινέζικων ραβιολιών, καθόλου ασιάτικη βέβαια νοστιμότατη και δροσερή βεβαίως βεβαίως... :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Ξένες νοστιμιές που μπορούμε να καλλιεργήσουμε στον ελληνικό χώρο

2011-08-05T13:34:00.000+02:00

Ας ευχηθούμε ο Αύγουστος να είναι καλύτερος από τον Ιούλιο. Χμ...να επιβεβαιώσουμε κιόλας πως είμαστε στα 2011 και όχι στην αρχαία Ρώμη.

Τις τελευταίες μέρες,

ετοίμασα λαχανικά στον ατμό, από τα οποία θέλω να παρουσιάσω μια φωτογραφία χειμερινή, αν και θα ήταν παρόμοια με τις πρόσφατες, πλυν του νυχτερινού φωτός...

Το λαχανικό που βλέπουμε είναι το baby pak choi/pok choi, που είναι ουσιαστικά κινέζικο σέσκουλο σε μορφή μπεμπέ. Εξαιρετικά θρεπτικό αφού είναι πλούσιο σε κάλλιο,ασβέστιο, καροττίνη και βιταμίνηες Β και C. Στην Ευρώπη καλλιεργείται κυρίως στην Ολλανδία (ντα!θα πείτε και θα έχετε δίκαιο)... Η γεύση του είναι γλυκόπικρη, σαν σε πολλά πράσινα χόρτα και λαχανικά.
Το ετοιμάζω στον ατμό,σερβιρισμένο με ...τζατζίκι ή με τυροκαυτερή.

Το προσθέτω σε ασιάτικη σούπα αλλά και σοταρισμένο με άλλα λαχνικά ή ακόμη και με αυγά.

Επίσης, είναι από τα υλικά που χρησιμοποιώ για τη γέμιση ασιάτικου μπουρεκοραβιολιού,που τα φωνάζεις και με διάφορα άλλα ονόματα.

τηγάνισα πλανταίν, μπανάνες ...μαγειρικής να τις μεταφράσω;χμ...

http://t2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS9H4OTDuh19JpVKB5f2pXKclVDCejl4CgFPxze4RJi1RI_h-XQpg

Πλανταίν, μπανάνες που η γλύκα τους είναι ανάλογη της ωρίμανσης τους. Αν οι αδερφούλες τους τρώγονται ωμές, αυτές πρέπει να περάσουν πρώτα από τη φωτιά. Βραστές,στον ατμό, ψητές στο φούρνο ή στα κάρβουνα και φυσικά, τηγανητές.

Προτιμώ τις πράσινες που η γεύση μοιάζει περισσότερο με της πατάτας αλλά ο Λάβης προτιμά να τις περιμένει να ωριμάσουν για πιο γλυκοπατάτας γεύση. Γούστα!

Τσιπς από Πράσινα Πλανταίν

Πλαντέν βρίσκεις σε ασιάτικα,αφρικάνικα και λατινοαμερικάνικα μπακάλικα, μπορεί και σε συγκεκριμένες υπεραγορές με εξωτικά φρούτα και λαχανικά, ενώ ήδη καλλιτεργούνται και στη Μεσόγειο. Δοκιμάστε τις πρώτα τηγανητές, κι ακολούθως μπορείτε να τις προσθέσετε στο φαγητό σας αντί για πατάτες.


Τσιπς από Ώριμα Κίτρινα Πλανταίν

Θα μου πεις τέτοιους καιρούς, ίσως να τρώγαμε πιο ελληνικά; Εννοείται! Αλλά γιατί να μην δούμε και κάποια ξένα λαχανικά και φρούτα που ίσως να μπορούσαμε να καλλιεργούσαμε στην Ελλάδα και στην Κύπρο; Η μπανάνα, το αβοκάντο, το ακτινίδιο πόσες δεκαετίες καλλιεργούνται σε Κρήτη και Κύπρο;
Η πατάτα και η ντομάτα από πότε έγιναν απαραίτητα υλικά της ελληνικής κουζίνας;
Τα βόρεια ευρωπαϊκά φρούτα εισάγονται για καλλιέργεια στην ηλιόλουστη πατρίδα μας (κι επιχορηγούνται από την Ε.Ε.).Γιατί όχι και νοστιμές περιοχών κλιματολογικά παρόμοιων με το δικό μας;ε ε ;

ΥΓ:οι φωτογραφίες των τσιπς,που βρίσκω στην Παγόχωρα είναι παρμένες από ....http://www.unidexholland.com/new/index.php?lang=en

ΟΜΟΡΦΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΜΕ ΧΑΡΕΣ ΚΙ ΟΜΟΡΦΙΕΣ,ΑΓΑΠΕΣ ΚΑΙ ΓΕΛΙΟ,ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΕΛΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ!
:)))))))))))))

Eat Walk Love

2011-07-26T00:27:00.000+02:00

Κρύο το Σαββατοκύριακο αλλά ευτυχώς όχι τόσο βροχερό όσο οι προηγούμενες μέρες.
Λόγω του καιρού ανέβαλα το παγωτό καϊμάκι, κι έλεγα να φτιάξω μια μικρή τούρτα αφού την Κυριακή είχα γενέθλεια. Εμ, ναι...ούτε αυτήν δεν έφτιαξα τελικά. Θα σας κεράσω βόλτα στην εξοχή όμως και μια επίσκεψη σε αγαπημένο καφέ με σπιτικά γλυκά Καναδά.

Ο Μάρσαλ,το κουτάβι μας, ήθελε επειγόντως βόλτες, και μετά από 3 μέρες, που λόγω βροχής αναγκαστικά έμεινε στο σπίτι, αποφάσισα να μην του χαλάσω το χατήρι. Σάββατο, όλη μέρα στα μαγαζιά, στην τράπεζα, δουλειές, παντού ο γλυκός Μαρσαλάκος, που συνήθισε όλους τους θορύβους μιας Μεγαλούπολης, και κοντεύει να γίνει σωστός Λουκανικοπολίτης. Η μόνη στιγμή που αγχώθηκα ήταν στο κατάστημα υποδημάτων. Ο παράδεισος για οποιοδήποτε σκυλάκι! Παντού παπούτσια έτοιμα για μασούλημα! Αμ δε...Καμία συγκίνηση. Κάθισε φρόνιμος και μ΄άφησε να δοκιμάσω όσα παπούτσια ήθελα χωρίς γκρίνια. Πολύ καλύτερος συνοδός από τον Λάβη! :))))))))

Κυριακή περίπατος πρωινός στο πάρκο, γενέθλειο πρόγευμα στο σπίτι αφού το αγαπημένο μου γεύμα είναι ο,τιδήποτε έχει σχέση με πρωινό. Αργά το απόγευμα αποφασίσαμε να οδηγήσουμε λίγο έξω από την Λουκανικούπολη, 18 χλμ από το σπίτι μας, σε ένα καφέ που ανακαλύψαμε πέρσι,το οποίο ονομάζεται ... ανήκει σε μια Καναδή και στεγάζεται σ'ένα παμπάλαιο σπίτι, που κάποτε φιλοξενούσε εργάτες/δούλους του τοπικού φεουδάρχη και τώρα ανήκει στην πολιτιστική Κληρονομιά της Λουκανικούπολης... Σας το παρουσίασα και πέρσι αλλά χωρίς φωτογραφίες από τις λιχουδιές.

Πρώτος μπήκε στο αυτοκίνητο ο Μάρσαλ.
Ένα από τα καλά της Παγόχωρας είναι η αποδοχή των σκυλιών σε πολλούς χώρους. Τηλεφώνησα βέβαια προηγουμένως για να το επιβεβαιώσω, και όταν φτάσαμε εκεί βρήκαμε 10 σκύλους, που συνόδευαν μια παρέα 4 ατόμων, που μάλλον ζούνε στο συγκεκριμένο χωριό. Ξετρελλάθηκε το κουταβάκι μας, καθίσαμε για λίγο στην αυλή με τα τραπέζια αλά μπίαργκάρντεν μέχρι να χορτάσει παιχνίδι, και ακολούθως μπήκαμε στον εσωτερικό χώρο του καφέ αφού ο Λάβης είχε ξεχάσει το μπουφάν του και το κρύο είχε αρχίσει να γίνεται τσουχτερό.

Σ΄αυτό το καφέ, φιλοξενείται κάθε φορά κι άλλος καλλιτέχνης...

ενώ τα γλυκά είναι φρέσκα και κάθε βδομάδα διαφορετικά. Υπάρχει πάντα κάποιο γλυκό σοκολάτας κι ένα είδος τσίζκεϊκ και τα υπόλοιπα φτιάχνονται με εποχιακά φρούτα, φρεσκότατα και ...σπιτικά. Λόγω της ώρας, η σοκολατένια τούρτα είχε τελειώσει, όπως και το τσίζκέικ.
Ο Λάβης, παρέγγειλε καναδέζικο κάρροτ κέικ, το οποίο ήταν λασπωμένο. Βέβαια ο αγαπημένος μου το καταβρόχθισε αφού παρά το κακό ψήσιμο ήταν πεντανόστιμο,όπως είπε. Το γλάσο από τυρί κρέμα καταπληκτικό. Το σερβίρισμα,που έκανε ο άνδρας της Λιν ήταν απογοητευτικό,όπως βλέπουμε στην φωτογραφία. Τα κορίτσια του σερβιρίσματος έλειπαν και τα δύο,έτσι μάλλον λύση ανάγκης,της τελευταίας στιγμής,από αυτές που συναντάς καμιά φορά σε μικρές οικογειακές "επιχειρήσεις" . Η ιδιοκτήτρια όμως έλαμπε,έκανε τον γύρο της ανάμεσα στα τραπέζια, έπαιζε με τα σκυλάκια,απολογήθηκε για την μικροαλλαγή στο σερβίρισμα αλλά τα κορίτσια είχαν εξετάσεις/διακοπές...κατανοητό στις τελευταίες μέρες του Ιούλη.

Συνοδός του καροττογλυκού η λευκή σοκολάτα μ΄εσπρέσσο,το οποίο ησύχαζε την γλύκα της σοκολάτας και ο Λάβης την βρήκε τόσο καταπληκτική,που παρέγγειλε και δεύτερη.

Εγώ προτίμησα την σούπα λαχανικών με δεντρολίβανο,που είχα ξαναδοκιμάσει πέρσι, και ένα ζεστό νερό με φρέσκια μέντα/δυόσμο.

Τσάι κήπος στο ποτήρι μας δηλαδή.

Η σούπα σαν ζωγραφιά, γαρνιρισμένη με ξηρούς καρπούς κι ανθισμένο δεντρολίβανο (νομίζω); Φτιαγμένη την ίδια μέρα, να νιώθεις τραγανά κομματάκια λαχανικών, επιστεγασμένη νοστιμιά με τ΄άρωμα του βοτάνου. Με ψωμάκι, χωρίς λουκάνικο αυτή τη φορά. Υ Π Ε Ρ Ο Χ Η !

Και μετά βόλτα.

Στο ρυάκι,

και στην γειτονική περιοχή, προστατευόμενη κι ολάνθιστη,πολύχρωμη (κρίμα να την πεις πράσινη) ζώνη.
Λουλουδάκια που δεν αναγνωρίζω,

ο Μάρσαλ απαλλάχτηκε από το λουρί κι αφήνιασε από την ελευθερία,(η περιοχή μάλλον του θύμιζε αυτήν στην οποία γεννήθηκε και πέρασε τους πρώτους 2 μήνες της 3μηνης ζωούλας του)χάθηκε στο λειβάδι σαν την Λώρα,εμφανίστηκε μετά από λίγο, άρχισαν τα τρεξίματα με τον Λάβη κι εγώ βιντεογραφούσα,τεζάρανε επιτέλους (χαχαχα) πέφτοντας και οι δύο χάμω,βρήκα ευκαιρία για φωτογραφίες, να στείλουμε και στην Κυρία του-κάθε βδομάδα στέλλουμε- για να τον καμαρώσει που μεγάλωσε τόσο!

Μέσα στο λειβάδι ένα κτιστό απόφθεγμα του Φρειδερίκου Νίτσε : "Auch das geringste Schaffen steht hoher als das Reden über Geschaffenes", που ίσως μεταφρασμένο να ειπωθεί ως "Ακόμη και η παραμικρή ενέργεια/πράξη/δημιουργία είναι ανώτερη της φλυαρίας για τη δημιουργία". Μ΄άρεσε που κτίστηκε μέσα στη Φύση,όπου σύμφωνα με τον φιλόσοφο, ο άνθρωπος νιώθει ο εαυτός του,ελεύθερος, διότι η Φύση ούτε τον κρίνει ούτε τον σχολιάζει.

και ω ναι, ήμασταν στην άκρη της Λουκανικούπολης.

Υποσχεθήκαμε στον Μάρσαλ και σε μας να κάνουμε αυτή τη διαδρομή πιο συχνά,
με καλό καιρό για πικνικ, βιβλία κι εφημερίδες και το σκυλάκι ελεύθερο να τρέχει,να παίζει,να ευχαριστιέται τη Φύση.
Κι εμείς αναγνώσεις σε καθαρό οξυγόνο...

Ελπίζω να δρόσισα τη ζέστη σας... :)))))))))

Σαν αρχίσεις δοκιμές για το τέλειο παγωτό καϊμάκι...

2011-07-21T01:11:00.003+02:00

Συνταγή 1 για παγωτό καϊμάκι μαστίχας,με γλυκό φράουλα

...να ευχηθείς να υπάρχουν συνταγές που να συγκλίνουν στων υλικών τις δόσεις.
:)
Ο δρόμος πάντως είναι μακρύς... :))))

Μετά την περασμένη Δευτέρα,έκανα 3 μέρες να μπω στην κουζίνα. Δευτέρα και Τρίτη μόνο νερό θυμήθηκα να πιω. Και καφέ. Το φαγητό της Κυριακής έμεινε στο ψυγείο για τον Λάβη, ο οποίος την Τετάρτη το πρωί ρώτησε αν θα πρέπει να μπει αυτός στην κουζίνα,κάτι που δεν θα μας συγχωρούσαν ποτέ το γκάζι και ο φούρνος.Δεν γνώριζα την απάντηση. Μου πέρασε κι από το μυαλό να τον αφήσω να μαγειρέψει,κι ας γινόταν η κουζίνα πεδίο μάχης.

Πέμπτη ξημερώμα,λίγο πριν τις 4 το κουταβάκι μας ήθελε παιχνίδια κι ο Μορφέας δεν μου μιλούσε έτσι, έπαιξα με το σκυλάκι κι ακολούθως αποφάσισα να φτιάξω παγωτό. Παγωτό καϊμάκι,να γλυκανθεί λίγο η βδομάδα, να ξεγελαστεί η θλίψη και να σβήσει η οργή... (δεν έγινε κάτι τέτοιο,εννοείται.)

....................................................................................................................................................................
Το Σάββατο τ΄απόγευμα όταν ακόμη η Μεγαλόνησος βρισκόταν στα ράφια του Μοντέρνου Κόσμου,είχα ψάξει και βρει το απαραίτητο υλικό για παγωτό καϊμάκι με μαστίχα, που ονομάζεται σαλέπι, στο αγαπημένο κατάστημα με μπαχαρικά/ξηρούς καρπούς/ξηρά φρούτα/χαρουπόμελο,παστέλι και έψημα κλπ κλπ.... Η πωλήτρια, μια γλυκειά κι έξυπνη Τουρκοπαγοχωρίτισσα,με ρώτησε πού γνωρίζω το σαλέπι. Σκέφτηκα να της εξομολογηθώ πως ενώ οι περασμένες γενιές μεγάλωσαν με αυτό,εγώ το γνώρισα πρωτίστως στα μικρασιάτικα μυθιστορήματα αλλά κρατήθηκα...
Έσκαψε στα μυστικά καλούδια κι εμφάνισε σχεδόν τελετουργικά ένα δοχείο με την μαγική σκόνη, χρώματος μπεζ.Όχι μπεζ,του πέφτει λίγο σαν χρώμα...βελουδένιο κρεμ, κι αν έχεις ευαίσθητη όσφρηση σε ταξιδεύει στα λειβάδια των Βαλκανίων υπό τον ήχο της παραδοσιακής μουσικής. Ναι, σκύβοντας να το μυρίσω,βρέθηκα σ΄ένα ταξίδι γνωριμίας με τόπους,που σίγουρα έχουνε ζήσει πρόγονοι άγνωστοι στο μυαλό, οι ζήσες τους όμως κατεγραμμένες στο κάθε χρωματόσωμα μου.

- Κι εγώ τα ίδια παθαίνω όταν μυρίζομαι ορισμένα μπαχαρικά ή λουλούδια, με πείραξε η πωλήτρια,βλέποντας τα μάτια μου να κλείνουν από μόνα τους καθώς έσκυβα να μυρίσω τα 100 γραμμάρια που μου έβαλε στο σακκουλάκι.
Στα 10 ευρώ τα 100 γραμμάρια, απαιτείται σεβασμός στη χρήση του. Ο νεαρός Τούρκος με προειδοποίησε για την πηκτική του δύναμη,"1 κουταλάκι σε κάθε λίτρο γάλακτος!!!" Και μετά με ρώτησε τί θα κάνω καλοκαιριάτικα το σαλέπι.
Η απάντηση "παγωτό καϊμάκι" μάγεψε και τους δύο. Βιάστηκα να εξηγήσω πως "ξέρετε,δεν έχω ξαναδοκιμάσει. Πρώτη φορά! Πιο πιθανό να μην πετύχει όπως θα ήθελα, και να κρυσταλλώσει..."

- Πρέπει να είναι υπέροχη η γεύση,δοκίμασε τις συνταγές που βρήκες και φέρε μας γραμμένη αυτήν που θα σου πετύχει!Σε παρακαλώ! -ένας γλύκας ο νεαρός στο μεταξύ...
- Εμ, αυτή που θα πετύχει θα σας την φέρω να την γευτείτε!
....................................................................................................................................................................
Πέμπτη πρωί λοιπόν, ακολούθησα μια συνταγή που απαιτούσε

1 λίτρο γάλα ολόπαχο
250 μλ φρέσκα κρέμα
2 κλκια σαλέπι
3 κρυστάλλους μαστίχας
2 κούπες ζάχαρη

Ακολούθησα βήμα βήμα, και μέχρι να φύγω από το σπίτι 4μιση ώρες αργότερα,κάθε 45 λεπτά κτυπούσα την κρέμα...

Το βράδυ διαπίστωσα πως το παγωτό δεν είχε τη γεύση που ήθελα. Έμοιαζε περισσότερο σε παγωτό με γεύση Λιβανέζικο Μαχαλεπί οριτζινάλ. Και είχε κρυστάλλους, μικροσκοπικούς βέβαια αλλά κρυστάλλους.

Παρασκευή απόγευμα στο σπίτι με περίμενε μια παγωτομηχανή,δώρο του Λάβη,καινούρια, από το ebay στη μισή τιμή από ότι στην αγορά,δεν ξέρω γιατί. Κουκλίτσα της Ντίσνεϊ,θα σας την δείξω σε μια επόμενη παγωτοσυνταγή! :))))))))))))

Ξαναδοκίμασα τη συνταγή νρ 1 με την παγωτομηχανή, πάλι τα ίδια. Έτσι, το Σαββατοκύριακο θα δοκιμάσω μια άλλη συνταγή και ο Θεός των Παγετώνων βοηθός μας! :))))

Συνταγή 1 για παγωτό καϊμάκι μαστίχας,με γλυκό φράουλα

Οποιαδήποτε βοήθεια και συμβουλή,καλοδεχούμενη! :)))))))))))))))))

Ακατανόμαστοι Κλαμούρηδες!

2011-07-11T15:14:00.001+02:00

Κανεί με τα συλλυπητήρια σας ΑΧΡΗΣΤΟΙ!

ΑΧΡΗΣΤΟΙ ΑΝΕΥΘΥΝΟΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ!

Κανεί!

Ολόκληρη η Κυβέρνηση οφείλει να παραιτηθεί ΣΗΜΕΡΑ!

11.07.2011

Να δείξετε λίγην τσίππα πάνω σας! Έχετε;

Όταν σας επαρακάλαν ο Διοικητής της Βάσης να φύγει Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ που την περιοχή Εν εκάμετε τίποτε!
Εν υπάρχει λέξη που να περιγράφει την ασχετοσύνη (απολογούμαι στην ασχετοσύνη) σας!

Τί θα εγίνετουν αν εκκομαθκιάζετουν η περιοχή μιαν ώρα αργότερα;
Ευτυχώς που εν επιτρέψαν τα Ουράνια να κλάψουμεν παραπάνω ανθρώπους!

Σάστε το Νου σας ή Παραιτηθείτε κι αφήστε άλλους να σάσουν τις ζημιές!

Αν αρκέψετε τα μουσκουρούδκια και τα κλάματα, Η πλατεία Συντάγματος Εν θα εν τίποτε μπροστά στο τί θα στηθεί έξω που την Βουλή και το Προεδρικό! -Αν υπάρχουν ακόμη αρκετοί Κύπριοι με συνείδηση.

Περίπατος γεύσεων Πατρίδας

2011-07-08T15:28:00.001+02:00

Μακρόνησος

Στο mp3 σήμερα Κατσιμιχαίοι. Παλιά τραγουδάκια,αγαπημένα.Ακόμη και το "BleibTreuCafe" τους.
Η επιλογή της μουσικής συμβαδίζει με τον Νόστο,που αντί να μικραίνει μετά το ταξιδάκι στην Πατρίδα, ολοένα και μεγαλώνει.Νόστος, γεμάτος μελωδίες, αγκαλιές,ουρανό που σμίγει με θάλασσα. Επικίνδυνος Νόστος...
Πήγαμε μαζί με τον Λάβη, κι εννοείται πως "έπρεπε" να γνωρίσει κι όλη την οικογένεια-βέβαια η οικογένεια μου δεν είναι αλα Πορτοκάλος φάμιλι κι ευτυχώς ο Λάβης δεν είναι χορτοφάγος. :) Από το πολύ φαγητό όμως, και την πολλή πολλή ζέστη της Κύπρου,δεν κατάφερα να του δείξω τ΄αγαπημένα μου σημεία στη Λευκωσία, ούτε καν την παραλία του Κουρίου έξω από τη Λεμεσό.

Η θεία μας πρόσφερε γλυκό χρυσόμηλο (βερίκοκο),φτιαγμένο το πρωί της ίδιας μέρας από χρυσομηλάκια, που είχε κόψει ο θείος από το περβόλι τους. Υπέροχα γλυκά μπαλάκια, άρωμα ασύγκριτο με όποιοδήποτε άλλο γλυκό έχω δοκιμάσει ποτέ! Πρώτη φορά που δεν χρειάστηκε βουτιά στο νερό, τόσο χρυσοχέρα η θεία μου! :))))) Ο θείος, παλιός ναυτικός, άρχισε να διηγείται ιστορίες από την πατρίδα του Λάβη,μετά να μας ζεσταίνει με ιστορίες από πάμπολλα λιμάνια, στα τόσα που είδε. Ιστορίες, που πολλές ήδη ακούσαμε τόσες φορές,κι όμως δεν έχω καλύτερο από το ν΄ακούω τον μεγάλο αδερφό της μάμμας μου να μιλάει για τους τόπους που γνώρισε. Ο μόνος θείος, που δεν επεσήμανε στον Λάβη την ανάγκη να μάθει ελληνικά.

Σπιτικά σουβλάκια και σεφταλιές,κλασσικά στην φουκού,στον μικρό μου θείο. Πίττα κυπριακή,φρέσκια,σαγανάκι με πιπεριές, χαλλούμι στα κάρβουνα, τταλαττούρι (τζατζίκι),φρέσκια σαλάτα. Τί θεϊκό το μαρούλι στη Μεσόγειο, Θεέ μου! Μαρούλι χωρίς σταγόνα λάδι ή αλάτι, να το απολαμβάνεις σκέτο, να ευχαριστάς τον Ήλιο που το έθρεψε,να προσκυνάς το χώμα που τ΄ανάστησε. Ντομάτες ζουμερές,πιότερο φρούτο παρά λαχανικό.Φρούτο στα μέρη μας,λαχανικό χάρτινο στον Βορρά. Μύστης στην μεσογειακή νοστιμιά να γίνεται και ο Λάβης.

Ολόγλυκο φρέσκο φασολάκι-γιατί να μην είναι τόσο νόστιμο στον Βορρά; κλαψ σνιφ...Ψωμί της μάμμας, με φρέσκο βούτυρο και μέλι για πρωινό. Μια φετούλα στοιβαρό ψωμί από προζύμι, που έφτιαξε λίγο πριν φθάσουμε, να το απολαμβάνεις κάθε πρωί με λίγη γραβιέρα ή χαλλούμι,αγγουράκια και ντομάτες, ελιές μαύρες. "Κυπριακό προσφάι Λάβη μου,με κρεμμύδι, ήταν το φαγητό των γεωργών κάθε μεσημέρι, το φαϊ του παππού στο χωριό." Αναρή φρέσκια κι ανάλατη,με μέλι και κανέλα,για ένα γλυκό κυπριακό πρωινό. Αγαπημένο των παιδικών χρόνων.

Θα ήθελα να γράψω για τα ψάρια και τα θαλασσινά μα αφού δεν πήγαμε στην ταβερνίτσα στα πόδια της Λεμεσού, αμφισβήτηση αν έρχονται από νερά δικά μας κι όχι από ωκεανούς μακρυνούς, από αυτούς που μεγάλωσαν τον θείο. Έτσι,προτιμώ να προσπεράσω μαζί και με τα σούσι σε ιταλικό ρεστοράντ της Λάρνακας,που ήταν όντως νόστιμα και φρεσκότατα αλλά πάλι...Σούσι σε ιταλικό ρεστοράντ! Το φρέσκο λαβράκι που έφτιαξε στο φούρνο η μάμμα μου, πρέπει να ήταν καταπληκτικό γιατί ο Λάβης ακόμη παραμιλάει για αυτό. Στο τραπέζι όμως υπήρχε σαλάτα και ρύζι, έτσι προτίμησα το κυπριακό γιαούρτι που μου έλειψε αφάνταστα παρά το ψάρι,που βρίσκω στο ψαράδικο της γειτονιάς μας...χαχαχου! Εκνεύρισα τη μάμμα όμως δεν μπορούσα ν΄αντιασταθώ στον συνδιασμό γιαουρτιού με ρύζι και σαλάτα, που τόσό πεθύμησα! Σλουρπι μιάμι μιαμ!

Γλυκά πολλά. Γαλακτομπούρεκο από το "Νούφαρο",παλιό κι αγαπημένο ζαχαροπλαστείο της Λευκωσίας, που ανανέωσε...την κάρτα του, κρατώντας όμως κάποια βυζαντινά γλυκά. Δούκισσα (σαλάμι,κορμός,μωσαϊκό)για χάρη της Μωβ :), Κορμός (μαρέγκα μ΄αλεύρι και φρέσκια κρέμα-θεϊκό!), Λιβανέζικο Μαχαλεπί,Προφιτερόλ, Σοκολατένιο Σουφλέ, Γλυκό Καρυδάκι στις "Καρυδιές" μετά το Φαγητό....Πόσα να σας γράψω; Όλα τα δοκίμασε ο Λάβης, αποφασισμένος για "Σάϊπρους Μπίλντιγκ", που βέβαια δεν πιάνει πάνω του γιατί αθλείται πολύ.

Παγωτό. Παγωτό καϊμάκι με μαστίχα, στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Συνόδευε μια θεσπέσια καρυδόπιττα, αυτοκρατορικός αντάξιος της βυζαντινής γλύκας. Το καλύτερο παγωτό,που δοκίμασα ποτέ. Μπορεί ο Λάβης να ερωτεύτηκε την στρογγυλή τους Μπουγάτσα-πραγματικά νόστιμη-δοκιμάζοντας όμως το παγωτό μου, σκέφτηκε να μου το κλέψει! Κακό παιδί ο Λάβης! :Ρ Πέραν της αρχιτεκτονικής και πολιτισμικής αξίας του Μουσείου, επιβεβαίωσα αυτό που διάβασα στο μπλογκ του Πίτερ: το εστιατόρειο τους είναι καταπληκτικό! Για μένα, το καλύτερο εστιατόρειο Μουσείου στα όσα επισκέφθηκα μέχρι τώρα! Οι τιμές τους καλύτερες από λογικότατες, φαγητό δεν δοκιμάσαμε, αυτά που βλέπαμε στα γύρω τραπέζια όμως και τα επικροτικά αααααααααααααααχ,μμμμμμμμμμμμμμμμ των ξένων, μας επιβεβαίωναν πως ήταν τουλάχιστον τόσο νόστιμα όσο τα γλυκά που απολαμβάναμε.

Ο Λάβης, μετά από όλα τα γλυκά και τις πίτες που δοκίμασε στην Κύπρο, μετά την εξαιρετική Μπουγάτσα του Μουσείου, άλλαξε τη γνώμη του για τους καλύτερους ζαχαροπλάστες του Κόσμου, αφαίρεσε το στέμμα από τους φημισμένους Γάλλους, και το παρέδωσε στους Έλληνες. Και φυσικά, φρόντισε να ενημερώσει όλους τους φίλους τους-καλύτερη διαφήμιση δεν υπήρχε,έτσι; :)))))))))))

Μετά από ακόμη ένα ιταλικό παγωτό, ονειρεύομαι το παγωτό του Μουσείου.Αποφασισμένη να το φτιάξω, έψαξα για συνταγή στο διαδύχτιο. Σαλέπι, βασικό συστατικό, ώστε να αποκτήσει το παγωτό μας την μαστιχωτή του υφή. Σαλέπι στιγμιαίο ρόφημα βρήκα στο τούρκικο μπακάλικο,το είχα απολαύσει τον χειμώνα. Όμως όμως όμως! Αυτά τα στιγμιαία ροφήματα,έχουν άρωμα σαλέπι και είναι φτιαγμένα από πατάτα,καλαμπόκι ή γιαμς. Το έδειξα ψες στην πωλήτρια και δεν το πίστευε. Δεύτερη απόπειρα ανευρέσεως σαλεπίου σήμερα, στο τούρκικο κατάστημα μπαχαρικών/ξηρώνκαρπών/παστών φρούτων/βοτάνων.Διάβασα πως μπορεί να πωλείται και στα φαρμακεία.Λέτε;

Όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλους!!!

Ζουμερή Σαλάτα

2011-07-07T00:42:00.002+02:00

Επιστρέφω στην μωβ κουζίνα με μια σαλάτα,που έφτιαξα στις αρχές της προηγούμενης βδομάδας, όταν ακόμη η Λουκανικούπολη βρισκόταν στο γκριλ.
Οι ζουμερές σαλάτες σίγουρα δεν είναι συνοδευτικό, ίσως να χρειαστούν όμως λίγο ψωμάκι. Εκτός αν τους προσθέσουμε κρουτόνς.

Η συνταγή είναι απλή. Βλέπουμε ποιά λαχανικά έχουμε, τα σοτάρουμε, τα αφήνουμε να παίξουν με τυρί και κάποιο αλλαντικό της αρεσκείας μας, τα προσθέτουμε σε μαρούλι και βουαλά ένα μιαμ. Ψωμί ψωμί παρακαλώ αντί για κρουτόνς... :)))))))))))))))))))))))) Ό,τι αγαπάμε.

Ζουμερή Σαλάτα με Μπέικον

Υλικά:
Μαρούλι
Μανιτάρια
5-6 Λωρίδες Μπέϊκον
Ντοματίνια
1-2 Κολοκυθάκια
Γραβιέρα σε κύβους ή Λωριδούλες
Φρέσκος Δυόσμος και Βασιλικός (για το ντρέσσιγκ)
Ελαιόλαδο
Ξύδι μπαλσάμικο
Αλάτι,πιπέρι φρεσκοτριμμένο

Ετοιμασία:
Πλένουμε και καθαρίζουμε το μαρούλι και τα υπόλοιπα λαχανικά. Αφήνουμε το μαρούλι σε τρυπητό, να στεγνώσει όσο το δυνατόν περισσότερο.
Κόβουμε τα κολοκυθάκια σε ροδέλες ή κύβους, τα μανιτάρια σε φέτες.
Η Γραβιέρα ή κάποιο άλλο πικάντικο τυρί, θα κοπεί κι αυτή σε κυβάκια ή λωρίδες.

Σοτάρουμε το μπέϊκον,τα κολοκυθάκια και τα μανιτάρια. Τελευταία, μπαίνουν στο τηγάνι τα ντοματίνια. Μπορούμε να προσθέσουμε ελάχιστο ελαιόλαδο στο τηγάνι ή να αφήσουμε τα λαχανικά να σοταριστούν στο λίπος του αλλαντικού.
Αφήνουμε να κρυώσουν.

Ψιλοκόβουμε το μαρούλι και το απλώνουμε σε μια ρηχή πιατέλα. Περιχύνουμε προσεχτικά τα ζουμερά υλικά μας πάνω του, προσθέτουμε το τυρί. Δεν ανακατεύουμε.

Φτιάχνουμε το ντρέσσιγκ στο μιξεράκι, κτυπώντας ελαιόλαδο,μπαλσάμικο, αλατοπίπερο και τον φρέσκο δυόσμο και φρέσκο βασιλικό σε ένα ωραίο πράσινο ντρέσσιγκ.

Σερβίρουμε τη σαλάτα ξεχωριστά από το ντρέσσιγκ ώστε να προσθέσει ο καθένας μας όσο θέλει στο πιάτο του. Μη ξεχάσουμε ζεστό στοιβαρό ψωμί, που ψήσαμε για λίγο στο γκριλ ή στην φρυγανιέρα.

Ένα πιάτο, που ετοιμάζεται γρήγορα κι ανάλογα με τα λαχανικά που έχουμε,είναι και εποχιακό και ολόχρονο! Πολύχρωμο και δροσερό μιάμι μιαμ!!

:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Κατακλυσμός Χρωμάτων

2011-07-04T00:49:00.003+02:00

Νεοφερμένος ή νεοτουρίστας στη Λουκανικούπολη, αντιλαμβάνεσαι πως βρίσκεσαι στην πιο πολύχρωμη πόλη της Παγόχωρας.

Κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο,το τρένο ή το αεροπλάνο, ακούς γλώσσες όλων των μελωδιών, κυκλοφοράς ανάμεσα σε άτομα όλων των χρωμάτων και των θρησκειών.

Ένα πανέμορφο μπουκέτο ανθρωπότητας, που δυστυχώς δεν συναντάει καθημερινά την ανθρωπιά και την φιλοξενία των ντόπιων. Δύσκολη η εναρμόνιση στην παγοχωρίτικη κοινωνία αφού οι περισσότεροι ζουν εντός των εθνικών τους κοινοτήτων, είτε είναι ντόπιοι είτε όχι. Σε σημείο που ακόμη και η Άντζη ζητάει αλλαγή.

Το Σαββατοκύριακο του Κατακλυσμού, στο Καρναβάλι των Κουλτούρων (Πολιτισμών) εορτάζεται η πολυπολιτισμικότητα της Λουκανικούπολης, ένας θεσμός που γεννήθηκε το 1993 και ξεκίνησε το 1996.
Με παρελάσεις από εθνικά σχήματα, τοπικές ομάδες κλπ, κιόσκια να πουλάνε προϊόντα από περισσότερες από 300 χώρες αλλά και υπαίθρια εστιατόρεια. Μουσική δυνατή, χορός, πάρτις στο δρόμο.Και το κυριότερο; περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο επισκέπτες! :))))))))))))))))))))))

Αδικαιολόγητοι θα ήμασταν αν δεν πηγαίναμε έστω για ένα περίπατο. Πήραμε το σαρδελόκουτο-λέγε το και μετρό- για να κατεβούμε 2 στάσεις πριν τον προορισμό και να περπατήσουμε. Στιγμιαία διαπιστώσαμε πως δεν θα καταφέρναμε να επισκεφτούμε ούτε σε πέντε ώρες όλο το " πανηγύρι".

Αρκεστήκαμε στην χαρά του να περπατάς σε ασφυκτικά γεμάτους δρόμους ανάμεσα σε χαρούμενους συνανθρώπους μας, να δούμε ένα μικρό κομμάτι της παρέλασης

και να κατευθυνθούμε προς τον κεντρικό χώρο, όπου ξετρελλαθήκαμε με τα πολλά και διαφορετικά αρώματα, που ταξίδευαν από τις υπαϊθριες κουζίνες κι έσμιγαν με σκοπό να μας ζαλίσουν.

Αγοράσαμε κοκτεϊλs και περπατήσαμε πολύ, χωρίς όμως ν΄αγοράσουμε φαγητό ή κάτι άλλο αφού οι ουρές των "πεινασμένων επισκεπτών" σε κάθε κιόσκι ήταν απερίγραπτα μεγάλες! Λίγο πριν φύγουμε, αρκεστήκαμε σε ένα παγοχωρίτικο ψωμάκι με λουκάνικο, αφού το ντόπιο κιόσκι δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στους επισκέπτες του Καρναβαλιού! :))))))))))))))))))))))))) Ψάξαμε για το ελληνικό περίπτερο όμως δεν το βρήκαμε. Πιθανώς βρισκόταν στα 2/3 του χώρου, που δεν προλάβαμε να δούμε γιατί ο ήλιος έπεσε για ύπνο και η επόμενη μέρα είχε πακετάρισμα για το ταξίδι στα νότια.... Μερικά από τα κιόσκια που είδαμε όμως, σας χαμογελάνε στις πιο κάτω φωτογραφίες.... :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Πώς θα θέλατε το χαλλούμι σας; Τηγανητό σε ψωμάκι παρέα με σαλάτα ή ...με σαλάτα και σάλτσα φυστικοβούτυρου; χμ...

Να φορέσουμε καπέλο ή ν΄αφήσουμε τα μαλλάκια μας στα ικανότατα χέρια των σοκολατένιων κοριτσιών;


Βεντάλια ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι! :)

Σπιτικά Σαπούνια

Ο Γύρος του Κόσμου με 80 φρούτα ;)

Με κόπο κατάφερε ο Λάβης να με πείσει ενάντια στην αγορά ενός Πινόκιο

Ψάρι με μπαχαρικά από το Καμερούν...μιάμι μιαμ!

Φλαμκούχεν,λεπτή πίτσα με κρεμ φρεχ,μπέϊκον,κρεμμύδι

Σπιτικά χάμπουργκερ,λαχταριστά λαχταριστά

Μασσάζ Σϊατσου


Από το μικροσκοπικό περίπτερο της Παλαιστίνης,δεν έλειψε η ενθύμιση στον Αγώνα τους για Απελευθέρωση


Αυτό το ...κρουστό όργανο ήταν απίθανο! Σαν άδεια σπιτάκια Φυστίκια Αιγίνης δεμένα σε σχοινί με ήχο αντίλαλο του αέρα


Εδώ κι αν ξετρελλαθήκαμε από τις κορεάτικες λιχουδιές...μιάμι μιαμ!

Επιστροφή στη βάση

2011-07-01T16:07:00.003+02:00

Επιστροφή στον Βορρά, μετά από ολιγοήμερη παραμονή σε άλλο Βορρά και στα Νότια.
Μετά το λιώσιμο στην Κύπρο, επιστρέψαμε σε μια πολύ ζεστή Λουκανικούπολη μα τις τελευταίες 2 μέρες κρυώνουμε! Για να καταλάβετε, ψες έφτιαξα σούπα. Πατατόσουπα του Πόπαϊ, που μπορείς να την φας και χλιαρή αλλά σούπα! Κι αφού ετοίμασα 5 πιάτα, σήμερα θα φάμε την υπόλοιπη.

Κόντρα στο πείσμα του γκρίζου ουρανού, βάζω μια φωτογραφία από Πράσινη Λεμονάδα- όχι του Πόππαϊ- που είναι ό,τι πρέπει για Καλοκαιρινή Βεραντάδα! :))))))))))))))))))))))))))
Αρχές Ιουνίου, έφτιαξα φρέσκια Λεμονάδα, με μπόλικα λεμόνια, νερό και λίγη ζάχαρη, που σημαίνει ότι το πότο δεν διαρκεί πολλή καιρό. Για περισσότερη διάρκεια, προσθέστε πολλή πολλή ζάχαρη, φτιάξτε ένα σιρόπι, αφήστε το να κρυώσει και προσθέστε τον φρέσκο χυμό λεμονιού. Ανακατέψτε και φυλάξτε σε μπουκάλι στο ψυγείο.

Σε φρέσκια σπιτική Λεμονάδα ή και βιομηχανική, προσθέτουμε νερό κανονικό ή ανθρακούχο,5-6 φύλλα μέντας ή δυόσμου, παγάκια και βουυυυυυυυυυυυυρβουρρρρρρρρρρρρρ στο μπλέντερ! Έτοιμα 2 ή 3 ποτήρια πράσινης Λεμονάδας, δροσιά στο καλοκαιρινό μας ποτήρι.
Τις νύχτες επιτρέπεται να προσθέσουμε βότκα,ρούμι,τεκίλα ή ό,τι άλλο θέλουμε για χικ δροσιά!
:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Η επόμενη ανάρτηση αφορά το Καρναβάλι των Πολιτισμών, και ελπίζω να την ολοκληρώσω μέχρι την Κυριακή.
Προς το παρόν, ακόμη μια φωτογραφία με τον Αγαπούλη, που θα υϊοθετήσουμε κι επισήμως από αύριο!

Προς το παρόν,εύχομαι να έχετε Ιούλιο Πανέμορφο,

μακρυά από τις ακεφιές που μας ετοίμασαν 30 χρόνια μπαλονιών και ολιγαρχικής δημοκρατίας. Θα βγούμε από αυτήν την Κρίση, είτε είμαστε στην Ελλάδα, είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό.

Η γενιά μας αποκαλείται πλέον η "Γενιά της Βαλίτσας" διότι ταξιδεύει εκτός Πατρίδας για να βρει το Μέλλον της. Αυτό που ξεχνάνε όμως είναι πως τις τσάντες και τις βαλίτσες μας, μπορούμε ανά πάσα στιγμή να τις γεμίσουμε και να επιστρέψουμε στον τόπο που μεγαλώσαμε. Φέρνοντας στην Πατρίδα τη νοοτροπία του Αγωνιστή, αφού θα έχουμε μάθει και να στεκόμαστε στα πόδια μας και να κερδίζουμε όλες τις προσωπικές μάχες μόνοι.Όπως μόνοι μας είμαστε στο μη ελληνόφωνο εδώ μας.

Πολλά φιλιά

Απομεινάρια μιας βδομάδας

2011-06-06T03:25:00.000+02:00

Καύσωνας. Ηλίαση και Έγκαυμα στους ώμους. Όχι, δεν έκανα ηλιοθεραπεία σε παραλία της Κύπρου,κανονική πεζοπορία εντός της Λουκανικούπολης έκανα το Σάββατο για δουλειές.

Κουραστική και ζεστή η βδομάδα κι ενώ ο καιρός απαιτούσε σαλάτα,αναγκαστικά αποφύγαμε τα ωμά λαχανικά- πλυν της ντομάτας. Παρά τις προειδοποιήσεις, αγόρασα ντομάτες όλες αυτές τις βδομάδες, και κάποιες έγιναν ψητές, κάποιες γεμιστές, κάποιες σάλτσα. Μερικές σοταρίστηκαν για να προστεθούν σε κάποια μακαρονοσαλάτα, σαν αυτή τη πράσινη θαλασσινή μακαρονάδα, που μπήκε στο τάππερ για το μεσημεριανό της Δευτέρας:

Ξεγελάστηκα, μια βραδιά που πέρασε ένας φίλος του Λάβη, και έφτιαξα βιαστικά ψευδοντάκος σ' ένα μακρογεύμα (μικρογεύμα δεν το έλεγες με τίποτα!) ορεκτικών. Κρύο, φρέσκο, νόστιμο!Ε, αυτή τη φορά όμως ξεχάστηκα και φάγαμε ωμές τις ντομάτες.

Το μακρογεύμα

Ψευδοντάκος από ψητές φέτες ψωμιού, με ελαιόλαδο, φέτα, φρέσκο βασιλικό και ντοματούλες.
Ψητά μανιτάρια.
Γαρίδες σε ντίπ αβοκάντο (αβοκάντο/ελάχιστος χυμός πορτοκάλι/1 κουταλιά ελαιόλαδο/ξηρό βότανο της επιλογής μας/αλάτι/μαύρο πιπέρι)

Το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, ομολογώ πως ήμουν πολύ περήφανη για το ελληνικό τσίζκεϊκ αλλά και για τα ντολμαδάκια μου! ΟΛΕ! Έφτιαξα κουπέπια! Τύλιξα 150 κουπέπια με αμπελόφυλλα μπουκαλιού σε αλάρμη και αεροστεγασμένα (ποτέ ξανά-ήταν σαν χαρτόνια ακόμη και μετά το ζεμάτισμα), και γέμισα μερικές ντοματούλες και κρεμμυδάκια! Ο σεβασμός που έτρεφα μέχρι τώρα για τις γιαγιάδες και τη μάμμα μου, ψήλωσε απότομα. Μια ώρα χρειάστηκα για να τυλίξω τα πρώτα είκοσι :))))), είχα ανοικτό το λαπτοπ στην τραπεζαρία, και πηγαινοερχόμουνα,συγκρίνοντας το τύλιγμα που έδειχνε ένα φιλικό μπλογκ μαγειρικής, με τα δικά μου. Ε, σιγά σιγά μπήκαμε σε ρυθμό, ευτυχώς, και η Παρασκευή νύχτα τελείωσε με το ψήσιμο των κουπεπιών κατά τις 2 το πρωί. Σάουνα η κουζινίτσα, με το που έβαλα το ταψί στον φούρνο, μπήκα κατευθείαν στο μπάνιο.
Το Σάββατο,οι καλεσμένοι παραξενεύτηκαν που οι ντολμάδες είχαν κιμά, είναι συνηθισμένοι στους γιαλαντζί που προσφέρονται στα μπουκάλια και στα εδώ εστιατόρεια...όλα ντολμαδάκια γιαλαντζί και μάλιστα έτοιμα,που πλέουν σε άγνωστο λάδι. Όσα έμειναν, τα έβαλα σε ένα πιατάκι το επόμενο απόγευμα και να η φωτογραφία! :)))))))))))))))))))))))))))))))

Παράξενα φάνηκαν στους Παγοχωρίτες καλεσμένους τα τσιπς αραβικής πίττας και οι διάφορες βουτιές-τζατζίκι,αβοκάντο/γιαούρτι,τυροκαυτερή,πιπεριά. Ο Μεξικάνος ενθουσιάστηκε με τα ελληνικά νάτσος, οι φίλοι μας από άλλες χώρες, είχαν ήδη αρχίσει τις βουτιές. Εδώ ό,τι έμεινε από τα τσιπς με 3 βουτιές...τζατζίκι,αβοκάντο/γιαούρτι και πιπεριά.

Το ντιπ πιπεριάς, παραδοσιακό για την Ελλάδα και για άλλες χώρες των Βαλκανίων: Ψήνουμε στο φούρνο κόκκινες πιπεριές μέχρι να "μαυρίσουν".Τις αφήνουμε να κρυώσουν ή τις κλείνουμε σε ένα πλαστικό -τάππερ-για να ιδρώσουν, και να ξεφλουδιστούν στο δευτερόλεπτο! Ακολούθως, τις λιώνουμε με το πηρούνι ή στο μιξεράκι μας, μαζί με ελαιόλαδο, αλάτι,σκόρδο...ίσως φέτα, βότανα,λεμόνι ή κάποιο άλλο υλικό που θέλουμε. Φαντασία ελεύθερη.
Η πράσινη βουτιά, φτιάχτηκε με αβοκάντο,σκόρδο, γιαούρτι,ελαιόλαδο,πιπέρι,αλάτι,χυμό λεμονιού.

Τα τσιπς: Κόβουμε σε τριγωνάκια την πίττα, αν θέλουμε προσθέτουμε λάδι,αλάτι,ρίγανη και ψήνουμε στο φούρνο σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι να γίνουν τραγανά σαν τσιπς! Εννοείται πως αν μαγειρεύουμε όλη μέρα, αυτά θα μπουν τελευταία στον ήδη χοτ φούρνο μας! :)))))))

Περισσότερες φωτογραφίες του (προ)περασμένου Σαββάτου δεν κατάφερα να βγάλω. Συνηθισμένα μεζεδάκια Ελλάδος, δεν χρειάζονται παρουσίαση εδώ...τουλάχιστον προς το παρόν.

Πολλά φιλιά,
Τέλεια βδομάδα,εύχομαι!

Ελληνικό Τσίζκεϊκ

2011-06-01T23:24:00.001+02:00

Cheesecake μεν, Ελληνικότατο δε!

Αρκετά ελαφρύτερο από τα ευρωπαϊκά και αμερικανικού τύπου αδερφάκια του, κρύο γλυκό για το καλοκαιράκι που ήρθε σήμερα.Αααα, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!! (Καλό καλό καιρό δλδ; χμ...)
Ήθελα ένα γλυκό για να προσφέρω στους ποδοσφαιρόφιλους φιλοξενούμενους μας, το περασμένο Σάββατο. Στο τραπέζι, μπουφέ με ελληνικά μεζεδάκια. Το γλυκό έπρεπε να είναι δροσερό κι ελληνικό.
Ο Λάβης ήθελε μίνι τσίζκέικ όμως στο ψυγείο μας δεν θα είχε χώρο για 30πόσα γλυκάκια. Ένα μεγάλο λοιπόν. Αλλά πως να το ελληνοποιήσεις;
Με μαστίχα με μαστίχα! Και αφαίρεση του κρεμοτυριού. Σκέτη αναρή φρέσκα (σαν στεγνή ρικότα ανάλατη είναι,εμ...μυζήθρα γλυκειά, κάποιο άλλο φρέσκο λευκό τυρί ανάλατο ή γλυκό) και καϊμάκι.
Δεν αποφάσιζα αν θα το βάλω στο ψυγείο ή αν θα το ψήσω πρώτα. Τελικά,το έψησα για 40 λεπτά και όταν κρύωσε,το έβαλα στο ψυγείο.
Η μαστίχα βασίλισσα, ακόμη κι αν δεν είχα λικέρ μαστίχας αφού μας τελείωσε σε ένα μαστιχομοχίτο βεραντάδας.

Τσίζκεϊκ Μαστίχας, το Ελληνικό

Υλικά (για 1 μεγάλο ταψί τάρτας)

3 κουτιά ρικόττα ή αναρή ή κάποιο άλλο φρέσκο λευκό τυρί γλυκό

2 κουτάκια φρέσκα κρέμα ή καϊμάκι

3-4 κουταλιές ζάχαρη (για τη βότκα.Για το λικέρ μπορεί να χρειαστεί λιγότερη ζάχαρη ή και καθόλου)

Μαστίχα

1 σφηνάκι λικέρ μαστίχας ή βότκα

1 λεμόνι- ξύσμα και χυμό

Ζύμη:

2 μικρά κουτιά ή 1 μεγάλο κουτί μπισκότα Hobbit

βούτυρο

λικέρ - χρησιμοποίησα λικέρ πιστάτσιο (=χαλεπιανό= φυστίκι Αιγίνης)

Ετοιμασία:

Προθερμαίνουμε τον φούρνο.

Βουτυρώνουμε ένα μεγάλο ταψί τάρτας.

Λιώνουμε το μπισκότο, στο μιξεράκι ή στο γουδί ή κτυπώντας το με δυνατή μέταλ μουσική για χαλί!

Λιώνουμε το βούτυρο στο μάικρο ή σε μπρίκι.

Σε ένα μεγάλο μπολ, ανακατεύουμε το λικέρ χαλεπιανού με το τριμμένο μπισκότο και το λιωμένο βούτυρο. Απλώνουμε στο ταψί και με ένα πηρούνι στρώνουμε την μπισκοτένια μας βάση. Μέχρι να ετοιμάσουμε την κρέμα, θα έχει κρυώσει.

Σε μια μεγάλη κούπα ή στο μπλέντερ,

αναμιγνύουμε το φρέσκο λευκό τυρί με το καϊμάκι.

Αν θα χρησιμοποιήσουμε φρέσκια κρέμα, μπορούμε να την κτυπήσουμε σε σαντιγύ,και μετά να την σμίξουμε με το τυρί μας.Η αναρή είναι σαν στεγνή ρικότα, χρειάστηκε να προσθέσω λίγο φρέσκο γάλα για ν΄αναμιχθεί καλά με το καϊμάκι

Στο μεταξύ, τρίβουμε στο μιξεράκι ή στο γουδί, την μαστίχα. Εγώ έβαλα 2 κομματάκια στο μιξεράκι, μαζί με βότκα, και τον χυμό λεμονιού.

Προσθέτουμε το ξύσμα λεμονιού, τη ζάχαρη, τη μαστίχα/βότκα/χυμό λεμονιού στην κρέμα, και κτυπάμε με το σύρμα μέχρι να είμαστε ικανοποιημένοι με το μίγμα μας.

Αν είμαστε ευχαριστημένοι με τη ζάχαρη της κρέμας και το άρωμα, μπορούμε να την απλώσουμε τώρα πάνω στην μπισκοτένια βάση και να βάλουμε το γλυκό στον φούρνο. Αν όχι, μπορούμε να προσθέσουμε ακόμη λίγη ζάχαρη ή μαστίχα ή λικέρ της επιλογής μας. Αν είχα λικέρ μαστίχας θα το προτιμούσα. Επειδή όμως είχα προσθέσει και στο μπισκότο λικέρ χαλεπιανού, και θα σέρβιρα την κρέμα με γλυκό του κουταλιού, άφησα το μίγμα σχετικά ουδέτερο σε γεύση. Βέβαια, ακόμη και χωρίς κάποιο άλλο γλυκό, το τσίζκεϊκ δεν ήθελε άλλη ζάχαρη, για τα δικά μου γούστα.

Ψήνουμε για 40-45 λεπτά, κι αφήνουμε ακολούθως να κρυώσει.

Μετά, στο ψυγείο, τουλάχιστον για 3-4 ώρες μέχρι το σερβίρισμα.

Στο τραπέζι έδωσα γλυκό του κουταλιού σύκο, κάστανο και γλυκό φράουλας.

Μάλλον θα έπρεπε να είχα ψιλοκόψει τα γλυκά και όχι να τα αφήσω στο μπουκάλι για να σερβιριστούν οι καλεσμένοι όπως ήθελαν.

Ε, μαθαίνουμε κάθε φορά! Έτσι;

Σκέτο το προτιμήσαμε ο Ελληνορώσος κι εγώ, γιατί λατρεύουμε και οι δύο, την μαστίχα.

Πάντως, ήμουν πολύ περήφανη με την " γλυκοεφεύρεση" μου, κι αν υπάρχει ήδη η συνταγή, απολογούμαι που την ονομάζω γλυκοεφεύρεση μου! :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Μιάμι μιαμ σλούρπι σλουρπ

Κυπριακοί κεφτέδες με Μελιτζανάκια

2011-05-26T01:50:00.001+02:00

Οι κεφτέδες είναι από τα μεζεδάκια, που αγαπάμε. Είτε φτιαγμένοι με κρέας είτε με λαχανικά, βουτηγμένοι σε κόκκινη σάλτσα ή σε δροσερό τζατζίκι, σε σκορδαλιά ή σε ελληνικό ντιπ από αβοκάντο. Με ρύζι, μακαρόνια, πατάτες ή και σόλο.
Με μυρωδικά και κρασί, ψωμί και γάλα.
Αφράτοι είτε στο φούρνο είτε στο τηγάνι...καμιά φορά και βραστοί, στη σούπα.
Κάθε δέκα μέρες το πολύ, τους έχουμε για δείπνο. Ποτέ η ίδια συνταγή, σπάνια η ίδια ετοιμασία. Πάντα όμως εξαφανίζονται. Εκτός από μια δοκιμή με μπακαλιάρο. Καλύτερα να πετούσα τα υλικά στον κάλαθο, χωρίς την διαδικασία ετοιμασίας και ψησίματος, που υπέστηκε το καημένο το ψαράκι και οι φίλοι του. Μερικές συνταγές οφείλουμε να τις προσπερνούμε τελικά.
Πίσω στους ...στεριανούς κεφτέδες! :)))))))))

Τελευταία, επέστρεψα στους κυπριακούς κεφτέδες με τριμμένη πατάτα και φρέσκο δυόσμο. Ονειρική διαδρομή.Ειδικά αν προσθέσεις στο μίγμα κεφαλοτύρι ή γραβιέρα ή χαλλούμι.
Μόνη διαφορά από τους κεφτέδες της γιαγιάς και της μάμας, τους προτιμώ στον φούρνο.
Και μ΄αρέσει ιδιαίτερα ο μικτός κιμάς από βοδινό και αρνίσιο κρέας ενώ στην Κύπρο προτιμόταν το χοιρινό κρέας. Και στις πιο φτωχές εποχές, οι νοικοκυρές πρόσθεταν στον λίγο κιμά, το λεγόμενο "πόλιμπιφ". Ξέρεις πόσοι μεγάλοι προτιμούν αυτήν την τόσο ανθυγιεινή γεύση, λόγω της επιστροφής στην κουζίνα της μαμάς τους;
Πίσω στα κεφτεδάκια μας όμως!
Στο μεγάλο μπολ,αναμίχθηκαν κιμάς,1 φέτα μαύρο ψωμί μουλιασμένο σε 2-3κουταλιές γάλα, 2 πατάτες τριμμένες, 1 μεγάλο κομμάτι γραβιέρα τριμμένη,1 αυγό, αλάτι, 1 κουταλιά ελαιόλαδο, πιπέρι πιπέρι πιπέρι, δυόσμος και βασιλικός φρέσκοι φρέσκοι, ρίγανη ξερή. Ζύμωσα, έπλασα τα κεφτεδάκια, έψησα σε "χαρτωμένη "λαμαρίνα, και μετά και μετά...λαχανικό και σάλτσα!

Αυτή τη φορά, είχα βρει στην αγορά, αξιολάτρευτα μελιτζανάκια. Τόσο χαριτωμένα, που δεν ήθελα να τα κόψω, έτσι τα έψησα στο φούρνο με λίγο αλάτι. μιάμι μιαμ! Ολόγλυκα!

Σ΄ ένα ταψάκι, άπλωσα τριμμένη ντομάτα με μυρωδικά, κύμινο κι αλάτι, κομμένη πράσινη πιπεριά. κι απάνω κάπως χύμα άπλωσα τους κεφτέδες και μελιτζανάκια. Έψησα για μερικά λεπτά στον ήδη αναμμένο φούρνο, ίσα μέχρι να ετοιμαστεί η σάλτσα.

Ένα ελαφρύ πιάτο αλλά ικανοποιητικότατο. Ο Λάβης το συνόδεψε και με φρέσκο ψωμί.

Στο πιάτο η σάλτσα με την πιπεριά, τα κεφτεδάκια με λευκό καπελάκι γιαουρτιού, και ένα μελιτζανάκι, συνοδός ολόγλυκος.

Φραουλόπιτα με μαυροδάφνη

2011-05-20T17:49:00.001+02:00

Χα! Έχουμε επιτέλους (και πάλι) καιρό για βεραντάδα! Με διαλείμματα βροχής.
Το μπαλκόνι μας είναι λίγο περίεργο. Στο σχήμα, στον προσανατολισμό, στη θέση. Μακρόστενο, κάθετο προς το κτίριο,σαν γέφυρα, πάνω από τα γκαράζ. Καλύτερα από το τίποτα βέβαια, έτσι; Τουλάχιστον είναι σχετικά άνετο.Ανυπομονώ για νυχτερινή βεραντάδα, με καλοκαιρινά κόκτεϊλς, φρέσκα φρέσκα, σπιτικά και χρωματιστά! Ο Λάβης ανυπομονεί να εγκαινιάσει το μπαλκόνι για μπάρμπεκιου.Δεν λέει όμως όχι σε τέλεια μαργαρίτα φράουλα! :))))))))))))))))))
Βρήκα κάτι φράουλες το Σάββατο! Σε μεγάλο ξύλινο καλαθάκι, και όλες μα όλες φρέσκες και λαχταριστές!
Έβαλα μερικές για φραουλομαργκαρίτες, μερικές για το φραουλοντρέσσιγκ, και τις υπόλοιπες για φραουλόπιτα!
Είχε αναρτήσει στο μπλογκ της η Σκοτεινή Σεφ, μια καταπληκτική φραουλόπιτα, με ιδιαίτερη ζύμη και δεντρολίβανο, σλουρπι σλουρπ, ζήλεψα! :))))))))))))))))))))
Τους προηγούμενους μήνες, έφτιαξα συχνά πάις, έτσι η μπισκοτένια ζύμη για τάρτες/πίτες, δεν φαίνεται πια δύσκολη. Διαβάζεις πολλές συνταγές για ζύμη. Κάποτε καταλήγεις στη δική σου αγαπημένη, κι ας φαίνονται πανομοιότυπες όλες οι συνταγές που διαβάζεις. Δεν είναι.

Πάντα με βούτυρο γάλακτος, ποτέ με μαργαρίνη. Κανέλα, ξύσμα πορτοκαλιού,ξύσμα λεμονιού, λεβάντα,βανίλια, ...καμιά φορά και βασιλικό. Όλα εξαρτώνται από τη γέμιση της πίτας αλλά και το γούστο του κάθε "ζαχαροπλάστη" από μας! :))))))

Το άρωμα του δεντρολίβανου που πρότεινε η Σκοτεινή μας Σεφ, αρκετά προκλητικό για δοκιμή. Όπως και δήποτε και άμεσα έπρεπε να δοκιμαστεί. ΤΕΛΕΙΟ!

Έχοντας φτιάξει ήδη πίτες με μπέρις και φραουλόπιτα, ξέρω πως δεν θέλω τη γέμιση να μοιάζει με μαρμελάδα αλλά να διατηρούνται σχετικά τα φρούτα ολόκληρα, και τραγανά. Ας πούμε με τις φράουλες, έκοψα μόνο τις πολύ μεγάλες, όλες τις υπόλοιπες τις κράτησα ολόκληρες στη γέμιση. 2-3 κουταλιές αλεύρι, να κοσκινιστεί και ν΄αναμιχθεί καλά μαζί με τα φρούτα, ολοκληρώνει τον στόχο, ακόμη και αν προσθέσουμε κάποιο λικέρ. Η ποσότητα βέβαια, είναι ανάλογη με την ποσότητα κόκκινου φρούτου, και λικέρ.

Στις χειμωνιάτικες πίτες με μπέρις, αντί για ζάχαρη στη γέμιση, βάζω σκόνη λευκής σοκολάτας ή και ξύσμα από λευκή κουβερτούρα/σοκολάτα. Άλλο να το περιγράφεις άλλο να το δοκιμάζεις! Στις ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές όμως πίτες, δεν ξέρω...τις θέλουμε ελαφρυές και χωρίς σοκολάτα...

Επίσης, αυτή τη φορά αντί για λικέρ φράουλας ή βότκα, πρόσθεσα ... μαυροδάφνη! Έχοντας πειστεί στο πόσο ταιριάζει με τις φράουλες από το ντρέσσιγκ που φτιάχνω για σαλάτα, αποφάσισα να την δοκιμάσω και στη φραουλόπιτα. Διακριτικό το άρωμα της μαυροδάφνης, υποστήριξε ουσιαστικά το άρωμα της φράουλας, και μάλλον θα περάσει ως μόνιμος συνοδός....μέχρι να το βαρεθώ! :))))))))))))))

Πάμε τώρα στη συνταγή! Για ένα μεγάλο ταψί τάρτας.

Φραουλόπιτα

Υλικά για τη ζύμη

200γρ βούτυρο γάλακτος

2 φλ. αλεύρι

3-4 κουταλιές ζάχαρη

λίγο κρύο νερό

ελάχιστο αλάτι

ξύσμα λεμονιού

λεβάντα (να γεμίζει μόνο την άκρη στο κτλκι)

1/4 κλκι πιπερόριζα

Υλικά για τη γέμιση:

φράουλες (χρειάστηκα αρκετές,μικρές,μεσαίες,μεγάλες)

2-3 κουταλιές ζάχαρη

1 βανίλια

3-4κουταλιές αλεύρι ή κορνφλάουερ

1-2 σφηνάκια μαυροδάφνη

Ετοιμασία:

Λίγη ώρα πριν την ετοιμασία της ζύμης, βγάζουμε το βούτυρο από το ψυγείο. Πρέπει να είναι σχετικά μαλακό, όταν θα αναμιχθεί με το αλεύρι. Το κόβουμε σε κομματάκια, να είναι έτοιμο και να μαλακώσει και νωρίτερα.

Σε μια μεγάλη κούπα, αναμιγνύουμε το αλεύρι με την ζάχαρη, το ξύσμα λεμονιού,το αλάτι, τη λεβάντα και την πιπερόριζα. Προσθέτουμε σε κομματάκια το βούτυρο, ζυμώνοντας καλά μέχρι να μην φαίνεται το βούτυρο.

Προσθέτουμε λίγο κρύο νερό...με το μάτι, και όσο χρειαστεί για να έχουμε μια λεία, ελαστική μπάλα ζύμης, που δεν κολλάει ούτε στα χέρια ούτε στην κούπα.

Τώρα αν θέλουμε, κι έχουμε χρόνο, βάζουμε τη μπάλα σε σακουλάκι και την αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 1/2 ώρα.

Στο μεταξύ προθερμαίνουμε τον φούρνο μας,

και ετοιμάζουμε τη γέμιση.

Πλένουμε προσεχτικά τις φράουλες, με χάδι...ξέροντας πόσο ευαίσθητες είναι!

Κόβουμε τα κοτσάνια, τις πολύ μεγάλες, τις κόβουμε στα δύο, και τις τοποθετούμε σε μια στεγνή κούπα.

Πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη και τη βανίλια, προσθέτουμε την μαυροδάφνη κι αναμιγνύουμε προσεχτικά. Τώρα, κοσκινίζουμε και προσθέτουμε το αλεύρι, ανακατεύοντας ταυτόχρονα ώστε ν΄αγκαλιάσει όλες τις φράουλες, φτιάχνοντας μια υπόλευκη μεμβράνη γύρω από την κάθε μία.

Η ζύμη βγαίνει από το ψυγείο.

Την κόβουμε στα δύο, σε μια μεγάλη και μια μικρή μπάλα.

Αν δεν είμαστε ακόμη μάστορες του "ανοίγματος ζύμης", μεγάλη βοήθεια το τιπ της Σκοτεινής Σεφ:απλώνουμε στον πάγκο, ένα μεγάλο κομμάτι χαρτί ψησίματος, και πάνω του ανοίγουμε τη ζύμη.

Μεταφέρεις στο βουτυρωμένο/αλευρωμένο ταψί την ζύμη με το χαρτί, αναποδογυρίζεις και βουαλά η ζύμη μια χαρά στο ταψί...ή 3/4 χαράς στο ταψί, όπως η δική μου! :)))))))))))) άτσαλη μια ζωή! μπορεί να χρειαστεί λίγη βοήθεια, να απλωθεί καλά στο ταψί, με τα δάκτυλα.

Τρυπούμε όλη την επιφάνεια της ζύμης-ένα τιπ που παίρνεις σχεδόν από όλες τις συνταγές για τάρτα ώστε να μην φουσκώσει η μπισκοτένια

βάση-, τοποθετούμε τη γέμιση μας.

Τώρα, ανοίγουμε τη μικρή μπάλα, και κόβουμε σε λωρίδες που θα απλωθούν πάνω από τη ζύμη.

Το δεντρολίβανο προτίμησα να το βάλω πάνω στην τάρτα, σε μπουκετάκια όπως ήταν.

Ψήνουμε για 35-40 λεπτά, μέχρι να χρυσοψηθεί η τάρτα μας.

Αφαιρούμε το δεντρολίβανο, αν θέλουμε το πασπαλίζουμε προσεκτικά πάνω στην τάρτα, και σερβίρουμε όταν η τάρτα κρυώσει ικανοποιητικά!

Ό,τι πρέπει για τον φραπέ της βεραντάδας μας! :))))))))))))))))))))))))))))))))))

πράσινα γεύματα της εποχής

2011-05-18T01:40:00.000+02:00

Χωρίς φωτογραφίες.
Γρήγορα στο σπίτι, ντους, μαγείρεμα, μιάμι, νάνι.
Τρέχει τρέχει τρέχει το νερό... βρέχει βρέχει βρέχει χωρίς σταματημό! κλαψ σνιφ...

Στην αγορά, υπάρχουν ακόμη σπαράγγια. Λευκά σπαράγγια από την Ελλάδα (γιούυυυυυυυυυυυπι!!), πράσινα σπαράγγια δεν ξέρω από που. Από διάφορες περιοχές. Προτιμώ να βρίσκω ντόπια,λίγο έξω από την Λουκανικούπολη... είναι φρέσκα φρέσκα, φθηνά και τραγανά.

Με σπαράγγια φτιάχνεις γρήγορες σαλάτες της Ἀνοιξης, χλιαρές δηλαδή.
Σοταρισμένα ή σπαράγγια μπλουμ. Μπλουμ σπαράγγια είναι αυτά που τα ρίχνεις για 3-4 λεπτά σε νερό που ήδη έχει βράσει. Έτσι και βραστά είναι αλλά και τραγανά. Μακρυά από σπαράγγια λιπόθυμα.
Τα αναμιγνύεις με φράουλες ή ντοματούλες κι ένα ωραίο ντρέσσιγκ. Με φέτα,λαδολέμονο και ρίγανη, ελληνικότατα. Με ξηρούς καρπούς και κρεμώδες τυρί, μόνο σαλάτα δεν είναι! :))))))))))))))))))
Με ντοματούλα,ούζο και γαρίδες, δίνουν μια θεσπέσια μακαρονάδα. Σλουρπι σλουρπ!
Με τραγανά σπαράγγια, που θα κόψεις τη βάση τους, και θα τα μαρινάρεις σε ένα μίγμα ελαιόλαδου/ρίγανης/ξύσμα λεμονιού/πιπέρι, τύλιξε 3-3 σε λωρίδες μπέικον, τοποθέτησε τα σε ταψάκι και βουρ για το φούρνο. Σε λιγότερο από 15 λεπτά, έτοιμο το δείπνο ή έστω το συνοδευτικό.
Ομελέττα με σπαράγγια, να νομίζεις έστω για ένα δείπνο, πως είσαι στην Κύπρο, και τρως αγρέλλια με τ΄αυκά! (σνιφ σνιφ σνιφ...)
Θα ήθελα να έφτιαχνα σος χολαντέζ, να βουτάμε σπαράγγια, μαρούλι κι αγκινάρες! Αλλά στο ψυγείο δεν έχουμε τόσο βούτυρο! Οι έτοιμες χολαντέζ δεν αξίζουν στα φρέσκα λαχανικά, συγγνώμη!

Αρακάς κατεψυγμένος. Φρέσκο εδώ, δεν έχω δει ακόμη. Δεν ψάχνω κιόλας...την Κυριακή, αναμίχτηκε με μια ψιλοκομμένη ντομάτα, άνηθο φρέσκο και χωριάτικο λουκάνικο για ένα πεντανόστιμο δείπνο, έτοιμο σε λιγότερο από τριάντα λεπτά. Τούρμπο το κατεψυγμένο μπιζέλι τελικά...(μπιζέλι=αρακάς). Με φρέσκο ψωμί και γιαούρτι! Μιάμι μιαμ...δεν έμεινε για της Δευτέρας το μεσημεριανό...ουψ! :)))

Ρόκκα (επιτρέψτε τα δυο κ, λόγω κυπριακής προφοράς)
Στα χάι της η Ρόκκα. Με πεντανόστιμο ντρέσσιγκ φράουλας.
Στο συνηθισμένο μίγμα μπαλσάσμικου με λιωμένες φράουλες και ζάχαρη/μέλι,αλάτι,πιπέρι,βασιλικό... πρόσθεσα κουμανδαρία, λέγε την και μαυροδάφνη. Αντί για ελαιόλαδο, έβαλα μια μεγάλη κουταλιά φρέσκο καϊμάκι, ανακάτεψα με το φραουλένιο μπαλσάμικο και βουαλά!!! Τίποτα άλλο δεν χρειαζόταν η Ρόκκα εκτός από αυτό το ντρέσσιγκ. Εκτός από τις φράουλες δηλαδή...Τί τέλειες οι φράουλες!!! :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Σαλατούλα πράσινη πάλι,
με ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο,μαρούλι,κριθαρένια παξιμαδάκια Κρήτης, ώριμες ντομάτες, φέτα, και ελαιόλαδο. Αλάτι. Και για την Κύπρια της παρέας (μουά μουά!) χυμό λεμονιού. Μπαλσάμικο για τον Λάβη.
Αυτή τη σαλάτα, θα μπορούσα να την απολαμβάνω 3 φορές τη μέρα, κάθε μέρα...όλο το καλοκαίρι!

Ο ήλιος μπορεί να κρύβεται, το σώμα μας όμως ξέρει πως το καλοκαίρι είναι στην μεθεπόμενη στροφή. Ζητάει σαλάτες, φρέσκα φρούτα, νερό και παγωμένο καφέ βεβαίως βεβαίως...
Λίγη θάλασσα να είχαμε κάπου εδώ κοντά....Μεσόγειο κατά προτίμηση...

Μελιτζανένια στρώματα

2011-05-11T01:50:00.000+02:00

Τις τελευταίες μέρες είχαμε πολλές δουλειές και πολλή πολλή πολλή μα πάάααααααααααρα πολλή ζέστη! Η Παγόχωρα μετατρέπεται σε Πυρρόχωρα! Τραγικό για Μάη. Τραγικότατο όταν θυμούμαι πως την περασμένη βδομάδα χιόνισε κιόλας! :////////////Όου γουελλ!!!

Σαλατίτσες σε διάφορες εκδόσεις, που δεν θα έλεγα πως είναι άξιες αναφοράς, μερικές σαλατίτσες σπέσιαλ που κανονικά θα έπρεπε να παρουσιάζονταν εδώ αλλά η λαιμαργία με την πείνα δεν επέτρεψαν φωτογράφηση -ΟΥΨ-αν και θα έπρεπε κανονικά μα τέσπα τέσπα...

Πριν το Πάσχα, μέσα στις βδομάδες της απουσίας κρέατος από την κουζίνα, έφτιαξα μερικές φορές λαζάνια λαχανικών, χωρίς ζυμαρικό, μόνο στρώσεις λαχανικών. Υπέροχο ανοιξιάτικο πιάτο, νόστιμο και σίγουρα ελαφρύτερο από τα κλασσικά μεσογειακά λαζάνια.

Οι δοκιμές ήταν βασισμένες στη συνταγή του ιταλικού ορεκτικού μελιτζάνες με παρμεζάνα, το οποίο είναι πολύ νόστιμο αλλά εξαιρετικά βαρύ, αφού απαιτεί να βουτήξεις σε αυγό κι αλεύρι ή ψίχα ψωμιού, και να τηγανίσεις χοντρές φέτες μελιτζάνας, που θα σκεπαστούν με μπόλικη σάλτσα και παρμεζάνα, και συνήθως μπεσαμέλ.

Από την άλλη, θυμίζει και τον δικό μας μουσακά χωρίς κεϊμά ή πατάτες.Με σάλτσα και τυράκι.

Πάμε λοιπόν να δούμε τί ωραία μας δίνει η Μεσόγειος!

Μελιτζανένια Στρώματα

Υλικά για 1 ταψάκι:
4 μεσαίες ή 3 μεγάλες Μελιζάνες
μπόλικες ώριμες ντομάτες ή μπουκάλι έτοιμης τριμμένης ντομάτας
μοτσαρέλα λευκή, χαλούμι, γραβιέρα, πεκορίνο
ελαιόλαδο
γάλα
1 κτλι βούτυρο
λίγο αλεύρι
αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, βασιλικός

Ετοιμασία:
Κόβουμε τις μελιτζάνες μας σε φέτες μεσαίου πάχους και αφού τις αλατίσουμε, τις τοποθετούμε σε μια μεγάλη κούπα.Τις αφήνουμε για τουλάχιστον 30 λεπτά ώστε να βγάλουν το νερό τους και να φύγει η πίκρα.
Ανάβουμε το φούρνο να προθερμανθεί.
Ετοιμάζουμε τη σάλτσα ντομάτας. Τρίβουμε ή ψιλοκόβουμε τις ντομάτες μας, ρίχνουμε στο κατσαρολάκι/τηγάνι, ψήνουμε για μερικά λεπτά μαζί με 1 κουταλιά ελαιόλαδο, αν θέλουμε προσθέτουμε και λίγο ξηρό κρασί, δίνουμε τα μπαχαρικά και τα βότανα στη σάλτσα. Όταν δέσει, κατεβάζουμε από τη φωτιά.
Τρίβουμε το τυρί/τα τυριά ή τα κόβουμε σε μικρά κομματάκια.
Έχω συνδιάσει χαλούμι με κάποιο κίτρινο τυρί και μοτσαρέλα με γραβιέρα. Καλοί συνδιασμοί και οι δύο. Ανάλατο χαλούμι με γραβιέρα ο αγαπημένος μου.
Σε ένα ταψί απλώνουμε χαρτί ψησίματος και πάνω τοποθετούμε τις στεγνές φέτες μελιτζάνας. Με ένα πινέλο απλώνουμε λίγο ελαιόλαδο στη κάθε φέτα και ψήνουμε μέχρι να ροδίσουν. Αν θέλουμε μπορούμε να τις πασπαλίσουμε και με λίγο τριμμένο ψωμί.

Στο ταψί, τοποθετούμε μια στρώση μελιτζάνας, μια στρώση τυριών, σάλτσα,δεύτερη στρώση μελιτζάνας, τυριά, σάλτσα κλπ...

Πάνω πάνω μπορούμε να προσθέσουμε μπεσαμέλ ή ένα μίγμα τυριών της επιλογής μας.
Προτίμησα μια λεπτή στρώση ελαφρυάς μπεσαμέλ, που φτιάχνεται τηγανίζοντας λίγο αλεύρι σε φρέσκο βούτυρο, προσθέτονας γάλα λίγων λιπαρών, κανέλα και πιπέρι.

Ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να ροδίσουν τα τυριά ή η μπεσαμέλ μας.
Σερβίρεται καλύτερα χλιαρό με πράσινη σαλάτα.
Και ψωμί για όποιον αγαπάει τις βουτιές.

Τη μια φορά πρόσθεσα στρώσεις πιπεριάς και την δεύτερη στρώσεις κολοκυθιών. Την τρίτη-την καλύτερη-οι μελιτζάνες βασίλισσες. Δεν χρειάζονται κανένα άλλο λαχανικό για να μας δώσουν αυτό το πεντανόστιμο πιάτο.

Κοτόπουλο στην Πίτα και Τζίντζερέιλ

2011-05-06T16:17:00.000+02:00

Στη Λουκανικούπολη δεν έχουμε ακόμη πολλούς φίλους. Ξεριζωμένοι και οι δύο, πρώτα από τις πατρίδες μας, τώρα από την άλλη μεριά της Παγόχωρας, προσγειωμένοι σε μια πραγματική Μεγαλούπολη, βαδίζουμε αισίως στους έξι μήνες συμβίωσης και εξερεύνησης της "νέας" μας μεγαλογειτονιάς.
Δύσκολο να συμβαδίσει το πρόγραμμα, να κανονίσεις για ένα καφέ. Έτυχε να είναι ένας παλιός γνώριμος του Λάβη στην Λουκανικούπολη, μόνος του κι αυτός, όποτε μπορούμε τον καλούμε για Κυριακάτικο τραπέζι.Ας τον πούμε Τζι.
Ο Τζι, είναι λίγα χρόνια μεγαλύτερος μας, στα 35, σχετικά ψηλός, γύρω στο 1,85 και σαν τον μπούλουκο.Στρογγυλός, με γυαλάκια, ιατρός. "Σοβαρός άνθρωπος", τον χαρακτήρισε μια γνωστή μας που του ψάχνει νύφη. Αυτός ο σοβαρός και μορφωμένος 35άρης γίνεται 5χρονο αγοράκι όταν δει gingerbeer ή gingerale. Το μπερδεύει με το νερό, πίνει τα κουτάκια 10-10. Χωρίς υπερβολή. Τον πήγα στο ασιάτικο μπακάλικο που προμηθευόμαστε και τζίντζερ έιλ, και αγόρασε 6 μεγάλες κούτες, των 24. Τα μάτια της Κινέζας φέρνανε σε αυτά του Σκρουτζ Μακ Ντακ, ειδικά όταν 2 βδομάδες αργότερα,ο Τζι πήγε και ξαναγόρασε 144 τινς τζίντζερέιλ.
Την Κυριακή που μας πέρασε και τον είχαμε καλέσει για γεύμα-που εξελίχτηκε σε απογευματινό δείπνο, παρατήρησα πως είχε πιει τα τζίντζερέιλς από την προήγουμενη φορά, και δεν τον είχαμε πάρει χαμπάρι.
Αλκοόλ δεν πίνει, κρασί μόνο για το καλό της Ευχής.
Επειδή όταν έχεις φιλοξενούμενο για φαγητό, καλό είναι να προσφέρεις στο τραπέζι κάτι που τ΄αρέσει, η απόφαση πάρθηκε:Θα φτιάξω
τζίντζερ έιλ.

Έβαλα νερό στον βραστήρα. Έτριψα ένα τεράστιο κομμάτι τζίντζερ και το έβαλα σε ένα φλιτζάνι. Μερικές κουταλιές ζάχαρη και το χυμό 1/2 λεμονιού. Πρόσθεσα το βραστό νερό, να γεμίσει το φλιτζάνι, ανακάτεψα, κι άφησα το μίγμα να κρυώσει. Με το σουρωτήρι τσαγιού,πήραμε το χυμό αλλά όχι το τζίντζερ, η ζάχαρη ήταν αρκετή.
Ο χυμός στην γυάλινη καράφα. Πήρα μια μεγάλη μπουκάλα ανθρακούχου νερού, την πρόσθεσα στον χυμό, ανακάτεψα. Ευτυχώς δεν χρειάστηκε άλλη ζάχαρη, κάτι που εξαρτάται βέβαια από το γούστο του καθενός.
Παγάκια στο ποτήρι, τζίντζερ έιλ φρέσκο φρέσκο και βουαλά μια δροσιά στο ποτήρι μας!

Περιττό να πω ότι ο Τζι, χρειάστηκε 2 καράφες. Ευτυχώς, η γεύση ήταν η ίδια παρόλο που χρησιμοποίησα την ίδια τριμμένη πιπερόριζα από την πρώτη "δόση". Μπορεί ν΄αντικατασταθεί και με σκόνη τζίντζερ αν δεν βρίσκουμε φρέσκο. Δοκιμασμένο.

Και τώρα στην

Πίτα με Κοτόπουλο.

Βιαστικό δείπνο σε γεμάτη Μέρα του Μεσοβδόμαδου.
Πίτα αραβική, επίπεδη, σαν κρέπα. Μιάμι μιαμ.
Έκοψα μαρούλι, ντοματίνια, ανέμιξα μαζί τους και λίγο κουτρούβι (κάππαρη).
Έκοψα το κοτόπουλο σε σχεδόνκύβους, σοτάρισα, με αλάτι, ρίγανη και κόκκινο πιπέρι.Τσας λευκό κρασί. Μπορούμε να το τηγανίσουμε βέβαια σε βούτυρο/λάδι...όπως θέλει ο καθένας.

Έφτιαξα τζατζίκι. Μ΄έξτρα σκόρδο.

Ανοίγουμε πίτα, με ένα κουτάλι αλοίφουμε το σκόρδο στην πίτα, προσθέτουμε το κρύο κοτόπουλο, τη σαλάτα. Όχι τόσο πολύ μαρούλι όπως εγώ, δεν θα κλείνει η πίτα! :)))))))))
Γυρνάμε το κάτω μέρος της πίτας, και μετά τυλίγουμε.

Για έξτρα βοήθεια, τυλίγουμε τη τυλιγμένη πίτα μας, σε χαρτί κουζίνας ή ασημόχαρτο.

Βουαλά ένα γρήγορο μιάμι μιαμ!

Χρόνια Πολλά! Φυσικό Βάψιμο Αυγών-Επιτυχία

2011-04-30T11:46:00.000+02:00

Αργοπορημένα,
αφού οι μέρες του Πάσχα πέρασαν αστραπιαία,

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ

Δεν κατάλαβα πότε ήρθαν και πότε έφυγαν οι γονείς μου.
Γεμάτες μέρες, καλοκαιρινός ο καιρός, ευτυχώς.
Δεν προλαβαίνεις να γλυκανθείς από την παρουσία των δικών σου και πικραίνεσαι που ήδη έχουν φύγει. Λυπάμαι που δεν κάναμε όσα είχα προγραμματίσει.
Διαφορετικοί οι ρυθμοί μας, ο παπάς μου είχε κι ανάγκη από πραγματική ξεκούραση, να μείνει στο σπίτι, μακρυά από το κινητό, πραγματικές διακοπές από την δουλειά.
Χάρηκα που κατάφερε μετά από πολύ καιρό να ξεκουραστεί.

Δυτική Μεγάλη Παρασκευή με την παραδείσια μουσική του Μπαχ.
Πάσχα Ελληνικό, με την οικογένεια.
Προσευχή.
Τσούγκρισμα αυγών, αρνάκι του φούρνου και όχι της σούβλας.

Αυγά κόκκινα δεν έκανα, Κίτρινα και Μωβ όμως. Μεγάλη επιτυχία!
Κόκκινα ήθελα μα βγήκανε μωβ...χεχε :))))))))
Ξέχασα ν΄αγοράσω παντζάρια, και στο σπίτι είχα μούρα κατεψυγμένα. Αν ήταν μόνο κόκκινα, τα αυγά θα έπαιρναν το παραδοσιακό κόκκινο χρώμα. Αλλά τα πλείστα ήταν μωβ-μύρτιλλα, βατόμουρα,μούρα-ελάχιστες φράουλες και κράμπερις. Με κράμμπερις σίγουρα θα ήτανε κόκκινα.
Σημειώστε για του χρόνου!!!

Τα κίτρινα φτιάχνονται με κουρκουμά-η γεύση παραμένει ουδέτερη, του αυγού :))))))))))))))))))))))))))
Νερό στην κατσαρόλα, με μερικές κουταλιές κουρκουμά (τιούμερικ) και 2 κουταλιές ξύδι. Ανακατεύουμε, προσθέτουμε τα αυγά, βράζουμε,και ακολούθως, μετά το βράσιμο, αφήνουμε για 15-20 λεπτά. Στραγγίζουμε, τοποθετούμε τ΄αυγά σε ένα ταψί με χαρτί κι αφήνουμε να στεγνώσουν.

Τα μωβ φτιάχνονται σε νερό με λιωμένα μούρα και 2 κουταλιές ξύδι. Βράσιμο. Πάλι μετά το βράσιμο 15-20 λεπτά αναμονή για να "καταστηθεί"το χρώμα, στράγγισμα και στέγνωμα.
Αν θέλουμε, βράζουμε πρώτα το νερό με τα μούρα και το ξύδι, σωρόνουμε τα σπόρια των φρούτων και μετά τοποθετούμε τα αυγά.
Αν παραλείψετε αυτό το στάδιο, τ΄αυγά θα αποκτήσουν "λεκέδες" σαν αυτά που έφτιαξα. Αφαιρούμε τα υπολλείμματα των φρούτων προσεχτικά με ένα χαρτί.

Όταν τα αυγά στεγνώσουν, αν θέλουμε, μπορούμε να τα γυαλίσουμε,βάφοντας τα με λάδι, στο οποίο βουτίξαμε το πινέλο μαγειρικής.

Ελπίζω να είχατε όμορφο Πάσχα, αγαπημένο όσο γίνεται. Να ξεκουραστήκατε όσο θέλατε, να τιμήσαμε την Εορτή όπως της έπρεπε.

Μάγκικη Φασολάδα με Μήλο

2011-04-18T18:57:00.000+02:00

Μάγκικη. Με μάγκο δηλαδή! :)))))))))))
Το συγκεκριμένο πιάτο προέκυψε την περασμένη βδομάδα. Είχα βράσει τα φασόλια την προηγούμενη νύχτα, και βλέποντας γύρω στο μεσημέρι, πως μάλλον αργά θα γυρνούσα στο σπίτι, έστειλα ίμειλ στον Λάβη ζητώντας του να πεταχτεί στο τούρκικο μπακάλικο για λεμόνια και ντομάτα, που μας είχαν τελειώσει.
"Μπα, δεν ξέρω εγώ από τέτοια!Εξάλλου, ποιός ξέρει τί ώρα θα φύγω από τη δουλειά; " -οι πολλές φιλίες με τους Μεσογειακούς στοιχίζουν στην ανατροφή του τελικά....Άκου δεν ξέρει από τέτοια!τς τς τς
"Καλά, αν φύγεις νωρίτερα από μένα θα πας, έτσι;"
"Θα δούμε."

Γυρνώντας στο σπίτι, τον βρήκα να παίζει κινέκτ. Μόλις το αγόρασε και δικαιούται να πωρώνεται αλλά όχι κι έτσι!
- Πήρες τα λεμόνια και τις ντομάτες;
-Όχι, ξέχασα.
- Ήθελα να κάνω φασόλια σαλάτα! Τώρα πώς θα τα κάνω, και άντε μόνο με μαϊντανό...αλλά χωρίς λεμόνι; (δεν υπάρχει περίπτωση να μην μπει λεμόνι στην φασολοσαλάτα!)
-Τί θα πάθεις αν τα φας μια φορά χωρίς λεμόνι; @#$!#$#$#@ Έχασα τους πόντους!Αργυρό μετάλλιο! γκρρρρρ...

Με νεύρα μπήκα στην κουζίνα. Η αλήθεια είναι πως έκανε λίγο κρύο άρα μήπως τελικά να έκανα κάποιο ζεστό φαγητό κατσαρόλας;Χμ... Κάρρυ της νηστείας μήπως;
Στα κάρρυ, που μαγειρεύει η μάμμα μου, προσθέτει πάντα μήλα. Στη φρουτιέρα μπροστά στο παράθυρο, κάθονταν δύο πράσινα μήλα και δύο πορτοκαλιά μάγκο-άγρια μάγκο, με σκληρό "κρέας", χωρίς πολλές ίνες. Σλουρπι μιάμι σκέφτηκα κι αν δεν βγει καλό, δεν πειράζει!

Μάγκικη φασολάδα με μήλο

Υλικά:
βρασμένα φασόλια
1 μάγκο
1 μήλο
3-4 κουταλιές ελαιόλαδο
1 σκελίδα σκόρδο
αλάτι, πιπέρι, κάρρυ, κουρκουμά, ξερός βασιλικός ή άνηθος
φρέσκος μαϊντανός ή και φρέσκος βασιλικός ή και φρέσκος άνηθος ή και φρέσκος κόλιανδρος ή και φρέσκος δυόσμος

Αφαίρεσα τα φασόλια από το νερό τους, πρόσθεσα στο νερό μπόλικο κάρρυ, κουρκουμα, αλάτι, πιπέρι.Πιπέρι έβαλα κόκκινο και μαύρο. Αν όμως είχα ροζ, ρόζ θα έβαζα...
Καθάρισα 1 μήλο κι 1 μάγκο, έκοψα το πρώτο σε μεσαίους κύβους και το δεύτερο σε μεγάλα κομμάτια ασσύμετρα (χαλλόου, εν μάγκο ζόρικο!), τα έριξα στο νερό που έβραζε, και τα άφησα να μελώσουν κάπως.
Ο Λάβης μυρίζοντας κάρρυ,χάρηκε πως επιτέλους θα είχε κρέας το δείπνο, παράτησε το κινέκτ, ήρθε να δει τί μαγειρεύεται.
- Χμ...πριν ένα χρόνο θα φοβόμουνα τα πειράματα σου. Μυρίζει τέλεια...Να βάλω το λευκό κρασί στο ψυγείο;
- Καλή ιδέα!

Όντως μύριζε υπέροχα. Το νερό σχεδόν εξατμίστηκε, πρόσθεσα ξερό βασιλικό και τα φασόλια. Ανακάτεψα, πρόσθεσα το ελαιόλαδο, σιγανή σιγανή η φωτιά για να μην μας καεί -που κάηκε τελικά, σε ένα σημείο λόγω γλύκας των φρούτων αλλά το πρόλαβα!-κι έκοψα φρέσκο μαϊντανό και φρέσκο άνηθο. Έτριψα τη σκελίδα σκόρδο στα φασόλια, ανάκάτεμα και μετά από 2 λεπτά σβήσιμο της φωτιάς.

Σέρβιρα σε βαθύ πιάτο, με ένα βουναλάκι μαϊντανοάνηθου, που στη συνέχεια αναμίκτηκε με το φαγητό, τέλεια!
Εξωτικό μιάμι μιαμ, και νηστίσιμο!
Το ελληνικό λευκό κρασί, ημίγλυκο, αρμονικός συνοδός.

Ο Λάβης ξέχασε το κρέας. Χα! :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

mini Cheesecakes - Γλυκάκι;

2011-04-13T17:26:00.001+02:00

Παύση από τις παιδικές γεύσεις γιατί θα νομίσετε πως δεν μαγειρεύουμε πλέον σε αυτό το σπίτι.
Φτάνουν τα παράπονα του Λάβη για την έλλειψη κρεατικών, φτάνουν και οι επισημάνσεις του πως δεν θέλει άλλο όσπριο! Βέβαια, αν θέλει κάτι άλλο, ας μαγειρέψει, δεν τον εμποδίζει κανείς, έτσι;
:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

Για να τον καλοπιάσω του έφτιαξα την γαλατόπιτα της Μέτης από τις Συνταγές της Καρδιάς, προσθέτωντας όμως 1 κουτάκι φρέσκας κρέμας, χυμό λεμονιού και το ξύσμα από 2 λεμόνια.Του άρεσε του Λάβη, κι έπαιρνε ένα κομμάτι στο γραφείο αντί για πρωινό. Ένα ακρινό κομμάτι που γλύτωσε, να το εδώ:

Για δύο βδομάδες ενθουσιασμένος με τα κουλουράκια λεμονιού, πέντε πέντε για το πρωινό και δεν τα βαρέθηκε. Εγώ πάντως θα τα βαριόμουνα, και για πρωινό προ δουλειάς θέλω μόνο καφέ. Τέσπα..
Τα έφτιαξα με ελαιόλαδο και αυγό αντί για βούτυρο και εκπλάγηκα που δεκαπέντε μέρες μετά ήταν το ίδιο τραγανά με την πρώτη ώρα που είχαν βγει από τον φούρνο. Θα ανεβάσω τη συνταγή εντός των επόμενων ημερών.

Και τώρα στα μίνι τσίζκεικς!!!

Είδα τη συνταγή σε ξένο μπλογκ, την πείραξα για τα καλά μα η βασική ιδέα του να φτιάξεις μικρά γλυκά τοποθετώντας τα στην φόρμα των μάφφινς, παραμένει ίδια!
Η συνταγή είναι πολύ απλή, και ανάλογα με τα υλικά που προσθέτουμε στη βασική κρέμα, έχουμε χειμωνιάτικο βαρύ γλυκό ή καλοκαιρινό αραχτό και λάιτ!

Μίνι Τσιζκέικς

Υλικά:

2 Μασκαρπόνε ή Τυρί Κρέμα

1 Ρικόττα ή Αναρή φρέσκια, γλυκειά μυζήθρα ή κάποιο παρόμοιο λευκό ανάλατο,γλυκό τυρί

ζάχαρη

2 αυγά

βανίλια, αν έχετε σιρόπι βανίλιας ή φυσική βανίλια ακόμη καλύτερα

2 κουταλιές βούτυρο

1 κουτί μπισκότα-προτίμησα μπισκότα Hobbits

μια πρέζα αλάτι

-προαιρετικά:λεμόνι, κακάο, νεσκαφε, μπέιλις,λικέρ μαστίχας, μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα

Το λεμόνι μπορεί να μπει στη βασική κρέμα αν δεν σκοπεύουμε να προσθέσουμε καφέ ή σοκολάτα.

Ετοιμασία:

Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας, βρίσκουμε τη φόρμα με τα μάφφινς, τοποθετούμε τις χάρτινες θήκες για μάφφινς στη φόρμα.

Τρίβουμε το μπισκότο και το βάζουμε σε ένα μεγάλο μπολ, λιώνουμε το βούτυρο σε κατσαρολάκι ή σε ένα φλυτζάνι στο μάικρο, περιχύνουμε το τριμμένο μπισκότο κι αναμιγνύουμε.

Με ένα κουταλάκι, τοποθετούμε το βουτυρομπισκότο στο κάθε χάρτινο φορμάκι, το πατάμε και έτσι έχουμε τη βάση για τα γλυκάκια μας. Μέχρι να φτιάξουμε την κρέμα, οι βάσεις θα έχουν κρυώσει και θα είναι έτοιμες!

Σε μια μεγάλη κούπα, κτυπάμε την ρικόττα ώστε να γίνει κρεμώδης, προσθέτουμε τη μασκαρπόνε ή το τυρί κρέμα της επιλογής μας, τη ζάχαρη, τη βανίλια, το αλάτι, το χυμό και ξύσμα 1 λεμονιού και τα αυγά. Κτυπάμε μέχρι να έχουμε ένα ομοιόμορφο κρεμώδες μίγμα.

Με ένα κουτάλι, τοποθετούμε την κρέμα πάνω στις βάσεις, περίπου 2 κουταλιές στο κάθε φορμάκι.

Ψήνουμε στον φούρνο για περίπου 25 λεπτά.

Μετά τον φούρνο, τα αφήνουμε να κρυώσουν για 5 λεπτά στη φόρμα που ψήθηκαν. Ακολούθως, παίρνουμε από τις άκρες του χαρτιού τα γλυκά, πολύ προσεκτικά, και τα τοποθετούμε σε μια σχάρα για να κρυώσουν ομοιόμορφα. Όταν κρυώσουν, τα τοποθετούμε σε ένα πιάτο και μπαίνουν στο ψυγείο για να αποκτήσουν την τελική, λαχταριστή τους έπαρση και γεύση.
Χρειάζονται τουλάχιστον 20 λεπτά αλλά αν τα καταναλώσετε την επομένη, ακόμη καλύτερα, ζυμώνονται οι γεύσεις, τέλεια!

Έξω πια από το ψυγείο, αφαιρούμε τα χαρτάκια, προσθέτουμε αν θέλουμε κάποιο φρούτο ή γλυκό ή μαρμελάδα, φλούδες σοκολάτας, μίνι πουράκια, κόκκο καφέ, καραμελίτσα, κροκάντ κλπ κλπ κλπ .... και σερβίρουμε.

Πρόσθεσα μαρμελάδα φράουλας, που είχα φτιάξει την προηγούμενη-ουσιαστικά χρησιμοποιώντας τη συνταγή για γλυκό φράουλας με το φρούτο/ζαχαρη/λεμόνι, αφού προτιμώ να φτιάχνω μικρές δόσεις μαρμελάδας ώστε να έχουμε στο ψυγείο μόνο ένα μπουκαλάκι με σχετικά φρέσκια μαρμελάδα.

Στην παραλλαγή, πρόσθεσα στην κρέμα 1 κουταλάκι νέσκαφε εσπρέσσο, και ανάμιξα κακάο στο μπισκότο.

Βρήκα το γλυκό που θα σερβίρω το Πάσχα στους γονείς!!! Για τον μπακλαβά που θα θέλει ο παπάς μου, υπάρχουν υπέροχα αραβικά ζαχαροπλαστεία στην περιοχή μας!

Παιδικές Γεύσεις 2-της Δήμητρας και του Παππού

2011-04-11T20:22:00.000+02:00

Μπορεί μέχρι σήμερα αγαπημένη θέα να παραμένει η παραλία της Λεμεσού με το Ακρωτήρι της, και να τρέχω με κάθε ευκαιρία στο βουνό μας για να την δω αλλά τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα πρώτα στα ξένα και μετά κυρίως στη Λευκωσία, όπου ζούσαν και οι γονείς του παπά μου ενώ και οι γονείς(η γιαγιά δηλαδή αφού ο παππούς είχε φύγει) της μάμας δεν ζούσαν και τόσο μακρυά από την Λευκωσία. Χάρη στον πατέρα του παπά μου, τον αγαπημένο μου παππού, είχαμε κάποια επαφή με την ΓΗ, κι αυτό είναι μεγάλο δώρο για τα παιδιά της πόλης. Άσχετο αν συνειδητοποιείς την αξία του δώρου μετά την εφηβεία.

Ουσιαστικά οι περισσότερες παιδικές γεύσεις της θεάς Δήμητρας έχουνε να κάνουν με τον παππού αφού αυτός μας έμαθε τα ξινούθκια (ανθισμένα αγριόχορτα, που απλώς μασας τη βάση τους), τα άγουρα αμύγδαλα, τα χαρούπια,αυτός είχε την υπομονή να μας διδάξει πως να ξεχωρίζουμε τις σκουλουκιασμένες μαραμπέλλες από τις καλές, αυτός δεν μας θύμωνε κάθε φορά που κόβαμε τα σχετικά ωμά και άγλυκα σύκα ή τη μοναδική φορά που κόψαμε όλα μα όλα τα ρόδια για να παίξουμε "πετροπόλεμο". Τιμωρία εκείνης της χρονιάς η παντελής απουσία ροδιού από το τραπέζι, φυσικό επακόλουθο της αταξίας μας.

http://farm5.static.flickr.com/4132/4979585468_7930112cf0_z.jpg

Αθάσια ωμά (άγουρα αμύγδαλα) και φρούτα

Στην αυλή του ο παππούς, τόσο στη Λευκωσία όσο και στο βουνό, είχε φυτέψει ένα δέντρο για κάθε του παιδί, κατά το έθιμο. Και βέβαια το κλήμα, που υπήρχε παλαιότερα ακόμη και στα χωραϊτικα σπίτια,για σκιά και ίσως για να έχουν το χωριό τους, όσο πιο κοντά γινότανε.
Νύμφη η αμυγδαλιά από τα τέλη του Γενάρη, πολύ βιαστική, έκοβα τα κλαδάκια της για να βάλω λουλόυδια στο βάζο, θύμωνε η γιαγιά, προσπαθώντας να μας εξηγήσει πως κόβαμε έτσι τους καρπούς... το ίδιο γινόταν και με τα αθασούθκια τα φρέσκα, δηλαδή τα αμύγδαλα. "Να περιμένετε να γίνουσιν...μεν φάτε πολλά τζαι θα πονήσετε το στομάχι σας...εν θα μου αφήσετε αθάσια για το γλυκά, τον μπακλαβά και τους σουσούκκους!"

Τ΄ἀγουρα αμύγδαλα,μέσα στο βελούδινο πράσινο τους παλτό, ξινούλικα και τρυφερά.Βέβαια αν δεν μας έδειχνε ο παππούς ότι τρώγονται τα ωμά αμύγδαλα, πώς θα μαθαίναμε τέτοιο πράγμα; Εξάλλου, αμυγδαλιές είχαμε και στο χωριό, αρκούσαν για όλη την οικογένεια. Άρα, προς τί το κακό βρε γιαγιά;
Στο βουνό, στη γιγάντια την αθασιά, που στέκεται στην άκρη του χωραφιού, δεν προλαβαίναμε, τα έκλεβαν οι γείτονες που ανέβαιναν πιο συχνά στο χωριό. Χαλούσαν και τον φράκτη, για να πάρουν αμύγδαλα, μαραμπέλλες,φορμόζες και σύκα, και ήταν από τις λίγες φορές που δεν καταλάβαινα τον παππού. Μπορεί να θύμωνε αλλά έλεγε πως αν έκοβαν τα ώριμα, δεν υπήρχε πρόβλημα, αμαρτία να παραωριμάσουν και να πέσουν στο χώμα, άχρηστα...Καλά ρε παππού, γιατί δεν τους θυμώνεις; Κάθε φορά, επιδιορθώναμε τον φράκτη, κάθε φορά τον χαλούσαν. Κανένας σεβασμός. Είχαν πλέον συνταξιοδοτηθεί παππούς και γιαγιά, κι ανέβαιναν πιο συχνά στο χωριό, έτσι προλαβαίναμε τα φρούτα μας.
Ταλέντο ο παππούς στα παιδαγωγικά, μας έβαζε σε ομάδες και τα μαζεύαμε όλα τα εγγόνια παρέα, χωρίς να αισθανόμαστε πως δουλεύαμε, παιχνίδι. Τις πολύ ώριμες μαραμπέλλες τις έκανε η γιαγιά μαρμελάδα, με τα σύκα είχαν πρόβλημα, ένα μαζεύαμε, δύο τρώγαμε...ουψ! :)))))))))))))))
Μέχρι τότε βέβαια, νομίζω, μαζεύαμε και τα ώριμα και σκληρά αμύγδαλα, που θα σπάζαμε με τη γιαγιά, για να τα μοιράσει στην φαμίλια.
Πάντως μια φορά, κόψαμε και άγουρα καρύδια...Δεν μας προλάβανε οι μεγάλοι. ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑξ!!!
Καμία σχέση με τα φρέσκα αμύγδαλα... Βρήκα κι εδώ, σε τούρκικο μπακάλικο, κι αγόρασα μερικά! Ο Λάβης με έβγαλε τρελλή, τρώνται τα ωμά αμύγδαλα; Δεν δοκίμασε αλλά καλύτερα...περισσότερα για να με πονέσει το στομάχι!!! :))))))))))))))))))))))))))))))) όπως παλιά.

http://hopedies.pblogs.gr/files/f/375201-17176alsh3er.jpg

Χαρούπια και Σταφύλια

Δεν χωράνε τα σταφύλια και τα χαρούπια (=τεράτσια, από το αρχαίο "κέρας") στην πρηγούμενη ενότητα. Παραείναι μεγάλα, παραήταν συνδεδεμένα με την παλιά ευμάρεια του χωριού στο βουνό.

Αμπέλια,αμπέλια, αμπέλια στο ύπαιθρο και κλήματα στις αυλές. Χαρουπιές στα κτήματα έξω από τη Λεμεσό.Ευλογημένη η γη της πεδιάδας και ευλογημένος ο αρχιτέκτονας των δόμων, στα βουνά.Χιλιάδες χρόνια διατηρημένες οι σκάλες με τις οποίες όργωσαν οι άνθρωποι τα βουνά τους για να μπορέσουνε να καλλιεργήσουν την ατίθαση βουνίσια γη. Κι εμείς αφήσαμε να ερημώσουν και να γρκεμιστούν.

Έψημα και Χαρουπόμελο.Σουσούκος, Ππαλουζές και Παστέλι.Κρασί, ξύδι, ζιβανία. Βαθιά ριζωμένες γεύσεις ανά τους αιώνες.

Δεν μας πολυάρεσαν τα μαύρα σταφύλια με τα κουκούτσια, πόσες κοκκόνες να φτύσεις; Προτιμούσαμε -παιδιά της πόλης γαρ!-τα σταφύλια τα άσπρα, τα χωρίς κοκκόνες (κουκούτσις), ήταν πιο μικρά και γλυκά. Ο αδερφός μου, που ήταν άστομος, τα έτρωγε με τα κασόνια (όχι με το κιλό!), κι αφού ήταν από τα ελάχιστα που του άρεσαν, φρόντιζαν οι θείοι να στέλλουν λευκό σταφύλι για τον "μιτσή".

Στα τέλη της δεκαετίας του '80, έβλεπες ακομη στο χωριό, πολλούς γαϊδαράκους, που πηγαινοέρχονταν φορτωμένοι στα αμπέλια. Τους γαϊδαράκους του μεγάλου παππού-θείου, τους προσέχαμε, τους φιλεύαμε με μήλα κι αχλάδια, τα σταφύλια δεν τους πολυάρεσαν, μάλλον θα τα είχανε χορτάσει. Ο δευτεροξάδερφος θηρίο, μια φορά έκρυψε κρασί για να τους ποτήσει και να τους μεθύσει. Αντικατέστησε το νερό τους με κρασί, που υπήρχε στο κελλάρι μέσα στα πανάρχαια πιθάρια, και μεις μαζευτήκαμε περιμένοντας να δούμε τί θα γίνει. Τίποτα δεν έγινε, αποκοιμήθηκαν ευτυχισμένα τα τετράποδα. Το επόμενο πρωί βέβαια, δεν ήθελαν να ξυπνήσουν, δεν το κουνούσαν ρούπι από τον στάβλο τους, παρά το θυμωμένο αφεντικό τους, που είχε αντιληφθεί τί έκανε ο εγγονός του. Δεν τον μάλλωσε, έδωσε άδεια στα ζωντανά να συνέλθουν. Μάθαμε την ίδια μέρα από την γιαγιόθεια, πως όταν ο άντρας της και ο αδερφός του ήταν παιδιά, είχανε κάνει τα ίδια στα ζωντανά του προπάππου (ο παππούς μου δεν είχε γεννηθεί ακόμα, έτσι δεν είχε ζήσει την σκανδαλιά των αδερφών του να μας διηγηθεί μέσα στις τόσες άλλες). Δεν το λυπόντουσαν το κρασί οι παλιοί, έρρεε άφθονο,ας χαιρόντουσαν λέει μια φορά και τα ζωντανά τους.

Με το ίδιο κρασί κτίστηκαν πολλά σπίτια, την εκκλησία. Φτιάχνανε οι νοικοκυρές σουσούκο, ππαλουζέ (μουσταλευριά) και κιοφτέρκα, που στην ουσία είναι κομμάτια ξερού ππαλουζέ...έτσι; Κάμνει η γιαγιά μου κάθε χρόνο, τέλη του Σεπτέμβρη αλλά μόνο τον σουσούκο με καρύδια τιμώ. Τέλη του Σεπτέμβρη νομίζω, μαζεύονται οι απόδημοι και οι γιαγιάδες για παραδοσιακά γλυκά, αχνίζει σε όλο το χωριό ππαλουζές με τριμμένο αμύγδαλο. Όπως παλιά λέει η γιαγιά.

http://www.must.com.cy/assets/modules/kat/articles/201101/241/editor/xaroupia.jpg?0.9190589523221913

Χαρούπια είχε πάντα ο παππούς σε ένα σακκουλάκι στο αυτοκίνητο αντί για σνακ. Ήταν πολύ αστείο να τον βλέπω με το κουστούμι του, να μασουλάει χαρούπι ενώ μας πήγαινε στα διάφορα απογευματινά μαθήματα. Βέβαια το χαρούπι, θαυματουργός καρπός, με το χαρουπόμελο να πωλείται μέχρι την Φιλανδία και το σπόρο του να πωλείται για την παραγωγή φιλμ!!!, έδινε ψωμί στους παλιούς Κυπραίους.

Η πρώτη φορά που δοκίμασα χαρούπι, ήταν με τα μεγαλύτερα δευτεροξάδερφα. Στην αρχή το πήρα για μπούμεραγκ της φύσης, και άρχισα να τα πετάω περιμένοντας να επιστρέψουν. Δεν τα κατάφερνα διότι αυτά πετούσαν μεν αλλά σε κάποια φάση πααααααααααααααααααααααφ έπεφταν...Ανάλαβε ο μεγάλος τις εξηγήσεις. "Κοίτα, εν φρούτο με μέλι. Κόβκεις το στη μέση, και τρως. Το έκοψα στη μέση όπως μου έδειξε, και δάγκωσα με σκοπό να βρω το μέλι. Βέβαια, είχα μοιράσει με τα δόντια ένα σκουλήκι, και έτσι δεν άγγιξα χαρούπι για όλο το υπόλοιπο του χρόνου, ούτε όταν δεν υπήρχαν σκουλίκια σε αυτά που μας ψιλοέκοψε η γιαγιά, που μάλλον θα είχε πάθει το ίδιο στα δικά της παιδικά χρόνια, γιατί πως αλλιώς εξηγείται πως πάντα τα ψιλοέκοβε;

Το χαρουπόμελο όμως, που είχαμε στο σπίτι, το τιμούσαμε ιδιαίτερα με τον αδερφό. Το έκρυβε η μάμα στα ψηλά ψηλά ντουλάπια αλλά πάντα βρίσκαμε τρόπο να σκαρφαλώσουμε και να το "κλέψουμε". Μέχρι που ένα απόγευμα, ενώ είχε πετακτεί η μάμα στη γειτόνισσα, πήραμε το μπουκάλι, και ήπιαμε ...μπλιαααααααααααααααααξ, αηδία αλμυρίλλα!!! καθώς η μάμμα, κουρασμένη από την αποφασιστικότητα μας, είχε αντικαταστήσει το χαρουπόμελο στα ψηλά ράφια με το μπουκάλι σόγια σος, που συνήθως καθόταν δίπλα από το λάδι...

http://1.bp.blogspot.com/_kbsrUwizMMc/SwMhaljJL4I/AAAAAAAAWH4/n-GBf2_Qi6k/s400/olive+oil.jpg

Λάδι κι ελιές

Στα μέρη μας ένα είναι το λάδι. Οι ξένοι μας μάθανε να το λέμε ελαιόλαδο αφού γέμισαν την αγορά με άλλων ειδών λάδια. Οι παλιοί μας το λέγανε λάδι, και οι τελευταίοι των παλιών ελιόλαο.

Δεμένο με το κρασί, το ψωμί, και το λεμόνι, στην Κύπρο το ελιόλαον ήτανε σήμα κατατεθέν της νοστιμιάς. Μας γέμιζαν το πιάτο με τα όσπρια λάδι, να "βουττήσουμε" ψωμί αφού στην ουσία τα παιδιά τρώγαμε λαδωμένο ψωμί και το πολύ μια κουταλιά λουβί (μαυρομμάτικο,το μοστ μπλιαξ για μας τότε). Λάδι στις πίττες, λάδι για τους κοιλιόπονους, λάδι για τα χέρια μας που ξεραίνονταν στον κυπριακό χειμώνα, λάδι στα αγριόχορτα.

Οι ελιές, τόσο σημαντικές για την Κύπρο, ήταν ενταγμένες στο σχολικό πρόγραμμα του δημοτικού σχολείου με την καθιερωμένη επίσκεψη στο ελαιοτριβείο (και μετά στην μονή του Αγίου Ηρακλειδίου για τα λευκωσιάτικα σχολεία) αλλά και στο εξωσχολικό αφού οι περισσότεροι είχαν ελιές στα χωριά τους κι έπρεπε να τις μαζεύουν. Έτσι κι εμείς. Τις μαζεύαμε και τις φέρναμε στην αυλή της γιαγιάς, να τις δει ο ήλιος-εμείς τόσο χώρο δεν τον είχαμε στη Λευκωσία! Έδινε η γιαγιά και στους συμπέθερους στη Λευκωσία,αφού στο κρασοχώρι ελιές δεν είχαμε, και η μια ελιά στην αυλή της Λευκωσίας έδινε καρπό ανάλογα με τα καπρίτσια της.

Στο χωριό τσάκιζε η γιαγιά με πολλή υπομονή όλες τις πράσινες ελιές. Νόστιμες τσακιστές ελιές, σε ελαιόλαδο, χυμό λεμονιού,σκόρδο και κόλιανδρο, που πολλοί τιμούσαν ιδιαίτερα στις νηστείες. Το νηστίσιμο σάντουιτς, που μας έφτιαχνε η μάμμα την Μεγαλοβδομάδα. Ψωμί,ελιές μαύρες και ντομάτα. Οι τροφές, που παλαιότερα αποτελούσαν το γεύμα των γεωργών, παντρεύονταν με εγγλέζικη ακρίβεια σε σάντουιτς.

Για να βγει η Μεγαλοβδομάδα για τα παιδιά ήταν απαραίτητες οι ελιές, το ψωμί και το λάδι (δεν μας το αφαιρούσε λόγω νηστείας). Έτσι ετοιμαζόμασταν και για την πρωινή Κοινωνία του Μεγάλου Σαββάτου.

Κόλλυβα και αντίδωρο

Το πρωί της Κυριακής, ήταν η μόνη μέρα της βδομάδας που η μάμμα δεν μας ανάγκαζε να πιούμε γάλα πριν φύγουμε από το σπίτι. "Τα καλά παιδιά πάνε στην εκκλησία χωρίς να προγευματίσουν. Αν δεν φάμε αντίδωρο δεν γίνεται ούτε νερό να πιούμε".

Έτσι, καλά παιδάκια, περιμέναμε το αντίδωρο σαν λευτεριά κιόλας από την συνήθως βαρετή, λειτουργία.

Αντιφατική η παρουσία των κόλλυβων στις παιδικές γεύσεις; Ίσως σε άλλες κουλτούρες, στη δική μας,που αν δεν μας πήγαιναν οι γονείς στην εκκλησία κάθε Κυριακή, θα μας πήγαιναν παππούς και γιαγιά, τα κόλλυβα που κάθε Κυριακή, δίνανε μετά το τέλος της Λειτουργίας, στην έξοδο, διάφοροι, γείτονες συνήθως, καμιά φορά συννεφιασμένοι, ήταν μια από τις επιλογές προγεύματος στο σπίτι της γιαγιάς. Κι αν πηγαίναμε κατευθείαν για πρόγευμα στο χωριό, στην άλλη γιαγιά, υπήρχε κι εκεί σακκουλάκι με κόλλυβα. Άρα, δεν τα γλύτωνε. Άσε που καμιά φορά έπρεπε να μας ξυπνήσει από το χάραμα η μάμμα, για να πάμε στη λειτουργία στο χωριό διότι ήταν το "μνημόσυνο του παππού μου"...Πρόπαππος που είχε φύγει πολύ πριν γεννηθούμε αλλά έτσι είναι στο χωριό της μάμμας, τουλάχιστον. Και ήθελε να δοκιμάσουμε έστω ένα κουταλάκι από αυτά, για το καλό της ψυχή του. Και για την ψυχή του προπάππου, παίρναμε ένα κουταλάκι.Μέχρι την εφηβεία, είχε πληθύνει και οι Κυριακές που πηγαίναμε εκκλησία στο χωριό ή στη Λεμεσό αλλά επιλεκτικά ακολουθούσαμε τα παιδιά, σε όποιον είχαμε πραγματικά στην καρδιά

Σιτάρι, ρόδι, κουαμές (ρεβύθι;), αμύγδαλα, ζάχαρη, σταφίδες, όλα τα καλά της κυπριακή γης μαζεμένα στο υστερινό το πιάτο. Μόνο το λάδι, η απόλυτη τροφή της ζωής απουσίαζε από τα κόλλυβα (νομίζω).. Όταν πριν τέσσερα χρόνια βοήθησα τη γιαγιά να καθαρίσουμε το στάρι και να ετοιμάσουμε τα πρώτα κόλλυβα για τα σαραντάμερα του παππού, ένιωθα πως κάθε σπυρί σταριού ήταν και μία από τις μέρες του, και κάθε σακκουλάκι που γεμίζαμε στο προαύλιο για τους συγχωριανούς του, ήταν γεμάτο με τα τόσα θαυμαστά που μας είχε μάθει ενώ ήμασταν παιδιά.

(συνεχίζεται με γεύσεις από την κουζίνα γιαγιάδων και μάμμας)

Παιδικές Γεύσεις 1

2011-04-01T15:35:00.000+02:00

Παιδικές Γεύσεις. Απλές, χρωματιστές, αγαπημένες.

Μπορεί στη μοντέρνα κουζίνα να υπάρχουν απίθανες κι ατίθασες σμίξεις, που γητεύουν όραση και όσφρηση μα ως σήμερα κανένα πιάτο δεν ξυπνάει το βίντεο της ζωής, όπως το ξυπνάνε οι γεύσεις που ήταν στην σκηνή στα μικρά μικρά μου χρόνια. Βίντεο και όχι εικόνες διότι ξυπνάνε όλες οι αισθήσεις, επιστρέφουν αγαπημένοι από την άλλη όχθη για αγκαλιά,ξύλο με δευτεροξάδερφα, τα πόδια γεμίζουν πάλι λάσπες στην αυλή της γιαγιάς, τα παπούτσια άμμο γιατί βαρεθήκαμε το ταβερνάκι και τρέξαμε στην παραλία. Χαλί αυτοπροσκαλεμένη η ελληνική μουσική των 80ς.

Πρώτο πιάτο:Αυγό μισοψημένο, κι ανακατεμένο με μπουκίτσες ψωμιού

Το απόλυτο "νηπιακό" πιάτο, που έφτιαχνε για τα εγγόνια της η γιαγιά στο χωριό. Μέχρι σήμερα, το φτιάχνω 1-2 φορές τον χρόνο, κι ας με κοροϊδεύει ο Λάβης κι ας ενοχλείται η μάμα μου πως "είσαι κοτζάμ γυναίκα και τρως φαϊ για μωρά!"
Το πρώτο κουταλάκι, φέρνει τη γιαγιά, με ελεύθερα τα μαλλιά από δίχτυ και μαντήλι, φοράει ακόμη χρωματιστά ρούχα και μόλις έχει αγγίξει τα 60. Μπορεί να φωνάζει ν'αφἠσουμε ήσυχα τα κουνέλια, να σταματήσουμε να πειράζουμε τις κότες, να κατεβούμε από τη λεμονιά. Τσιριχτή φωνή, να σου κόβει την ανάσα. Ο παππούς βράζει γάλα για όλους,μέσα στο μεγάλο μπρίκι. Ο ξάδερφος δεν θέλει να φάει, άστομος μέχρι σήμερα. Όταν όμως ήρθε σπίτι μας, και του έφτιαξα για πλάκα, το Πρόγευμα μας, ζήτησε και δεύτερη μερίδα, γελώντας το σημάδι στον δείκτη, που τον είχε δαγκώσει ο πετεινός, πανοιμοιότυπο με το δικό μου.

Συνοδευτικά:

1)Λεμόνι με αλάτι

Καλά, δεν είναι αγαπημένη γεύση. Όμως έπρεπε ν΄αποδείξω στον ξάδερφο ότι δεν με ένοιαζε η λεμονίλα. Σκαρφαλώναμε στη λεμονιά -φωνές η γιαγιά φωνές και οι μαμάδες να κατέβουμε-και μαζεύαμε τα λεμόνια. Από κάτω οι πιο μικροί, η αδερφή του και ο αδερφός μου, να μαζεύουνε αυτά που τους ρίχναμε. Τα περισσότερα λεμόνια εννοείται πως κατέληγαν σε σακκούλια με προορισμό τα σπίτια των γονιών μας. Τα πιο ζουμερά όμως, τα κόβαμε επί τόπου, ρίχανε κι αλάτι, μιάμι μιαμ.Όταν επιτέλους ήρθαν τα δέκατα γενέθλεια, και μια άλφα λογική, που δεν επέτρεπε τέτοιες παιδικότητες, παραδέχθηκα πως μισούσα το σκέτο λεμόνι κι αποσύρθηκα...στο μεταξύ η λεμονιά δεν άντεχε το μπόι μας, περιοριστήκαμε στην αυλή και στους κάμπους.

Μερικά χρόνια αργότερα βέβαια, μάθαμε πως το λεμόνι και το αλάτι ταιριάζουν πολύ στην τεκίλα! Αυτό όμως ανήκει σε άλλη κατηγορία γεύσεων...χικ γεύσεων! :)))))))))))))))))))))))))

2) Κόνναρα

"Μα χαρκέσαι τρώω κόνναρα;" ="Νομίζεις πως τρώω κουτόχαρτο;"

Παρά αυτή την τυπική έκφραση της κυπριακής διαλέκτου, τα κόνναρα είναι νοστιμότατα μπισκότα της φύσης. Πώς αλλιώς να περιγράψεις την τέλεια τους γεύση;

Δεν ξέρω πως ονομάζονται στη νεοελληνική, μπορεί βέβαια να έχουν την ίδια ονομασία.

Έξω από το σπίτι στο χωριό υπήρχε μια Κονναρκά θηρίο, ένας γιγάντιος θάμνος, φορτωμένος με τον πολύτιμο καρπό του, που θερίζαμε όποτε πηγαίναμε στης γιαγιάς. Τώρα ποιά εποχή ακριβώς, θα σας γελάσω. Ο καρπός είναι μικρός, σφαιρικός, σε καραμελένιο χρώμα. Η γεύση είπαμε, σαν μπισκότου...όσο μπορώ να την θυμηθώ δηλαδή αφού κονναρκά έχει δεκαετία να δω, το θερκό το έκαψε μια φωτιά, και το μόνο που μας σταμάτησε τότε από το να θυμώσουμε στη γειτόνισσα που το έκαψε."Λόγω των θερκών "επέμενε, αφού στο μυαλό της φίδια έκρυβε μόνο ο θάμνος μας και όχι οι γειτονικοί κάμποι με τα ξερά χόρτα και τις παπουτσοσυκιές (φραγκοσυκιές) !!!- ήταν ο σεβασμός για τα χρόνια της.Στην πραγματικότητα βέβαια, την πείραζε το παιδομάνι.

3) Βατοί

Δηλαδή βατόμουρα. Μωβ και ολόγλυκα, κοκκινωπά και ξινούλικα. Να κάνουμε διαγωνισμό με τις δευτεροξαδέρφες ποιάς η γλώσσα είναι η πιο μωβ! Εννοείται πως κέρδιζα! :Ρ εξού και το όνομα!

Στα θρυλικά κρασοχώρια της Λεμεσού το πατρικό χωριό των πατρικών παππούδων.

Περήφανο Κεφαλοχώρι, με περιουσία μέχρι τη Λεμεσό, εγκαταλελειμένο στη δεκαετία του 70 λόγω αστυφιλίας, έγινε παιδικός καλοκαιρινός παράδεισος τη δεκαετία του 80.

Γύρω από το παλιό, περήφανο Σχολείο,με το ρυάκι του, πυκνές οι βατομουριές, οι βάτοι. Η γιαγιά της Λευκωσίας, που τα καλοκαίρια δεν άντεχε τη ζέστη κι ανέβαιναν στο βουνό με τον παππού μέχρι τις αρχές του Νοέμβρη,με φόρτωνε με ένα τάπερ ώστε να μην κλαίνε τα μικρά ξαδερφάκια που έπρεπε να μείνουν στο σπίτι. Κάθε μέρα η ίδια γκρίνια, κάθε μέρα το κλάμα της ξαδέρφης, που ήθελε να έρθει μαζί "στα Σχολεία", κάθε μεσημέρι επέστρεφα ιδρωμένη, γεμάτη χώματα αλλά με το ταπεράκι των μικρών γεμάτο."Ήρτες αππάρα (αλόγα χαϊδευτικό για το αεικίνητη) μου;"ρωτούσε η γιαγιά και μετά έστρωνε το τραπέζι. Ρουτίνα αγαπημένη. Μετά το φαγητό, τρώγαν τα μικρά τα πλυμένα βατόμουρα, πάντα γέμιζε μωβ χυμό η σαλιαρίστρα του πιο μικρού. Εγώ βέβαια δεν ήθελα, είχα χορτάσει από το πρωί. Πλυμένα στο παγωμένο καθαρό ρυάκι, όπου βρέχαμε και πολλές φορές τα πόδια-φορώντας τα σάνδαλα οι άτσαλοι, αφαιρώντας τα οι πιο συγυρισμένοι. Μεγαλώνοντας, άφησα το μάζεμα στους μικρούς. Σήμερα, έχουν μπαζώσει το ρυάκι. Χάθηκαν και οι βατοί μαζί του. Και στα σχολεία δεν θα πήγαινα ούτε για περίπατο αν δεν ήταν η θέα της Λεμεσιάνικης παραλίας. Η αγαπημένη θέα.

(συνεχίζεται)

Λυκοτρίβολο με μύρτιλλα και μαλακό κατσικίσιο τυρί

2011-03-29T14:54:00.000+02:00

Λυκοτρίβολο...για να είμαι ειλικρινής γνώριζα μόνο την γερμανική ονομασία του. Feldsalat δηλαδή. Άσε που στην αρχή νόμιζα πως επρόκειτο για βόρειο αδερφάκι της γλυστρίδας...
Πράσινο και βελούδινο, με γεύση που θυμίζει καρύδι, γίνεται πολύ νόστιμο πράσινο χαλί για οποιαδήποτε σαλάτα.
Με ντομάτα και κάποιο σκληρό τυρί, κλασσική επιλογή.
Τώρα όμως που στην αγορά βρίσκουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ φράουλες (ΦΡΑΟΥΛΕΣ!Μάι λαβ!) και διάφορα άλλα φρέσκα μπέρις γιατί να μην εκμεταλλευτούμε τον ήλιο και τις τιμές ώστε να έχουμε μια απολαυστική σαλάτα χωρίς ντομάτα;

Η συνταγή είναι πολύ απλή μα νόστιμη, ειδικά αν δεν προσθέσουμε απλά κομματάκια κατσικίσιου τυριού αλλά δημιουργήσουμε κουταλιές αλοιφής με βάση το τυρί μας.

Κατ'αρχάς πλένουμε τα πράσινα μπουκετάκια προσεκτικά, γεμίζουμε μια κούπα με κρύο νερό, και τα αφήνουμε για λίγο, ώστε να φύγουν όλα όσα δεν ανήκουν στο πιάτο.

Πλένουμε προσεκτικά και τα μύρτιλλα ή τις φράουλες, ό,τι έχουμε.

Στραγγίζουμε σαλάτα και φρούτο, και τα τοποθετούμε σε μεγάλο ρηχό πιάτο -πιατέλα θα έλεγα στην Κύπρο.

Σε ένα μπολ, βάζουμε μια κουταλιά τυρί κρέμα, το μαλακό κατσικίσιο τυρί σε κομματάκια, λίγο χυμό ή σιρόπι φράουλας/χυμό φρούτων του δάσους/χυμό ροδιού, μαύρο πιπέρι και αναμιγνύουμε καλά με ένα πηρούνι ώστε να έχουμε μια νόστιμη αλοιφή. Προσθέτουμε αν θέλουμε και καρύδια. Πλάθουμε σε μπαλάκια ή χρησιμποιώντας δύο κουταλάκια, τα τοποθετούμε πάνω στη σαλάτα.

Στο ίδιο μπολ, σμίγουμε μπαλσάμικο με ελαιόλαδο, ξηρό βασιλικό, αλάτι, και γιατί όχι;ακόμη μια σταγόνα από το χυμό ή το σιρόπι, που χρησιμοποιήσαμε και για το τυράκι.

Περιχύνουμε τη σαλάτα και βουαλά ένα μιαμ! έστω και μιαμ βοσκής :)))))))))))))))))))))))))))))))))

Είχα φτιάξει τη σαλάτα ως συνοδευτικό μπριζόλας. Λίγη που έμεινε, την έβαλα την επόμενη μέρα σε τορτίγιες, φτιάχνοντας vegetarian wraps, και την πήραμε στη δουλειά σαν μεσημεριανό.